enduro.nl

Hans Vogels weer eens niet te stoppen

GELUKKIG NA UITSTEL GEEN AFSTEL
Het heeft de Borculose Motor en Auto Club (BMAC) de laatste jaren niet meegezeten. De wedstrijden in hun geliefkoosde februari periode waren vaak het toneel van heel nat of ijzig. In de redelijk laag gelegen veengrond rond Borculo betekent dat veel extra werk. Zoveel dat de (erg) kleine organisatie dat maar nauwelijks het hoofd kan bieden. Toen wederom dezelfde erg natte weersuitdagingen zich in februari van dit jaar voordeden, besloot de club de wedstrijd uit te stellen tot het najaar. Maar wanneer dan? Daar zat mede door de zesdaagse al een heel volle kalender en aangezien toch echt eerst de gewassen van de meeste akkers af moeten was het zoeken naar een klein gaatje in de agenda. Het geluk was nu eens met de club. Een dag met mooi droog weer vooraf en nog een fraai najaarszonnetje toe.

De redelijk bekende route bevatte vrij veel asfalt, maar nieuwe creativiteit was duidelijk in de wijze waarop de talrijke bossages gebruikt werden en hoe over het randje langs de maïs werd gereden. Ook was er een passage door een oude schuur annex stal. Die was nog niet zo lang leeggemaakt hetgeen te zien was aan de nog steeds aanwezige uitwerpselen. Dat verhinderde diversen niet om binnen te gaan dwalen op weg naar de goede uitgang. Maar goed dat fotograaf Hendrikus Vugteveen er stond om onder andere Borculo-er Arjan Ribbers de weg te wijzen in zijn eigen dorp. Al met al maakte de uitzetter het beste van de beperkte mogelijkheden.

LEKKERE PROEVEN
Drie proeven moesten de inters gedurende drie ronden van ca. 70km onder hun wielen zien door te halen. De nationalen en daglicenties hoefden dat maar twee keer te doen. Proef 1 was inderhaast op een maïsakker aan de Veldweg in Haarlo ingericht omdat de eerder voorziene locatie nog niet maisvrij was. Deze korte voorbereiding was de voornaamste reden dat de proef een beetje kort gestoken was. Het bij de BMAC traditioneel dikke touw en dito palen hielden de rijders waar ze hoorden, op de proef. Al snel ontstonden in de mooi droge ondergrond stevige wallen en flinke knippen. De al vaker gebruikte locatie bij Geesteren vormde het decor van proef 2. Diverse akkers waren aaneen geregen met ertussen een enkel bosstukje. De paden waren ruim breed zodat inhalen met de gasschoeve bovenin makkelijk kon. Ook zat er voor de durfals meerdere jumps in waarvan een over de weg. Bij één zo’n jump moest je meteen afdraaien, Harmen Harmsen was hier wat te enthousiast, raakte van het pad en ging te water. Hij was zeker niet de enige want meer koereurs trof hetzelfde minder leuke maar wel zelf gekozen lot. Al snel ontstonden stevige wallen waar het lekker tegenaan leunen was. Alleen waren de eerste E3 inters die de eerste ronde terplekke kwamen in eerste instantie wat minder blij. De proef was moeilijk te volgen door het ontbreken van een spoor wat ook nog door afgevallen bladeren werd bemoeilijkt. Daarbij bleek ook het nadeel van touw versus het wat bredere felgekleurde lint wat beter zichtbaar is.

Als derde proef nu ook weer het BMAC crosscircuit ‘Kappermaat’. Vooraf heel wat geruchten dat er veel water op zou staan. Het viel reuze mee, drie natte bochten met diepe maar goed te rijden moddersporen en geen grote waterplassen. Verder was het aardig droog. Weer was het afwisselend; korte stukjes crossbaan, kruip-door-sluip-door paadjes of uitstapjes naar een van de maïsplakken. In een breder bos stuk stond het lint zo’n 40 meter breed en mocht je zelf kiezen waar te gaan. Degene die de proef niet vooraf gelopen hadden kregen zo braaf 15 seconden extra op hun conto. Dan bleek vanaf de 2e ronde dat het ook anders kon via het inmiddels ontstane spoor. Na even twijfel ‘zit ik hier goed’ ging het gas er snel op. Weer een mooie proefvariatie, en… net als de spiraal wéér uitgevonden in Borculo.

‘SPORTIEVELINGEN’ DIE DE PROEF AFSTEKEN
De proeven waren op de cruciale stukken voorzien van dikke touwen die het verfoeide afsteken moesten voorkomen. De lange akkers worden vaak niet volledig in het lint of touw gezet omdat dat heel veel werk is. Daarbij zorgen pijlen waar tussendoor gereden moet worden voor de juiste rijrichting. Dat is dan het spoor waar niet zomaar van kan worden afgeweken. Sommigen willen dat niet begrijpen terwijl het toch echt is om de rijders op het goede spoor te houden. Het is natuurlijk uitgangspunt dat iedereen de juiste en vooral zelfde route afwikkelt. De snelste krijgt zo de laagste tijd en zo komen er eerlijke uitslagen. Het klinkt overdreven maar het blijkt nodig daar scherp op te controleren. Er zijn nog steeds rijders die het met de eerlijkheid niet zo nauw nemen en vinden het prima als ze met afsteken kunnen winnen (wat anders niet lukt). Een rare mentaliteit en bovendien onsportief. Dat er op de route soms wordt afgestoken is op zich onreglementair maar niet zo zeer onsportief. Dat maakt deel uit van het ‘ritselen’ wat de enduro wat kleur geeft. Mits het natuurlijk niet is om ergens op tijd te komen, want dan is het over de rand. Maar in een proef willens en wetens afsnijden dat kan echt niet. De snelste moet winnen en niet de grootste afsnijder.

Een enkeling maakt er in de (wandel)dag voor de enduro een studie van om maar een plaatsje in de proef te vinden waar een paar meter is te winnen. In Geesteren was er zelfs met het lint geknoeid om deze walgelijke praktijk zo ongezien mogelijk te bedrijven. Rijders die moedwillig de route afsnijden bezorgen de endurosport geen goede naam. Om het over de naam en roem van een dader maar helemaal niet te hebben. Het moment is daar voor de KNMV om een voorbeeld te gaan stellen zodat er wordt afgerekend met zij die het niet zo nauw nemen met deze regel.

Om maar gelijk even een lastig punt aan te snijden waar veel rijders mee zitten. Wat te doen als in een proef het lint er uit is gereden en een of meerdere sporen duidelijk maken dat enkele rijders al een bocht hebben afgesneden. Als niet de uitgezette route wordt gereden, wat vaak zichtbaar is aan de sporen en het verdere verloop van het losliggende lint of liggende palen (daar waar de route gemarkeerd is met twee markeringen, dient men tussen deze twee markeringen door te rijden), wordt dit als onreglementair opgevat en volgt na constatering door een helper van de club of official diskwalificatie. De rijder die dus ook als het lint er al uit ligt een bocht afsnijdt of iets dergelijks, riskeert een dergelijke straf. Geen leuk vooruitzicht en daarom beter te vermijden.

FLYING DOKTER AL 4 JAAR SUCCES
Als soort van jubileum was te vieren dat vier jaar geleden het concept van vliegende dokter is geïntroduceerd. Roel Horstra, arts, motorrijder en lid van de medische commissie van de KNMV showde toen het concept als eerste in Borculo. Met een motor is snel en zelfs op onherbergzame plaatsen op de route en proeven te komen waar een medische handeling vereist is. De proef was een groot succes waarna Gebben Motoren het concept onderschreef door sindsdien een Yamaha voor dit doeleinde ter beschikking te stellen. Heel wat rijders zijn zo snel en adequaat van eerste hulp voorzien waardoor erger werd voorkomen. Vandaag had de dokter geen werk, wel werd zijn assistentie gevraagd om de meerdere rijders die in de sloot van proef 2 waren beland te komen helpen afdrogen! U snapt, die aanvraag werd niet gehonoreerd!

ONK INTERS E1
Een dun startveld met maar vier starters. Dat deerde Erald Lammertink niet want die reed weer de sterren van de hemel en zette Jirry van Veen op 130 seconden. Die had op zijn beurt weinig last van Rick Enderink die rustig naar de derde plaats cruisde voor Sjaak Martens (4). Vermeldenswaard is dat Barend Haaijer na zijn flinke blessure weer aan het rijden is en wellicht zien we hem bij de kampioensrit in Enter aan de start. Dat zou mooi zijn om wat te doen aan de huidige bloedarmoede in deze klasse omdat ook Ralph Hubers in de lappenmand zit.

ONK INTERS E2
Met een weer ongenaakbare Hans Vogels was het geen goed druiven delen. Hij at ze allemaal zelf op en reed het hele stel achtervolgers met ruim drie minuten helemaal aan gruzelementen. Daarachter was het een stuk spannender. Nu Alex van de Broek zich richt op Dakar en vanwege de proloog afwezig was, ging het tussen Dave Elsinga, Geert Snellenberg en Jeroen Klein Kromhof. Het was erg close, afwisselend werden elkaar seconden ontfutseld. Snellenberg begon wat langzaam maar kwam gestaag beter op gang. Toch ging het voor de tweede plaats vooral tussen Elsinga en Klein Kromhof. De laatste ronde begon met een klein voordeel voor Elsinga die echter al in de zevende proef verloren gingen. Dit bracht Elsinga pas echt op stoom en produceerde in de twee laatste proeven een verschil van achttien seconden en zo de tweede plaats. Klein Kromhof dus op drie voor Snellenberg.

134 Hij leert nog elke week bij en dat laat Dave Elsinga niet alleen zien bij de schuur

Jan Winters kon net niet aan deze tijden komen maar behaalde wel voor de tweede keer een mooie vijfde plaats. En Mike Kock dan? Die reed snelle tijden en kon de tweede plaats eigenlijk niet ontgaan. Wel was het raar dat hij op proef 1 bijna steeds sneller was als Vogels!!?? Mike had bij de verkenning een plekje in de proef gevonden waar geen lint stond en waar hij door over een sloot over te springen, een lus van ongeveer 10 seconden kon missen. Hier was geen lint/touw gespannen omdat de sloot een soort van natuurlijke barriere vormde. Mike twijfelde er niet aan dat dit een slimmigheidje zou zijn en deed dit elke ronde. Dat bleef niet onopgemerkt mede omdat hij er zelfs olijk bij zwaaide naar clubhelpers en officials. De wedstrijdleider oordeelde dat dit toch wat te veel slimheid was omdat zo de uitgezette route werd omzeild en dus onreglementair. Zo trof Mike binnen drie weken een tweede diskwalificatie. Mogelijk krijgt dit verhaal nog een staartje daar hij waarschijnlijk in bezwaar gaat omdat het volgens hem op het bewuste punt onduidelijk was waar de route verder leidde. Uiteraard gaan we deze zaak volgen en is er binnenkort meer te melden.

117 Hier in de schuur Marcel Hordijk die een schitterende vierde plaats in de eindstand EK enduro veteranen behaalde en hier beslag legde op een mooie achtste plaats

ONK INTERS E3
Met deze snelle en voornamelijk akkerproeven was de kans groot dat oud-crosser Gert-Jan Boekhorst zich tussen de twee toppers van deze klassen zou willen proberen te dringen. Het bleef bij een goede poging want Mark Wassink en Erwin Plekkenpol reden weer hun hele eigen wedstrijd. Van de negen proeven wist Plekkenpol er drie te winnen, de rest en de volle winst ging met een minuutje minder naar Wassink. Boekhorst kwam zo op drie voor Erik Davids (4) die de eerste drie niet kon bedreigen maar wel Marco Elting (5) voorbleef. Elting reed hiermee zijn beste seizoensresultaat tot nu toe wat natuurlijk ook niet zo gek is voor iemand die negende wist te worden in het EK enduro.

210 Marco Elting kwam sterk voor de dag met een vijfde plaats

INTERS VETERANEN 40+ EV40
Arjan van der Veld, Gert Berghorst en Cees Siemons moesten het weer onder elkaar uitmaken. Berghorst had vanwege zijn uitvallen in Hellendoorn nog wat goed te maken en deed dat dan ook. Hij liet een proef aan Van der Veld en won de rest voor een halve minuut verschil. Siemons besliste het resterende gevecht met Van der Veld in zijn voordeel en pakte twee. Frans Daris bleef in de buurt maar kon net niet aanpikken maar sleepte wel de vierde plaats binnen voor Peet van Saase (5).

331 Militair sportinstructeur Jos (vandecross) Bourgondien won dit jaar de Heroes Legend 2008 voor klassieke motoren en is niet geheel toevallig lid van het LMB team

De KNMV had een nieuwtje te melden over het aantal ronden dat deze klasse volgend jaar moet gaan afleggen. Het jaar 2008 was het gewenningsjaar waarbij de EV40 net zoveel ronden rijdt als de NV40. Vanaf 2009 wordt het gelijk getrokken met de EK enduro regeling zoals ook gehanteerd tijdens de EK in Zelhem/Vorden/Hengelo, kortom de EV40 gaat hetzelfde aantal ronden rijden als de inters.

SCRATCH ONK INTERS (Motorgazet bokaal)
De dit seizoen pas één keer geklopte Hans Vogels gaf ook nu maar één proef weg. Die kwam op het conto van Mark Wassink daarmee de tweede plaats wegkapend voor de zeer sterk rijdende Erald Lammertink op de lichte E1 viertakt. Net iets minder op dreef was Erwin Plekkenpol die mogelijk al bezig is al zijn krachten te richten op het zeker stellen van zijn titelpositie bij de E3. Hij zag wel kans op de talrijke akkerproeven Gert Jan Boekhorst achter zich te houden zodat ook de plaatsen vier en vijf in die volgorde vast lagen.

EURO/ NATIONALEN N1
In deze klasse staat al het hele jaar geen maat op Rik Broer. Ook nu was hij weer duidelijk de snelste en Hans Scholten weer tweede aan de finish. Dat ging niet zonder slag of stoot en het was dat Scholten wel een heel snelle laatste proef uit de jas schudde waarmee hij Andre Bouwmeester op de knieën en op de derde plaats kreeg. Wieger Riphagen zat er dichtbij maar moest passen op vier voor Rene Gerrits op vijf.

EURO/ NATIONALEN N2
Net als vorige enduro’s ging het weer tussen Harmen Harmsen, Mark Smits en Bjorn Schreijer. Harmsen kwam niet echt in zijn ritme en toe hij ook nog in proef twee de sloot in dook was het beste er af en moest hij passen op drie. Smits was deze keer niet opgewassen tegen de zeer gemotiveerde Schreijer en moest de winst zo aan Bjorn overlaten. Hans Pol had het met Chris Vording aan de stok voor vier. Pol lag in het gelijkopgaande gevecht lang voor maar moest door een zeer uitgebreid bodemonderzoek in de allerlaatste proef de vierde stek aan Vording laten en zelf genoegen nemen met vijf.

477 Na een duik in de sloot verloor Harmen Harmsen de aansluiting met de kopmannen in de N2

EURO/ NATIONALEN N3
Na drie keer de winst vond Carlo van Loon het tijd voor vier-op-een-rij. Kampioenspretendent Bernard van de Pol drong niet echt aan en zo kon Van Loon zijn plannetje tot uitvoering brengen. Pol consolideerde de tweede plaats met een ruime marge op Antoine Sellies. Die had op zijn beurt weinig van doen met Mike Jansen (4) die Patrick Schellekens maar net op vijf wist te houden.

533  De eerste wedstrijden gingen Bernhard vd Pol beter af als de laatste vier, voorlopig staat hij wel mooi aan de leiding

NATIONALEN VETERANEN 40+ NV40
Voor de derde enduro op rij stelden de eerste drie zich in dezelfde slagorde op. Met groot respect voor elkaar lag al snel weer de volgorde vast en ging wederom de enige beker naar Jan Wigman voor Han van Saase (2) en GJ Nijen Twilhaar (3). Wigman was duidelijk de sterkste en zou met zijn tijden bij de EV40 op een zesde plaats uitkomen. Overigens leek het lang of Jan Hoogenberg het ‘feestje’ van Nijen Twilhaar  nog zou gaan verstoren. Hij was sneller in de laatste ronde maar net niet genoeg en moest dus genoegen nemen met vier voor Marten Zilvold. Deze verlengde zijn abonnement op de vijfde plaats maar weer eens met een week.

608 Han van Saase heeft met sterk rijden drie keer de tweede plaats binnengehaald, volgende week een plekkie hoger?

NATIONALEN VETERANEN 50+ NV50
Het lijkt saai te worden maar ook deze episode viel in handen van alleskunner Jan Lemmens. De tweede plaats lag duidelijk wat minder eenvoudig. Na enkele weken afwezigheid kwam Henk Pardijs weer in actie en ging Peter Wils te lijf. Pardijs had lang het voortouw maar moest de laatste snellere ronde capituleren voor drie achter Wils. Henk Enting reed in een schijnbaar niemandsland naar de vierde plaats voor de dit keer wat minder op dreef zijnde Jacob Homan.

728  Al jaren een vertrouwd gezicht, ook hier was de inmiddels werktechnisch gepensioneerde Eef Jansen weer van de partij

SCRATCH NATIONALEN (Twin Air bokaal)
Bjorn Schreijer bouwde van meet af aan een voorsprong op N1 rijder Rik Broer. Die wist nog wel een proef te winnen maar dat was net te weinig om Schreijer de scratch te ontnemen. Toch een strak resultaat voor Broer die zo kleppers als Carlo Van Loon, Mark Smits en Harmen Harmsen in die volgorde naar de plaatsen drie tot en met vijf verwees.

DAGLICENTIES
Het driemanschap Henry Pol, Ismo ten Velde en Ronnie Somsen deden alle drie mee voor de overwinning. Kleine foutjes maakten het verschil waardoor Somsen de winst naar zich toehaalde voor Ten Velde en Pol. Richard Snijders besliste het duel met Jarno Meijer om de vierde plaats in zijn voordeel door een sterke laatste proef.

955 Hij kon de uitgang van de schuur niet vinden, Arjan Ribbers had geluk dat de fotograaf meer deed dan alleen plaatjes knippen

CLUBTEAMS
Doordat kampioensleider VAMC De Graafschapsrijders 1 Alex van den Broek niet kon inzetten en Amel Advokaat nog steeds geblesseerd is werd dat een nul resultaat. MAC Veenendaal had drie winnaars (Vogels, Lammertink en Gert Berghorst) en pikte dus weer de volle lading punten en de koppositie terug na die vorige week vanwege eenzelfde nul resultaat ingeleverd te hebben. Het kan dus verkeren. Brabo team 2 bleef uit de handen van OTRC De Nop en greep de tweede plaats. De Nop wist op zijn beurt TCD Hummelo 1 op vier te houden en mocht dus de derde de zijne noemen.

MERKENTEAMS
Met Alex van den Broek en Stefan Harkink niet aan de start moest HM Honda 1 dikke punten inleveren. Te meer daar de volle winst nu naar Yamaha ging nam die de kop over en heeft nu een mooie marge van 25 puntjes. Het Husqvarna JT team had weinig moeite de tweede plaats veilig te stellen voor Husqvarna Lucht Mobiele Brigade.

DE ‘DUIK’ VAN DE DAG
Dit keer was het wat lastig een mooie sfeerfoto te vinden, gelukkig waren er nog wel uitvinders van nieuwe standjes in actie.

Eric Scholten heeft er alles voor over om maar met een klein nummerbordje te kunnen rijden. Hij heeft dat ook nodig daar hij vaak met zijn beentjes rondzwabbert. Zie hier als voorbeeld de kniebuiging als dank voor zijn sponsor die ongetwijfeld langs de kant stond.

Ook was Niels Beck in de buigmode, die zag echter meer (potentiële) sponsors dan Eric en wilde dus graag nog heel wat dieper buigen

GEEN MAKKIE
De club had het prima voor elkaar en zelfs de vaak weerbarstige weersomstandigheden waren ‘under control’. Alles liep dan ook als een trein zonder noemenswaardige incidenten. De 280 starters waarvan 29 daglicenties hadden zo een mooie dag met weinig uitvallers. In 2009 handhaaft de club een datum in november. Nu maar hopen dat ze dan krijgen waar ze door jarenlange tegenslag met veel nattigheid nog jaren recht op hebben, mooi weer!

Op een van de mooiste routes van Nederland wordt volgende week in Harfsen weer een nieuwe kans geboden. Dat is tevens de laatste voor het afrondende 2-daagse kampioensspektakel in Enter. In Harfsen gaat volgens insider Wim Stegink ene Pedro Tragter (wie kent hem niet?) een hard/soft combinatie in elkaar knutselen. Dat wordt iets met boomstammen en betonbuizen. Degene die dat vrezen kunnen vast gaan bibberen en hun borst nat maken, de anderen genieten alvast van de voorpret. Hopelijk zien we Pedro zelf in actie maar gelet op zijn rugblessure is er enige twijfel. Over de Kampioensrit in Enter 28 en 29 november is te melden dat de voorbereidingen voor de route en proeven, met spannende uitdagingen erin, al volop in voorbereiding zijn, zie www.tweedaagsereggerit.nl De inschrijving bij de KNMV sluit 13 november aanstaande. Dus wie dat topevenement wil meemaken moet snel inschrijven. Als dat niet lukt zal de KNMV over een dagje later ook wel niet moeilijk doen.

Tekst:   Alex Peters

Foto’s: VSFoto.nl en MXFoto.nl

© Het gebruik van de hier geplaatste tekst is alleen toegestaan met schriftelijke toestemming van de auteur.

Alex Peters,  Uw evt. reacties gaarne naar: Peters@DeNop.isonzeclub.nl