enduro.nl

Wedstrijdverslag ONK Enduro Hellendoorn 1 november 2008

4 november 2008 - 15:54

Ook in de hobbelige heuvels is Hans Vogels niet te stoppen.

FLINKE KNIPPEN

De fameuze Hellendoornse bossen stonden weer traditioneel als strijdtoneel op de rol en door de vele voorafgaande Heuvelritten (inmiddels 42) is er aan knippen bepaald geen gebrek. Vooral het pad langs het spoor is van het soort ‘ze zien me wel en zien me niet’, gaten tot soms wel 80 cm. Erg mooi om te rijden maar ook …. zeer vermoeiend. Niet iedereen is er even bedreven in om snel en soepel over de toppen van dit soort heftige knippenpaden te kaatsen. En al helemaal niet op smalle paden waar de eerste de beste boom op minder dan een halve meter staat. Dat vergt ervaring maar vooral ook veel conditie. De inters en nationalen reden de route drie keer wat een aantal rijders van de laatste groep net iets te veel van het goede bleek. En dan was het nog prima droog weer! Als het nat en dus nog wat zwaarder zou zijn geweest was het wellicht een slagveld geworden. Nu hadden vooral de nationale klassen wat extra uitval. De daglicenties reden twee ronden en de meesten zullen daar geen spijt van gehad hebben ook al was het een attractieve route. Wat natuurlijk niet onvermeld mag blijven.

WORTELS GEVONDEN?

Waar de boomwortels hier en daar door het pad steken is voorzichtigheid geboden. Hier is dat nogal eens aan de orde als je er niet alert op bent. Met één vreemde beweging van de motor kan je dag goed verpest worden. Met wat geluk eindigt de via de wortel ‘gekozen’ rijrichting redelijk in de gewenste en is er niets aan de hand, anders dan een bonkend hart. Maar als de nieuwe rijrichting haaks op het pad ligt en de volgende uitdaging zich aandient in de vorm van een houtrijk geheel, is snel handelen geboden. En dat lukt alleen de hele goede, en zelfs die niet altijd. Om de snelheid binnen proporties te houden waren op de proeven chicanes aangelegd. Op de route mochten de rijders zichzelf beheersen.
Toch viel het aantal geblesseerden mee, want uiteindelijk waren er twee in het Nederlandse ziekenhuis te vinden met vervelende en pijnlijke zaken maar wel iets dat op de langere duur meestal goed komt. Zo had Rien Rensen een duidelijk minder dagje. Hij moest na een tuimeling naar het ziekenhuis met een hersenschudding en een gebroken sleutelbeen. Maar ook ervaren coureurs kwamen niet ongeschonden uit de strijd. Ook die maken wel eens een foutje en zo eindigde de testrit van Eric Verhoef (daglicentie) voor MotoPlus op een BMW regelrecht naar het ziekenhuis in Almelo. Bij de operatie werd een stevige pen in zijn gebroken bovenbeen gezet. Daarnaast duurde het even om Eric van de proef af te krijgen waardoor proef 7 voor alle klassen moest worden geneutraliseerd. Ook een Duitser viel er hardhandig af en brak daarbij zijn onderbeen. Leuk is heel wat anders, we hopen dan ook op een voorspoedig herstel van deze ongelukkigen.

WEER KORT GESTOKEN PROEVEN

Drie proeven waren er. Wat opviel was dat het met uitzondering van de tweede proef kort gestoken proeven waren. Bij de Kenkhuus-proef viel het nog mee wat met name kwam door de doorsteekjes. Maar ook was er door het wasbord van de recent gehouden clubcross aan knipgaten geen gebrek. Proef 3 Elerweg was bijzonder kort gestoken. Volgens sommigen een echt kreng die heel wat frustratie opriep hoewel de houtstukjes met dikke boomstammen wel weer iets goedmaakten. Erg veel korte bochten en dito rechte stukken (soms zelfs wel 15 meter lang!). Het was sturen, afdraaien, gasgeven en een paar keer schakelen (tot maximaal 3 of 4), remmen en dat steeds weer in een korte opeenvolging. Om tureluurs van te worden. Dikke wallen hielpen om een enkele seconde langer het gas vol open te zetten. Opschakelen naar vijf of zes om even lekker uit te waaien was er echter niet bij. Langere rechte stukken, bredere paden en vloeiend uitlopende bochten van het soort dat we veel zien in de proeven in Harfsen en Vorden waren schaars. Afwisselend was anders. Met de ruimte was zuinig omgegaan, de paden waren smal en lagen dicht bij elkaar. Op zich verdedigbaar met weinig ruimte om toch nog lengte te krijgen, maar wel met enig risico. Gelukkig was het goed weer, als het nat/modderig zou zijn geweest zou het lint makkelijk sneuvelen als iemand een uitglijder zou maken. Omdat het zo dicht op elkaar staat eindigt zo’n schuiver makkelijk met het slopen van twee afzettingen. Als dat niet onmiddellijk wordt gerepareerd is het einde proef want iedereen neemt dan zijn eigen route. Kennelijk was de tip van de vorige keren vanaf deze zijde slecht blijven hangen.

De altijd fraaie ‘zandkule’ proef achter Hotel ‘de Uitkijk’ vormde proef 2. Een proef die al jaren bekend staat als een echte enduroklassieker met een voor Nederland unieke variëteit: smalle kruip-door-sluip-door paden, korte maar ook langere bochten, lange paden, boomwortels, heuvels, harde bospaden, los zand in de zandkule en meer van het spul dat het hart van de echte enduro liefhebber sneller laat kloppen. Het betekent wel ongeveer 6 minuten stevig werken en niet in het minst komt dat door de passage waaraan de proef zijn naam dankt, de grote zandkuil in het midden. Liefst vier maal ging het door die kuil. Eerst door het mulle zand naar beneden manoeuvreren, dan een 180 bocht en vervolgens weer het gas er vol op om boven te geraken. Te laat gasgeven eindigde in de naar boven steeds steiler en smaller wordende helling heel wat keren in ingraven. Dan moest ook nog vaak noodgedwongen de terugtocht aanvaard worden. Inhalen was dan een uitdaging wat alleen de echte durfals (van de inters) nog lukte. Niet gek dat de talrijke toeschouwers hier meer plezier beleefden dan de rijders. Toch zijn die opstoppingen te verfoeien want nu kan een klungelende rijder de tijd van een achteropkomende rijder beïnvloeden. Er zouden dan ook parallel routes moeten zijn, ook al zijn die wat langer. Wachten is funest. Zeker betrof dat de eerste groep inters daar er maar enkele minuten tussen hen en de laatste daglicenties zat en ze er dus al snel tussen reden. En zo moet het dus niet.

E1: <175 2-takt/<290 4-takt ONK INTERS

Erald Lammertink had, nu Ralph Hubers nog steeds niet van zijn rugprobleem af is, een makkelijke dag en kon ontspannen maar zeer gestaag de winst binnenhevelen. Jirry van Veen bleef er nog het dichtste bij maar moest wel 100 seconden toegeven. Rick Janssen toonde zich het beste van de twee andere finishers en pakte dus de derde plaats voor Marcel Klein Horstman en Sjaak Martens (5).

2 Erald Lammertink ligt prima op koers voor zijn eerste inter kampioenschap

E2: <290 2-takt/<475 4-takt ONK INTERS

Waar je stopt moet je de volgende keer verdergaan moet Hans Vogels gedacht hebben en zo won hij alle proeven en smeerde de hele bende meer dan 70 seconden aan hun broek. De heer Van den Broek, Alex van voren, lag volledig in strijd met Mike Kock. Om beurten was de één sneller dan de ander in een proef. Lang bleef een verschil van enkele seconden. De laatste ronde nam Kock in de zandkule een bodemmonster wat hem 17 seconden kostte, en dat was waar Van den Broek voldoende aan had. Hij pakte de tweede plaats voor Kock als derde. Ook voor vier was er enige strijd tussen Jeroen Klein Kromhof, Jan Winters en Dave Elsinga. Over het algemeen waren de verschillen klein, maar kleine foutjes worden dan hard afgestraft. Klein Kromhof maakte er bijna geen en ging met vier lopen. Elsinga ging in de twee laatste proeven net iets te enthousiast onderuit en dat koste heel veel seconden. Zo kreeg Jan Winters de verdiende vijfde plaats en zagen we Elsinga terug op zes.

E3: +290 2-takt/+475 4-takt ONK INTERS

Met minsten drie matadoren die erg aan elkaar gewaagd zijn was de kans groot dat er dit jaar weer een mooi gevecht zou volgen. Helaas stond zuiderbuur Johan Boonen niet aan de start maar dat was absoluut geen reden voor Mark Wassink en Erwin Plekkenpol om er niet vol tegenaan te gaan. Om en om werden proeven gewonnen waarbij het verschil meestal 1 a 2 seconden bedroeg. Zo’n klein verschil betekent een keer over een walletje en je hebt het verschil al. Een keer was Plekkenpol 4 sec langzamer. Dit noopte ertoe de laatste ronde alles op alles te zetten. Inderdaad knabbelde hij nog een ruime 3 seconden van zijn achterstand af. Helaas net 0,85 seconde te weinig. Zo kwam Wassink weer op het hoogste ereschavot met de enige beker en een goed gestreden Plekkenpol op twee. Gert-Jan Boekhorst kon het tempo van deze twee niet volgen maar wist wel de derde plaats voor de neus van Henk Knuiman weg te kapen. Henk traint volop voor de Dakar en met de KTM laat hij zich regelmatig in de top vijf zien, nu dus op vier. Een wat teleurgestelde Erik Davids reed de hele dag rond de tijden van Boekhorst en had nog kans op drie. Een flink oponthoud in de laatste proef kostte zoveel tijd dat er niet meer in zat dan vijfde.

222 In zijn voorbereiding voor de ‘Dakar’ blaast Henk Knuiman een stevig deuntje mee

EV40 VETERANEN 40+ INTERS

Arjan van der Veld, Gert Berghorst en Cees Siemons waren de mannen die het uitvochten. Eigenlijk was over het geheel Berghorst duidelijk de winnaar, helaas werd hij finaal niet geklasseerd omdat hij de finish niet haalde. Waarschijnlijk vanwege een defecte machine. Het de volgende keer toch maar op een lopen zetten Gert? Daarmee kwam de weg vrij voor Van der Veld die profiteerde van de oplopende tijden van de in het begin snellere Siemons (moe??). Van der Veld daarmee winnaar voor Siemons. Ook daarachter duurde het even voor duidelijk werd wie wat meenam als uitslag. Peet van Saase streed met Frans Daris en Wim Hendriks om de derde plaats. Hendriks was de snelste maar maakte op proef 6 een kostbaar foutje. Het antwoord kwam van Van Saase in proef 5 met een dito schuiver. Ook Daris was niet zonder problemen zodat de plaatsen 3 tot en met 5 respectievelijk landen bij Hendriks, Van Saase en Daris.

301 Arjan van der Veld won zijn tweede wedstrijd van het seizoen

SCRATCH ONK INTERS (Motorgazet bokaal)

Met Johan Boonen veilig elders voelde Hans Vogels zich weer vogelvrij en had weinig moeite om weer als dagsnelste de winst binnen te haspelen. Dan was het gevecht tussen Mark Wassink en Erwin Plekkenpol heel wat spannender. Dat ging iedere proef om minimale verschillen waarbij Wassink uiteindelijk de langste adem had en de tweede plek met een miniem verschil veilig stelde voor Plekkenpol. Alex van de Broek voelde zich op dit zeer technische parkoers ook heel goed en griste met enkele seconden de vierde plaats weg voor vijfde man en eerste E1 rijder Erald Lammertink.

N1 <175 2-takt/<290 4-takt EURO/ NATIONALEN

Het wordt eentonig maar ook nu weer liet Rik Broer geen spaan heel van de concurrentie. Hans Scholten kwam er nog het dichtste bij maar moest wel even een dikke drie minuten inleveren. Andre Bouwmeester koerste de hele dag rond de derde plaats en hield dat tot op de meet vol. Rene Gerrits had een leuk onderonsje met Roberto Drost maar toonde zich de regelmatigste en was goed voor vier, Drost vijf. Wieger Riphagen zit meestal in de top 5 maar moest uitvallen door een afgebroken olie reservoir van de koppeling.

356 Hans Scholten stept zich door het mulle zand naar een tweede plaats

N2 <290 2-takt/<475 4-takt EURO/ NATIONALEN

In deze klasse met vele (toekomstige) toppers rijden drie kopmannen. Zo ging het ook deze keer voornamelijk tussen Harmen Harmsen, Mark Smits en Bjorn Schreijer. Harmsen en Smits waren zeer regelmatig en maakten geen grote fouten wat Schreijer wel twee keer deed en zo de aansluiting verloor. Tegen het eind leek Harmsen er met de hele buit vandoor te gaan, maar een sterk eindschot in de laatste proef van Smits draaide de zaak in diens voordeel. Harmsen mocht zo toch een mooie tweede plaats optekenen voor Schreijer. Voor de vierde plaats ging het gelijk op tussen Hans Pol, Robbie Hermsen, Chris Vording en Robert Willemsen. Laatstgenoemde en Hermsen maakten het meest aanspraak op vier totdat een flinke duik in de allerlaatste proef hen terugwierp naar respectievelijk zeven en zes. Pol had een goede laatste ronde en pakte zo vier voor Vording.

402 Binnen het Lucht Mobiele Brigade Husky team is militair Mark Hoentjen een geduchte steun

N3: +290 2-takt/+475 4-takt EURO/ NATIONALEN

Ook nu was Carlo van Loon weer goed op dreef. Slechts twee proeven moest hij afstaan aan opponent Bernard van de Pol. Duidelijk was dat de winst naar Van Loon ging en dat Van de Pol bleef hangen op twee. In de kampioensstand maakt het weinig uit daar Van loon een wedstrijd gemist heeft. Zelfs als hij alles wint zal Van de Pol echt eerst een keer een smak punten moeten laten liggen. Het is natuurlijk bekend dat in de enduro een foutje of een mechanisch defect altijd op de loer ligt, dus wie weet; ik heb het al gekker gezien? Ook de derde plaats ging niet zonder slag of stoot naar een eigenaar. Met maar 0,9 seconde was het Patrick Schellekens die Antoin Sellies erachter hield. Peter Blankemeijer toonde zich de beste van de andere 18 en werd vijfde.

579 Al drie wedstrijden is Carlo van Loon ongeslagen

NV40: VETERANEN 40+ NATIONALEN

Voor de eerste drie plaatsen leek er weinig strijd want bij de allesbeslissende finish rolde voor de eerste drie dezelfde volgorde uit de bus als vorige week: Jan Wigman (1), Han van Saase (2) en GJ Nijen Twilhaar op een derde plaats. Wigman won verdiend want hij hoefde slechts een keer Van Saase voor zich te dulden. Hoewel Wigman nu al de tweede op rij wint zal hij het kampioenschap niet makkelijk behalen. Het inhalen van drie verloren wedstrijden is geen makkie. Het OTRC De Nop team deed het weer best met Wigman op één, Marten Zilvold op vier en Arno Aarntzen op een even zo fraaie vijfde plaats.

687 Een van de vele Booking.com rijders Kees Koolen had deze keer een wat minder dagje maar blaast normaal een mooie pot mee

NV50: VETERANEN 50+ NATIONALEN

Wederom had Jan Lemmens geen tegenstand en won weer eens afgetekend. Ook de tweede plaats was onbetwist en viel in handen van Peter Wils voor Arie Zwerus. Jacob Homan hield met enig gemak de vierde plaats voor zichzelf en drukte zo Theo van de Helm naar vijf.

711 Bekend (of berucht zo u wilt) website beheerder Henk van der Spek was nog niet helemaal in vorm, vond de route te heftig en gaf de pijp aan Maarten
SCRATCH NATIONALEN (Twin Air bokaal)

Mark Smits besliste een mooie strijd met Harmen Harmsen in zijn voordeel. Carlo van Loon pakt de derde plaats voor Bjorn Schreijer (4) en N1 winnaar Rik Broer (5).

DAGLICENTIES

Net als vorige week had Barry Westen een tempo waar niemand tegenop kon. Daar kon ook Clemens Tassche op de tweede plaats niets aan doen. Oud-endurorijder Jeroen Vriezekolk hield Laszlo Tichi op vier. Oud-endurist Geert Jan Hazebroek deed ook weer eens een endurootje en zag kans een mooie vijfde plaats binnen te slepen. In deze klasse reed ook een dame mee Jacqueline Weinreich (klinkt wat Duits) die heel wat hulptroepen had meegenomen. Als het ook maar leek dat ze zou omtuimelen kwam er een horde helpers om haar te helpen..

CLUBTEAMS

Ook een oppermachtig team kan eens in de fout, het uitvallen van Gert Berghorst en niet starten van Ralph Hubers deed MAC Veenendaal de das om. VAMC De Graafschapsrijders 1 (vd Broek, Wassink en Plekkenpol) sloeg zijn slag en pikte de winst en de tussenstand in het klassement in. OTRC De Nop had een topdag en strietste de tweede plaats weg voor MC Toerenteller 1.

MERKENTEAMS

Ook deze keer bleek HM Honda 1 (Erwin Plekkenpol, Alex van den Broek, Mark Smits en Stefan Harkink) de sterkste met een mooie marge op team Yamaha. Het Husqvarna JT team kwam er goed vanaf met een mooie derde plek.

DE ‘DUIK’ VAN DE DAG

Dit jaar proberen we als het zo uitkomt een foto te vinden die de sfeer van de dag goed weergeeft of waarin iemand een nieuw standje uitvindt. De stijle en mulle klimmen in de zandkule waren niet te versmaden. Heel wat kunsten werden uitgehaald zoals onderstaand te zien is.

246 Dans voor man met motor, na de minder geslaagde pirouette kreeg Olaf Szukat een mager zesje van de kritische jury

704 Jacob Homan probeerde het ook maar groef het achterwiel alleen maar verder in en kreeg een drie

GEEN MAKKIE

Het was geen enduro die je snel vergeet. De vele knipgaten en wortels zullen velen nog dagen in armen en benen voelen. De wetenschap dat er naast de proeven op een van de voor Nederlandse begrippen schaarse prachtigste routes was gereden, maakt veel goed. De organisatie had bijna alles prima voor elkaar maar had wel geluk met het droge weer. De regenbuien begonnen pas tegen de tijd dat al volop gefinisht werd. Als dat een paar uur eerder was begonnen hadden we geweten of proef drie echt te dicht gelint stond. De vraag is of MCNH gaat wachten tot het een keer zover komt (en de proef geneutraliseerd moet worden) of neemt het eerder maatregelen? Volgend jaar weten we het.

In het kruip-sluip-rijke Borculo kan volgende week degenen die in Hellendoorn punten lieten liggen wellicht hun sportieve wraak halen. Mocht het regenen wordt het op de toch al wat vochtige veenachtige akkers zeker uitdagend.

Tekst: Alex Peters

Foto’s: VSFoto.nl en MXFoto.nl