enduro.nl

Johan Boonen crosst naar de winst

MEER STARTERS DAN WE WILLEN?

Al weer de achtste Noord-Oost Twente enduro en dit keer was de uitdaging dat er te veel inschrijvingen waren. Het te voorkomen probleem in zo’n situatie is de tragere daglicenties zoveel ‘voorsprong’ te geven op de inters dat deze de daglicenties niet inlopen. Zo niet hebben ze er beide in de proeven last van. De één wordt opgehouden en de ander wordt opgejaagd. De oplossing werd gevonden in een ruimere rijtijd op de route. Dat werd duidelijk gecommuniceerd maar velen kunnen kennelijk niet lezen of vertrouwden er niet op. Daarin hebben ze wellicht een beetje gelijk daar de ene organisator in de betrouwbaarheid van dergelijke uitspraken heel wat beter is dan een andere. Geesteren staat op dit punt goed bekend maar niet eenieder weet dat. Dus er was tijd zat, zij die dat niet begrepen voelden dat aan lange wachttijden. Aanvankelijk was het nog mistig met een neerslaande damp op de brillen, dat trok echter snel weg door een venijnig laagstaand zonnetje. Met lange en lage helmkleppen was dat makkelijk op te lossen. Zo ontstond al snel een off-road rit sfeer zowel op de route als op de controles.

De route was weer grotendeels uitgezet op mooi droge akkers met heel wat geslinger maar ook talloze lange rechte stukken waar dan al snel vol in vijf (of in zes) gereden kon worden. Dan gaat het echt hard. Doorgaans bouwde men in de route wel een aardigheidje in, maar dit jaar vonden ze geen op slopen staande boerderijen om doorheen te rijden en ook de bekende beek onder de weg door en de grote trap kon er niet in. Die was altijd goed geweest voor enig spektakel maar inmiddels was het ecologisch verantwoorde idee ontstaan dat voorntjes die trap als een soort van vistrap kunnen gebruiken. Dan is het niet fijn als er motors voor bij komen rijden. Jammer, dat zien we dus waarschijnlijk nooit meer terug.

LANCEERINSTALLATIES EN LINT

Een van de tradities bij deze club is het aanleggen van de al genoemde, laten we zeggen ‘kunstig’ aangelegde, springschansen. Ze zijn niet erg hoog en dat scheelt in het aanleggen, maar wel erg steil en dus goed voor een flinke lancering. Daar goed mee omgaan vergt heel wat motorbeheersing van de springer. Bij een klein foutje volgt geheel gratis een voorwaartse looping. Al heel wat (ook goede) koereurs zijn hier in de fout gegaan. Zo ging Erik Davids hier in 2006 hard onderuit en had daar heel lang last van. Ondanks dat waren ook dit jaar weer diverse valpartijen van overmoedigen te noteren. Robert Asbreuk (daglicentie maar wel oud-endurorijder en ook nog clublid van MCT) ging er hard af en moest op meerdere plaatsen onder het mes. Die is nog wel even zoet. Ook Henk Enting (nationale 50+) kwam ongenadig hard op zijn schouderblad neer en ging even ‘out’. Beide heren maken het inmiddels goed maar Robert mag nog even het ziekenhuis opfleuren met spannende motorverhalen.

Twee crossproeven en een special test waren uitgelegd en ook van een behoorlijke lengte van 5, 4 en 3 minuten. De inters reden vier rondes en de nationalen en daglicenties er drie. Eigenlijk waren het allemaal akkerproeven met kleine nuances. Proef 1 Vinckenweg was erg snel uitgezet en om het tempo wat te dempen waren een ritsje chicanes aangelegd. Na ‘full speed ahead’ volgde dan een haakse bocht! Niet iets dat uitnodigt om uit het afzettingslint te blijven. Er wapperden hele stukken lint vrolijk in de wind na doorkomst van de inters. Kennelijk hadden deze inters wat moeite de snelheid er op tijd uit te krijgen op de plaatselijk stevige knippen. En als dat dan niet lukte was het maar dwars er door heen. Of was het dat men geen respect voor het lint heeft en denkt op een onsportieve manier te kunnen winnen? Erwin Plekkenpol zei vooraf al dat het in Geesteren altijd een dilemma is: rij je de proef zoals hij is uitgezet of rij je rechtdoor als het lint toch al kapot is of rij je het er zelf uit. Hij gaat serieus met zijn sport om en blijft tussen het lint (ook als het kapot gereden is) maar velen helaas ook niet. De club had extra mensen ingezet om te controleren, toch werd maar een enkeling gepakt die de enig passende straf voor het laffe afsnijden van een proef mocht ondergaan, diskwalificatie. Als je zo moet winnen???

De club moet eens nadenken of het naderen van deze chicanes een volgende keer wat anders (bochtiger) kan worden uitgezet of anders gewoon meer vloeiend verlopende bochten ipv haakse in de chicanes? Proef 2 Bosweg idem, met enkele doorsteekjes door hout van de ene naar andere akker. Ook hier heel wat losgereden lint, een N2 rijder presteerde het zelfs om dwars door het lint iemand in te halen. Zo moet het dus niet. Proef 3 Broekdijk de bekende proef waar nu eens niet het natte stuk in zat. Toch vonden een aantal locale kids dat maar niets en verlegden in de eerste doorkomst het lint. Gelukkig hadden die vervelende jongens het zeer onlogisch gedaan, namelijk dwars over een pad, waardoor al snel duidelijk was dit niet de bedoeling was. Het gevolg was wel dat deze proef in de eerste ronde voor alle inters geschrapt moest worden.

E1: <175 2-takt/<290 4-takt ONK INTERS

Omdat Ralph Hubers nog steeds last heeft van zijn rug verscheen die niet aan de start. Erald Lammertink had zo het rijk alleen en maakte er een one-man show van. Met ruim vier minuten voorsprong was hij Jirry van Veen meer dan ruim te snel af. Jirry ging goed tot hij op proef zes flink in de fout ging en veel tijd verloor. Toch was hij zoveel sneller dan derde man Rick Enderink op de andere proeven dat zijn tweede plaats niet in gevaar kwam. Willem Varenbrink reed een eenzame strijd op de vierde plaats voor Sjaak Martens als vijfde.

Bezig aan een goed seizoen, reed Jirry van Veen ook hier een mooie wedstrijd

E2: <290 2-takt/<475 4-takt ONK INTERS

Met drie keer winst op rij was de kans groot dat Hans Vogels er vandaag een vierde aan zou gaan plakken. Toch dacht Mike Kock daar heel anders over. Hij was in vijf van de elf proeven zelfs enkele seconden sneller. Toch leek de winst naar Vogels te gaan omdat die geleidelijk een kleine voorsprong van zo’n 15 seconden wist op te bouwen. Maar spannend was het wel, een keer een schuiver kost minstens 10 seconden en dan wordt alles anders. De zekere tweede plaats van Kock werd hem na de finish ontnomen, gediskwalificeerd! Door de controleurs was meerdere keren vastgesteld dat Kock een lusje afsneed, een foto van zo’n actie deed hem de das om. Nul punten. Daarmee kwam de weg voor Alex van den Broek vrij. Die had het echter duchtig aan de stok met Peter Lenselink en Dave Elsinga. Dave leek de snelste maar door een vette schuiver op proef 9 verloor hij bijna een minuut. Dat kon hij er niet meer vanaf rijden waardoor Van de Broek dankbaar met de tweede plaats ging slepen. Ook Lenselink profiteerde en pakte de derde stek. Dave probeerde toch nog de schade te beperken maar ging wellicht daardoor in de laatste proef in de fout. Daardoor kon Leon van Bakel hem met het minimale verschil van een halve seconde de vierde plaats afhandig maken.

Weer lekker op dreef reed Mark Wassink naar een mooie tweede plaats

E3: +290 2-takt/+475 4-takt ONK INTERS

Op dit soort akkerproeven met een gering enduro gehalte is een crosser in het voordeel. Het is dan ook niet zo gek dat oud-GP crosser en zuiderbuur Johan Boonen maar één proef hoefde af te staan en tien van de elf met overmacht wist te winnen. Daarmee was de winst natuurlijk voor hem. De enige proef die Johan niet won, de allereerste, was voor Mark Wassink. Die had het op zijn beurt stevig aan de stok met Erwin Plekkenpol. Om beurten was de een sneller dan de andere, uiteindelijk lukte Wassink een gaatje van 11 seconden en pakte de tweede plaats. Plekkenpol dus derde met een marge van ruim een minuut op de in zijn eerste enduro leerjaar zittende Gert-Jan Boekhorst (4e). Henk Knuiman die momenteel flink kilometers aan het maken is ter voorbereiding op Dakar wist een mooie vijfde plaats zeker te stellen.

EV40 VETERANEN 40+ INTERS

Drie man streden hier als op een lucifersdoosje geplakt om de winst. Kleine secondjes winst bracht Gert Berghorst uiteindelijk de hoofdprijs met een marge van slechts twee seconden op Cees Siemons. Ook Arjan van der Veld deed goed mee maar twee schuivers kosten hem ruim 20 seconden waardoor hij de aansluiting met Ceessie miste en tevreden moest zijn met derde. Peet van Saase streed met Frans Daris om de vierde plaats, maar tegen het eind had Daris duidelijk meer moeite de strakke tijden vast te houden. Daardoor moest hij tevreden zijn met vijfde en werd Van Saase vierde.

Dit jaar was het Gert Berghorst nog niet gelukt, maar hier was hij toch mooi de snelste

SCRATCH ONK INTERS (Motorgazet bokaal)

De scratch was deze keer een E3 aangelegenheid ondanks het abonnement dat Hans Vogels er de laatste tijd op heeft. Johan (cross) Boonen was deze keer Vogels te snel af. Het ging op en neer maar de vierde ronde rook Boonen de winst en gaf niks meer weg. Het verschil liep zo op tot 26 seconden. Mark Wassink griste de derde plek weg voor de neus van Plekkenpol. Eerste E1 rijder was Erald Lammertink op de vijfde plaats.

Johan Boonen liet zijn crosskunsten nog maar eens even schitteren

N1 <175 2-takt/<290 4-takt EURO/ NATIONALEN

Ook deze keer kon Rik Broer het niet laten om gewoon alle proeven op zijn naam te schrijven. Raden wie de winnaar is, was niet moeilijk. Voor runner-up was er heel wat meer strijd. Wieger Riphagen was in de slag met Hans Scholten en Andre Bouwmeester. De heren wisselden elkaar af. Toch was over de hele linie uiteindelijk Scholten degene die aanspraak kon maken op plaats twee voor Riphagen en bouwmeester (4). Op een minuutje ging de vijfde klassering naar Roberto Dost.

Wieger Riphagen doet goed mee in de kop van zijn klasse N1

N2 <290 2-takt/<475 4-takt EURO/ NATIONALEN

In Hengelo had Harmen Harmsen al zijn visitekaartje afgegeven. Bjorn Schreijer en Mark Smits waren gewaarschuwd, telden voor twee en begonnen vol overgave aan de strijd. Aanvankelijk leek Schreijer de beste kaarten te hebben maar pech dwong hem in de tweede ronde tot uitvallen. Harmsen zag zijn kans schoon en kon dankzij een schuiver van Smits in proef 7 de volle winst bijschrijven. Smits passeerde de meet als tweede voor het goed op dreef zijnde duo Hans Pol en Hendri Klein Kromhof. Enkele kleine foutjes kostte Klein Kromhof uiteindelijk de derde plaats die zo naar Pol ging. Vierde was daarmee ook bekend net voor een dichtbij volgende Robert Willemsen op vijf. Met zijn uitvallen geeft Schreijer de leiding aan Smits cadeau. De 17 punten achterstand is niet niks, maar als hij nu de komende 5 dagen wint en Smits wordt een keer 3e of hoger kan de winst Schreijer niet ontgaan.

Door consequent scoren heeft Mark Smits de leiding in de tussenstand

N3: +290 2-takt/+475 4-takt EURO/ NATIONALEN

Het verwijt dat Carlo van Loon vorige week trof over een ongeloofwaardig snelle tijd wilde hij toch graag even rechtzetten. Dat hebben ze geweten. Niemand kwam eraan te pas. De ook niet misselijke Bernard van de Pol kreeg zelfs bijna 2,5 minuut aan de endurobroek maar beperkte de schade door als tweede te finishen. Mike Jansen hing daar weer een twee minuten achter maar zag wel kans de onderling duellerende Patrick Schellekens en Bert Hardenberg van zich af te houden en derde te eindigen. Van deze twee had Schellekens de langste adem en pakte door een snelle tijd in de laatste proef de vierde plaats weg voor de neus van Hardenberg.

NV40: VETERANEN 40+ NATIONALEN

Na drie keer te zijn uitgevallen met een stomende motor was het tijd om een andere cilinder op de Husky van Jan Wigman te zetten. Dat heeft de concurrentie geweten want meteen sloeg Jan zijn slag. Han van Saase zat er met zijn tijden dichtbij maar twee onfortuinlijke schuivers (die helaas ook tellen) maakten dat Jan een mooi gat sloeg van 35 seconden. Van Saase twee voor GJ Nijen Twilhaar op een derde plaats. Die kreeg die plaats cadeau van Dick Luiten omdat die in de laatste proef nog even uitgebreid aan bodemverkenning deed. Gelukkig krabbelde hij snel genoeg weer op waardoor vijfde man Raymond Driessen hem niet meer kon bedreigen.

Eindelijk haalde Jan Wigman de finish en meteen ook maar de welverdiende beker

NV50: VETERANEN 50+ NATIONALEN

Nu Theo Deterd Oude Weme ook mag deelnemen aan deze klasse wordt de ‘rust’ van gedoodverfd winnaar Jan Lemmens wreed verstoord. Deterd Oude Weme ging voortvarend van start en won de eerste vier proeven. Daarna kwam de sleet erin en nam Lemmens de volgende vijf voor zijn rekening en haspelde zo de overwining binnen. De derde plek was inzet van een steekspel tussen Jacob Homan, Arie Zwerus en Peter Wils. Het ging lang gelijk op maar Zwerus sprokkelde gaandeweg een mooi voorsprongetje bijeen voor de derde plaats. Dat was niet in het minst te danken aan een bodemknuffel van zowel Homan als Wils in de laatste proef. Homans was sneller ter been en greep plaats vier weg voor Wils.

Zou er toch nog tegenstand komen voor Good-old Jan lemmens?

SCRATCH NATIONALEN (Twin Air bokaal)

Carlo van Loon maakte er een mooie strijd van met Harmen Harmsen maar won wel met een klein verschil. Mark Smits pakt de derde plaats voor Hans Pol (4) en Hendri Klein Kromhof (5).

DAGLICENTIES

Even leek het of Henry Pol roet in het eten van oud-enduro rijder Barry Westen zou gaan gooien. Leek, want uiteindelijk was het Westen die met de enige beker ging lopen voor Pol. Als derde meldde zich Clemens Tassche die nog een aardige marge op Laszlo Tichi (4) had. Oud-crosser Simon Schimmel voelde zich hier ook goed thuis en scoorde een mooie vijfde plaats.

CLUBTEAMS

Het wordt saai met die clubteams want met vier-op-rij rijdt MAC Veenendaal (Hans Vogels, Erald Lammertink, Gert Berghorst en Ralph Hubers) weer alles op een hoop. Ook niet gek met drie klassewinnaars. VAMC De Graafschapsrijders 1 tekende weer voor de tweede plaats ook al voor de derde keer achtereen de 3e plaats inpikte. Deze keer was er voor de eerste drie van de teams een beker. Een leuk initiatief van de MCT.

MERKENTEAMS

Met een verschil van slechts 6 seconden snoepte HM Honda 1 (Erwin Plekkenpol, Alex van der Broek en Mark Smits met Stefan Harkink uitgevallen) de winst weg voor de neus van Yamaha. Dat maakt de strijd in deze competitie er heel wat scherper op. De tussenstand laat een verschil van slechts 2 puntjes zien. HM Honda 2 was Husqvarna Luchtmobiele Brigade te snel af voor de derde plek.

DE ‘DUIK’ VAN DE DAG

Dit jaar proberen we als het zo uitkomt een foto te vinden die de sfeer van de dag goed weergeeft of waarin iemand een nieuw standje uitvindt. Op de dikke remknippen die her en der lagen kon je als je niet scherp was heel makkelijk een bodemverkenning organiseren. Paul Veldhuis was erbij en maakte een diepe buiging om verder onheil af te wenden.

464 Paul Veldhuis heeft dit jaar nog niet een enduro uitgereden, snapt u dat nou?

OMSTANDIGHEDEN

Motorclub de Toerenteller had weer zijn best gedaan om met de beperkte mogelijkheden die de regio biedt toch nog een aantrekkelijke akkerrace, pardon enduro, het licht te laten zien. Een domper was dat er te veel lint werd losgereden ondanks de vele controle en herstelploegen die de club inzette. Gelukkig werd een snodaard op heterdaad betrapt. Misschien moet er eens gedacht worden aan prikkeldraad als afzetting wat in Enter al eens vaker vertoond is. Daar rijdt echt niemand in, raar he? Wat ook kan is het meegeven van een GPS aan de rijders. Zo is eenduidig vast te stellen hoe laat een rijder en op welke plek binnen 5 meter nauwkeurig was. Dan is zowel afsnijden als de illusie dat een tijd op een proef niet klopt voor eens en altijd afgelopen. Wellicht hedentendage nog een dure oplossing maar over een paar jaar…..? Hoe dan ook maakte het fijne weer, mooi droge route en prima organisatie dat er vele lachende gezichten waren.

Volgende week staat Hellendoorn op de agenda. Dat is een heel andere route met heel veel knippen, het grote zandgat en veel, heel veel bomen. Als het dan ook nog gaat regenen worden het echte enduro omstandigheden.

Tekst:   Alex Peters

Foto’s: VSFoto.nl en MXFoto.nl

© Het gebruik van de hier geplaatste tekst is alleen toegestaan met schriftelijke toestemming van de auteur.

Alex Peters, Uw evt. reacties gaarne naar: Peters@DeNop.isonzeclub.nl