enduro.nl

Magistrale winst voor Hans Vogels op EK enduro Nederland

Op deze vierde en beslissende editie van de EK enduro 2008 hadden enkele laaglanders nog kans op een ereplaats. De meeste kans had Alex vd Broek die tweede stond in de E2 tussenstand met 16 punten achter op de Italiaan Maurizo Facchin. Laatstgenoemde eindigde de eerste dag voor vd Broek maar viel halfweg de tweede dag uit. In een zenuwslopend gevecht tegen de sterke concurrentie kwam vd Broek net twee punten tekort voor de titel. Blijft natuurlijk dat het halen van een zilveren medaille in het EK klassement 2008 absoluut een topprestatie is en blijft!

Voor de winst in de scratch stonden vele internationale deelnemers te dringen. De in ons landje momenteel onverslaanbare Hans Vogels had daar echter heel andere ideeën over. Hij maakte nauwelijks fouten, reed strak, was iedereen te snel af en won daardoor beide dagen zoals hij wilde. De meeste tegenstand in de scratch kwam de eerste dag van Fransman Sylvain Lebrun (E1 junior = t/m 23 jaar) en de tweede dag van de Tsjech David Cadek (E1). Toch had Hans genoeg over om zowel de winst in de Scratch als in zijn eigen klasse E2 senior eenvoudig veilig te stellen. Voor het EK klassement maakte die winst weinig uit omdat Vogels zich dit jaar toelegde op het WK enduro evenals de winnaar van beide dagen in de E3 senior Erwin Plekkenpol. Beide heren hadden over twee dagen dus de hoogste podiumplaats maar ze stonden niet alleen want Ralph Hubers scoorde een derde bij de E1 senior en Mark Wassink werd derde bij de E3 senior werd. Ook deze mannen De landencompetitie tussen 16 landen werd een prachtige prooi voor het almachtige Nederland wat eigenlijk ook niet zo abnormaal is met prima koereurs als Vogels, Plekkenpol, Wassink en Hubers.

EEN HELE LEGPUZZEL

Een bijzondere wedstrijd zou het gaan worden. Ruim twee jaar geleden kwamen op verzoek van de KNMV de HAMOVE Hengelo Gld., VAMC de Graafschaprijders Vorden en ZAMC Zelhem bijeen om een nieuw hoogtepunt te bereiken in de Nederlandse enduro historie. Zij zouden de eerste EK enduro in de Nederlandse enduro geschiedenis gaan organiseren, het z.g. ENE EK Enduro Off road event 2008. Met de lessen uit het draaiboek van de uiterst succesvolle en unieke driedaagse enduro van 2004 (toen ook een hoogtepunt van en door deze clubs) lag er een goede basis. Gezien het internationale karakter moest er natuurlijk nog wel het een en ander aan geschaafd worden. Eigenlijk werd er een EK tweedaagse georganiseerd maar omdat dit twee endurodagen zou kosten aan de NL competitie moest er nog iets listigs verzonnen worden om ook het ONK erbij te kunnen doen.

Zo kwam het idee dat de tijden die Nederlandse deelnemers aan het EK produceerden onverkort meetelden voor het klassement van de ONK. Zo zou de EK deelnemer in beide klassementen punten kunnen scoren. Maar wel was het zo dat degene die inschreef voor het EK niet meetelde voor de dagprijzen van de voor elke dag afzonderlijk op te stellen individuele ONK klassementen. Dat betekende echter wel dat de wedstrijdleiding, tijdwaarneming en het journaille meer dan hun handen vol hadden aan het uit elkaar houden van de wirwar aan deelnemers aan de vele EK en ONK klassementen.

Zoals te verwachten viel bij deze clubs leidde de uitgebreide voorbereiding tot een doordacht en afgewogen organisatorisch geheel. Op de camping en op het rennerskwartier bij de Molen aan de Varsselring was dat o.a. te zien aan de rubbermatten om de paden ook bij slecht weer begaanbaar te houden, een grote (feest)tent en een daverend slotfeest met de rockgroep “Kas Bendjen”. U snapt dat het veel tijd koste, maar het werd wel een gedenkwaardig, soepel verlopen en magnifiek geslaagd evenement voor uiteindelijk maar liefst 355 rijders waarvan 131 uit 16 landen de EK reden (daarbij zo’n 20 nederlanders) en 224 het ONK.

DE ROUTE

De drie clubs hadden een route van ruim 90 kilometer uitgezet, die door de EK rijders en de inters (ONK) 3 keer en de nationalen (ONK) 2 keer per dag moest worden afgelegd. Er werden drie proeven per ronde gereden en een endurotest totaal goed voor 22 kilometer geklokte proef. In de route waren de mooiste stukken enduro route van de enduro’s van Vorden en Zelhem opgenomen nog aangevuld met een stuk route in Hengelo. Zo was er aan goed berijdbare akkers maar ook vele zandwegen, bossages, bosrandjes, stroken gras en heel wat kruip-door-sluip-door paadjes geen gebrek. En dat vinden de meesten toch het summum van enduro. Er was hard gewerkt om de route zo onverhard en aantrekkelijk mogelijk te maken. Op de al wat vaker gebruikte routedelen werd men al snel getrakteerd op vele knippen en heel, heel veel wortels. Gelukkig droge wortels zodat de echt grote uitglijders uitbleven. Wel was het een vermoeiend geheel en waren de meesten nationalen al lang blij dat het voor hun na twee rondjes gedaan was.

Het weer werkte goed mee. Alleen de eerste dag begon nog voor de start met een flinke regenbui maar daarna was het alleen maar zonneschijn dat de boventoon voerde. Weliswaar prikte de laagstaande zon gemeen in de oogjes van de rijders maar met lange helmkleppen of kunstzinnig geknutsel met plastic en plakband was dat leed snel geleden. De tijden stonden behoorlijk krap wat met een route die voornamelijk over het onverhard voerde ook wel uitvoerbaar was met het oog op de hoog in het vaandel staande verkeersveiligheid. Dat betekende wel behoorlijk doorgassen en dat deden zeker heel wat nationalen net niet goed genoeg. Die mochten zo diverse strafminuutjes bijschrijven. Puntjes die zich door snelle proeven te rijden nauwelijks lieten compenseren.

STEVIGE PROEVEN

De eerste proef lag op en rondom het crossterrein ‘Delden’ van de VAMC. De naastliggende akkers waren er listig aangeknoopt en boden zo heel wat extra meters waar dan ook uitbundig gas werd gegeven. De vele combinaties van snelle en langzame bochten maakten het tot een mooi geheel. Hoewel het endurogehalte aanzienlijk was hadden snelle crossers op deze proef van ca. 5 km enig voordeel. De tweede proef was uitgezet op een gigantisch 17 hectare groot grasland, was ook mooi gevarieerd in bochten en bevatte bovendien een aantal spectaculaire hindernissen. Naast vele vrij steile springschansen was een viertal puinbakken bij elkaar geplaatst waar overheen mocht worden gereden. Mocht want de mogelijkheid bestond om een makkelijke maar ook heel wat langere weg te volgen om dit obstakel heen. Zo’n omweggetje was ook aangelegd bij de ‘gebraakhekte’ boomstammen. Op een strook van ca 25 meter waren boomstammen van ca 25 cm diameter naast elkaar gelegd. Op een meter van het begin van de stammenstrook en ca 10 meter verder was de hoogte door een extra dikke vette boomstam ca 50 cm hoger dan net ervoor en net erachter. Daar moest dus even worden aangezet. Dat viel zeker in de ochtend, toen het hout nat en dus zeer glibberig was, bepaald niet mee. Voor trialrijders die over een goed gedoseerde gashand beschikken zijn dit al stevige hindernissen, voor endurorijders die toch bruusker omspringen met het gas zijn het dikke uitdagingen. En dat bleek ook wel. Slechts weinigen kwamen ongeschonden bij en over de twee obstakels en daarbij was zo’n kusje van de bomenlaag bepaald niet de zachtheid die men gewend is van het heel wat zachtere Nederlandse zand. Ook het weer opkrabbelen op deze glibberige ondergrond was niet eenvoudig. Velen verloren zo heel wat tijd. Dat maakte de omweg die ca. 20 seconde extra vergde plotseling toch nog een aantrekkelijk alternatief. Maar dat was achteraf, want op het moment dat men aan de hindernis was begonnen was de terugweg er niet meer; tegengesteld rijden aan de route betekent nu eenmaal een zekere diskwalificatie. U snapt dat het publiek hier ruim vertegenwoordigd was. Een andere attractie was de gigantische carrousel die was gebouwd. In vier keer reed men de spiraal naar binnen om dan weer in vier keer weer naar buiten te komen. Het speedwayen in de lange bochtige lus was iets speciaals waarin met name de Italianen een grote schoonheid aan de dag wisten te leggen. Een strakke stand van het gas met slechts kleine nuances en een ver uitgestoken ‘binnen’been waren het te volgen voorbeeld.

KAPPENBULTEN

Op en rondom het crossterrein de “Kappenbulten” in Halle was een flinke lus over een akker aangelegd gevolgd door het al meer dan twintig jaar door endurorijders doorkruiste bosje. Uiteraard is er in al die jaren in dat bosje nooit geschoven, dus een kind kan de diepte van de knippen op het zeer smalle bospaadje wel uitrekenen. Daarna weer het kappenbulten circuit met mooie hoge schansen waar oud-crossers als Carl Sjoo echt adembenemende sprongen en toeren uithaalden en dat ook nog kei snel en zonder te vallen. Ga der maar aan staan. Bijzonder was dat normaal dit circuit in dit jaargetijde behoorlijk nat is, deze keer was het perfect droog en moest je echt zoeken naar een beetje modder. De vierde proef was de Enduro test in de bosrijke omgeving van het landgoed ‘t Zand en het Vossenbos. Het verschil tussen een crossproef en een Endurotest is dat een endurotest op een technisch moeilijker terrein plaatsvindt. Daarom telt de eerste ronde niet mee voor het klassement, dan wordt er namelijk verkend. Deze bosproef bood veel variatie met hard en los zand, vele kronkelende paadjes, lange en korte bochten en diverse heuveltjes. Niet voor niets staat hij met stip in de top drie van mooiste proeven van Neerlands enduro. Nou dat zouden de deelnemers dan ook weten en…. voelen. Het stukje Sahara klapzand was goed om de mouwen op te stropen maar ook in de aanvankelijk mooi vlakke en niet al te brede bospaden kwamen al snel weer heel wat flinke knippen. Daar komt dan nog bij dat door de lengte van de proef. De aller-snelste EK ridders (lees, ene Vogels) reden hier rond de 10,5 minuten terwijl de wat langzamere nationalen er bijna 10 minuten meer voor moesten uittrekken. Dat werd dus ondanks de gematigde buitentemperatuur flink zweten.

EK E1 junior: <175 2-takt/<290 4-takt

Bij de E1j EK kwamen geen Nederlanders aan de start. Dit tekent de bloedarmoede die momenteel heerst bij de Nederlandse jeugd t/m 23 jaar. De talenten van enkele jaren terug zijn allemaal ouder geworden en rijden nu in hogere klassen. Niet zo vreemd ook dat NL al twee jaar geen Junior Trophy team heeft afgevaardigd naar de ISDE. Dat is geen best voorteken in een toch al vergrijzende sport. Het is de hoogste tijd dat daar weer eens gerichte stimulering op komt. De buitenlanders vonden het allemaal niet erg. Zo wist Sylvain Lebrun (F) beide dagen te winnen maar wel loeihard zodat hij ook een woordje mee sprak in de scratch. Mede omdat klassementsleider Maurizio Gerini de tweede dag uitviel kwam daarmee de titel in heel goede handen van Lebrun. Sebastien Bossi (F) en Greg Evans (GB) sloten de eerste dag af op de plaatsen twee en drie, de tweede dag nam Evans de tweede plaats in gevolgd door Romain Dumontier (F).

EK E2/3 junior: <175 2-takt/<290 4-takt

De eerste dag gaf een spannende strijd tussen Robert Kapajcik (Slowakije) en Carl Sjoo (Zweden) te zien. Om en om werden proeven gewonnen maar op het zand moest Sjoo toch steeds te veel toeleggen zodat de dagwinst naar Kapajcik ging. Derde werd op eerbiedige afstand Adrien Metge (F). De tweede dag was geheel voor Sjoo die met bijna 4 minuten voorsprong liet zien op de inmiddels flink gegroeide knippen goed uit de voeten te kunnen. Metge tekende voor twee voor Ashley Woods (GB). Kapajcik deed te veel aan bodemonderzoek maar werd nog vierde, wat echter ruim genoeg was voor de titel. De enige Nederlander aan de start bij de junioren was het aanstormend talent Dave Elsinga die in de tussenstand na 3 EK evenementen een verdienstelijke 9e plaats moest verdedigen. Hij deed dat met verve ondanks een wat overdreven landing op proef 3 midden op het finishhek (beetje te enthousiast). Toch kwam hij hier tot een sterke respectievelijke zevende en vijfde plaats. Daarmee bereikte hij de zevende plaats in de eindstand van zijn allereerste EK (leer)seizoen. Een opsteker en zeker een prachtig resultaat.

109 Aanstormend talent Dave Elsinga gaf zijn visitekaartje duidelijk af met een zevende en vijfde plaats in de E2 junior

EK E1 senior: <175 2-takt/<290 4-takt en ONK INTERS

Beide dagen stond er geen maat op David Cadek (Tjechie) en hij won dus met verve. Jordan Curvalle (F) kwam de eerste dag goed mee voor een tweede plaats. De strijd om de derde EK plaats en tevens eerste ONK plaats ging volledig tussen Erald Lammertink en Ralph Hubers. Lammertink was over het geheel net de snellere maar kreeg voor de laatste (enduro)proef te maken met een haperende ontsteking. Ternauwernood kon hij de motor aan de praat houden maar verloor 30 seconden op Hubers. Er resteerden 8 seconden om de derde plaats bij Erald te houden. De tweede dag begon voor Lammertink met een gecompliceerde ontsteking vervangingsklus die hem wonderwel lukte. Helaas ging dat wel ten koste van 7 minuten straftijd waardoor er niet meer in zat dan een elfde plaats deze dag. Ralph had daarentegen een sterke dag ondanks zijn rugblessure. Hij won de strijd met Curvalle en legde beslag op een mooie tweede plaats. Curvalle vergaarde met deze derde stek voldoende punten voor de E1 senior titel. Jirry van Veen haalde de eerste dag de negende plaats weg voor de neus van bomenlegger Stephan Braakhekke, die overigens op ‘zijn’ hindernisje in proef 2 wat moeite had maar er wel steeds trouw overheen scheurde. De tweede dag had Van Veen een hele goede dag en wist zelfs beslag te leggen op een fraaie vijfde plaats. Braakhekke (9e) moest nu capituleren voor Jurgen van de Goorberg die de achtste plek zeker stelde. Ralph Hubers handhaaft met dit resultaat de vijfde plek in de eindstand.

Voor het ONK is nog aan te vullen dat Lammertink de tweede dag vierde werd maar zo wel kostbare puntjes scoorde en dat Rick Enderink beide dagen als eerste niet-EK rijder de vijfde plek opeiste en daarmee ook twee keer een ONK dagbeker mocht gaan ophalen.

EK E2 senior: <290 2-takt/<475 4-takt EK en ONK INTERS

In de klasse E2 senior stond Alex van den Broek tweede in de tussenstand 16 punten achter op de sterke Italiaan Maurizo Facchin. Deze punten had Vd Broek gescoord op zeer technische terreinen waarin hij zijn gedegen trial kunsten kan aanwenden. Hier was het echter typisch Nederlands, een stuk minder technisch verfijnd en beter geschikt voor de lange slagen van de meer cross georiënteerden. Daarmee was Hans Vogels die zeker beschikt over beide kwaliteiten maar toch net iets meer van de laatst genoemde eigenschap duidelijk een mooie kandidaat voor de winst. Met daarbij de wetenschap dat Vogels het laatste jaar in Nederland niet te kloppen is zal duidelijk zijn wat gebeurde. Hij liet er dan ook geen gras over groeien, maakte slechts een foutje en schreef beide dagen met gemak op zijn naam. De eerste dag met een voorsprong van een kleine twee minuten op Zuiderbuur Thierry Klutz (B) met kort daarachter een sterk rijdende Facchin. Ondanks de nette vijfde plaats van Vd Broek groeide zijn achterstand op Facchin tot 20 puntjes.

De tweede dag legde Simon Wakely (GB) een kleine drie minuten toe op Vogels maar was wel Klutz (3) nipt te snel af voor de tweede plaats. De strijd tussen Facchin en Vd Broek bereikte een climax toen de Italiaan op de derde proef een vastloper kreeg en dus niks meer kon doen en afhankelijk werd van het resultaat van vd Broek. Die moest echter tweede worden om de titel op te kunnen eisen. Alex perste eruit wat kon en maakte snelle tijden. Helaas was dat uiteindelijk 21 sec te weinig op tweede man Wakely en vier sec op derde man Klutz. Die punten liet Alex met name liggen in de voor hem ongunstige proef 2. Zo kwam Facchin ondanks zijn pech toch aan een weliswaar zeer verdiende titel en kreeg vd Broek een zilveren EK plak met een gouden randje. Prima gestreden en een prachtig resultaat.

302 Een prachtige 2e plaats in het EK E2 viel in handen van trialkunstenaar Alex vd Broek

Voor het ONK waren de eerste dag de eerste drie plaatsen voor Vogels, Vd Broek en Elsinga (met onderling stevige verschillen. Achter Elsinga bleven Peter Lenselink en Jan Winters op de vierde en vijfde plaats binnen een minuut. De tweede dag wurmde Mike Kock zich (met oa twee proefwinsten) achter Vogels naar de tweede plaats voor Vd Broek (3), Dave Elsinga (4) en daarachter op 30 sec BMW man Tom Hemmelder (5).

EK E3 senior: +290 2-takt/+475 4-takt en ONK INTERS

Met een thuiswedstrijd voor rijders als Erwin Plekkenpol (Vorden) en Mark Wassink (Lochem) had Nederland prima troeven aan de start. Erwin had de 2e EK wedstrijd in Portugal gewonnen en Mark de 3e in Letland. Aan andere EK’s hebben ze niet deelgenomen omdat Erwin zijn prioriteit ligt bij de WK enduro met recent zijn beste dagresultaat, een mooie 10e plaats in het WK in Mende (F). Mark had teveel last van een blessure en begon daardoor pas laat aan het seizoen. Deze twee zijn momenteel goed in vorm en dus waren de verwachtingen terecht hoog. Erwin won beide dagen terwijl Mark tweemaal een derde plaats uit de strijd haalde. De eerste dag was de tweede plek voor Slowaak Stefan Svitko en de tweede dag was die voor Italiaan Alessandro Zanni. Deze zeer strak rijdende Italiaan had daarmee ruim voldoende punten verzameld om de titel geheel verdiend de zijne te noemen. Erik Davids stond op een keurige 6e plaats in de tussenstand en haalde respectievelijk een zesde en vijfde plaats in de dagen. Desondanks zakte hij door snellere opponenten net terug naar de zevende plaats in het EK klassement. Erik die nog niet helemaal de oude is, na zijn harde crash in Geesteren vorig jaar, laat zo wel zien er nog steeds veel zin in te hebben.

401 Klassementsleider Alessandro Zanni liet een sterke indruk achter en won geheel terecht de EK titel E3

Voor het ONK was de winst natuurlijk ook voor Plekkenpol. De strijd voor twee was spannender doordat Johan Boonen (B) dicht in de buurt van zoals hijzelf zei ‘valvaak’ Wassink opereerde. Door een schuiver in proef twee in de laatste ronde moest Boonen echter net te veel lossen maar pakte nog wel de derde plaats ruim voor Gert-Jan Boekhorst, Davids werd zo vijfde. De tweede dag zagen we achter Plekkenpol en Wassink weer Boonen op drie voor Davids en Henk Knuiman.

410 Zelfs een topper glijdt wel eens uit, maar Erwin Plekkenpol bleef ook vanuit deze pose meesterlijk overeind en won beide dagen in de EK E3 klasse

EK EV40 VETERANEN 40+ INTERS

Beide dagen een zelfde beeld, klassementsleider Zdenek Cyprina (Tsjechië) gaat Artur Robeznieks (Litouwen) tweede en derde man de Est Toivo Nikopensius vooraf voor de winst en het kampioenschap. Ook daarachter weinig strijd want beide dagen eindigde Cees Siemons als vierde voor Marcel Hordijk (5), Harry Walhof (6) en Theo van Lierop (7). Voor het ONK wint Siemons de eerste dag voor Arjan van de Veld, Peet van Saase, Gert Berghorst en Walhof. De tweede dag heeft van de Veld het lek boven en wijst Siemons die wel snel begint maar dan wat wegzakt terug naar de tweede plaats. Berghorst neemt revanche op van Saase door die met een 0,5 sec verschil naar vier weg te drukken voor Frans Daris (5).

EK Ladies

Maar liefst vier dames waren op dit evenement af gekomen, helaas zat er geen Laaglandse bij. De mooiste en tevens snelste was de bevallige Française Ludivine Puy Alonso. Zij reed de andere drie op een hele doos minuten en nam de titel mee terug naar Frankrijk. Met haar tempo zou ze best aardig mee kunnen in de senior klassen. De eerste dag werd Alice Geneste (F) tweede en Heike Petrick (D) derde. De tweede dag had Alice een slechte dag en pikte Petrick de tweede plaats in voor Audrey Rossat (F).

SCRATCH ONK INTERS (Motorgazet bokaal)

Als je de EK scratch weet te winnen zul je de Motorgazet scratch ook wel in de zak hebben. Hans Vogels was dus de dubbele winnaar, ook bij de 2e en 3e plaatsen was er weinig variatie daar we beide dagen Plekkenpol en Wassink in die volgorde zagen voorbij komen. Boonen deed het de eerste dag met 4 waarmee de 5e plaats naar Erald Lammertink ging. Mike Kock gaf de tweede dag flink gas met mooie tijden en kaapte de 4e plaats weg voor Boonen (5).

Met de winst in de scratch won Vogels voor de derde keer de Jan van Beek wisseltrofee, daarmee mag hij deze reusachtige trofee nu definitief houden. In de geschiedenis van deze trofee sinds 1972 gingen drie roemruchte rijders Vogels voor: Henk Poorte, Gerard Jimmink en Patrick Isfordink.

327 Nagenoeg zonder fouten blijkt Hans Vogels momenteel niet te kloppen in het Hollandse zand. Geen buitenlander die daar een speld tussen krijgt

N1 <175 2-takt/<290 4-takt EURO/ NATIONALEN

Waar Rik Broer al in Holten zijn visitekaartje afgaf deed hij dat hier nog eens dunnetjes over. De concurrentie kwam alleen in zijn buurt als hij eens moeder aarde kuste, verder was er weinig eer te halen aan deze dubbele klassewinnaar.

Dag 1 bleef Wieger Riphagen er nog het dichtste bij maar moest wel bijna 3 minuten incasseren. Robert Botjes reed een onwaarschijnlijk snelle eerste proef waaraan zelfs Hans Vogels c.s. niet kon tippen. Die ‘gratis’ minuut leverde Botjes wel mooi de derde stek op ipv anders een zekere 6e. De vierde plaats was voor Niek Dijkman dankzij de tijdstrafminuut die Hans Scholten naar vijf wegdrukte.

Dag 2: Met Rik Broer op 1 was het Scholten die nu zijn tijdstraf conto blanco hield en ondanks dat hij wel 5 minuten moest toegeven op Broer mooi 2e werd voor Riphagen (3). Roberto Drost won de race om de vierde plaats van Rene Gerrits

N2 <290 2-takt/<475 4-takt EURO/ NATIONALEN

Dag 1: De twee snelsten van Holten, Bjorn Schreijer en Mark Smits, begonnen slecht. De motor niet aan de praat krijgen kost je nu eenmaal een strafminuut. Harmen Harmsen rook zijn kans maar verprutste er al heel wat van door neer te gaan in de eerste de beste proef. Door vervolgens ook nog twee strafminuten te pakken was het oordeel geveld en moest hij als derde aansluiten bij de twee kemphanen Schreijer en Smits. Schreijer was duidelijk de snelste van de twee maar verloor ongehoord veel tijd in de braakhekse bomenbak van proef 2. Smits leek te gaan profiteren maar kreeg op de endurotest te maken met een ontketende Schreijer die daar even 32 seconden wegwerkte en zo de dagwinst binnenhaalde. Jeroen Arends wist het privé gevecht met Herdi Vos (5) te beslechten in zijn voordeel en werd vierde.

Dag 2: Harmsen had kennelijk s’nachts eens goed nagedacht over zijn eerste dag; dat moet anders. Zowaar ging hij volledig in de slag met Schreijer. Die bouwde desondanks langzaam een mooie marge op die echter bijna volledig verdween toen Harmsen de endurotest afhaspelde in een tijd waar Erik Davids zich niet voor hoeft te schamen. Bijna ging het dus nog mis voor Schreijer want hij had nog net genoeg over voor de derde winst op rij. Harmsen dus tweede. Hans Pol had voor de derde plaats ruim meer tijd nodig maar hij kon de bijna ex-aequo finishende Robert Willemsen en Derk Jan Kram mooi achter zich houden. Willemsen was van deze twee de sterkste met het minieme verschil van 0,2 sec.

N3: +290 2-takt/+475 4-takt EURO/ NATIONALEN

Dag 1: Graag prolongeerde Bernard van de Pol zijn winst van de vorige enduro maar daar dacht Carlo van Loon toch anders over. Met een tijd in de eerste proef waar dagsnelste Hans Vogels een halve minuut op moest toeleggen was hij een heel serieuze concurrent van Bernard. Maar ergens sloeg waarschijnlijk de gerechtigheid zijn slag toen Van Loon op proef 2 een dikke twee minuten liet liggen. Zo ging alsnog Van de Pol met de winst lopen voor Van Loon. Voor de derde plaats was er volop strijd tussen Nick Scholten, Antoin Sellies en crosser Albert Mellendijk. Met een sterk eindschot kaapte Scholten de derde plaats weg. Op identieke manier pakte Sellies vier voor Mellendijk omdat die net teveel liet liggen in de endurotest.

Dag 2: Omdat het plan de eerste dag de soep in ging was Van Loon uit op revanche. Nou dat was wel duidelijk, geen een proef gaf hij uit handen en pakte dus de volle winst. Van de Pol moest bijna twee minuten incasseren maar kon rustig aandoen daar de eerstvolgende rijder Mellendijk op een dikke 2 minuten volop met Scholte in de clinch lag. Dat werd een close-finish voor Mellendijk door 10 sec terug te pakken in de laatste proef en zo derde te worden. Scholten dus vier voor de iets oplopende tijden van Sellies.

NV40: VETERANEN 40+ NATIONALEN

Dag 1: De heren 40-plussers hadden de grootste moeite de nul kwa straftijd te handhaven. Er waren er maar vier die dat lukte en daarvan reed Martin Zilvold de beste tijden in de proeven. Henk Kromdijk was eigenlijk de snelste op de proeven maar twee strafminuutjes kon zelfs hij er niet uit rijden. Zilvold won zo tot zijn vreugde zijn eerste enduro wedstrijd ooit. Iets dat ook bij het grootste enduro ondersteuningsteam Gebben Yamaha motoren – Chevrolet Van Veen – Snellenberg -OTRC De Nop (60 rijders!!) uitbundig werd gevierd. Henk had naast die twee minuutjes ook nog een andere zorg. Deze voorzitter van de BMAC uit Borculo is handig met beesten en aarzelde dan ook geen moment toen hij zag dat enkele koeien waren losgebroken. Cowboy Henk sprong van zijn fiets en wist de dieren in een mum van tijd weer in hun wei te krijgen. Een actie die door zowel de boer als de andere motorrijders zeer werd gewaardeerd. Achter hem streden binnen een minuut vier mannen voor de derde en volgende plaatsen. Maar uiteindelijk was het toch Gert-Jan Nijen Twilhaar die de derde plek opeiste voor Dick Luiten, Wim Joustra (5) en Bouke Bootsma (6).

1628 Op tijd rijden en in de proeven aardig doorhalen bracht Martin Zilvold de eerste dag de winst

Dag 2: Kromdijk maakte de tweede dag weer dezelfde snelle tijden maar hield de klok op nul. Zo stevende hij naar de winst zo’n 40 sec voor een duidelijk beter rijdende Bootsma. Op zijn beurt kwam de eerste dag met pech uitgevallen Arno Aarntzen ook goed rond en stelde de derde plaats veilig voor het close together opererende duo Joustra (4) en enduro-animator tevens in-zijn-eigen-achtertuin-rijder Kees ‘Booking’ Koolen (5).

NV50: VETERANEN 50+ NATIONALEN

Dag 1: Hoewel zijn linkerbeen, na een gebroken ruggetje jaren geleden, nog steeds een beetje slaperig is, wist Jan Lemmens weer de hele wedstrijd naar zijn hand te zetten. Zo hield hij tweede man Jacob Homan op 5 minuten die op zijn beurt de derde nul-rijder Peter Wils redelijk dicht in de rug had zitten. Daarna kwamen de mannen met de minuutjes, daarvan was Arie Zwerus de snelste met kort achter hem de gepensioneerde autoschade reparateur Eef Jansen op een mooie vijfde plaats.

733 de altijd goedlachse Woutje Theuws let altijd goed op of er zich niet toevallig een zeldzaam beestje op de route bevindt, of was hij toch een snel spoortje aan het zoeken?

Dag 2: Ook nu een ontketende Lemmens die er zelfs 7 min voor uittrekt om te zien dat Zwerus nipt Homan van de tweede plaats afwipt. Wils wint de strijd om de vierde plaats van de toch wel heel constant optrekkende Jansen. Zou die stiekum geoefend hebben?

SCRATCH NATIONALEN (Twin Air bokaal)

Mark Smits wint de eerste dag voor Bjorn Schreijer en Rik Broer. De vierde plaats is Bernard van de Pol net voor Harmen Harmsen. De tweede dag is weer voor Schreijer met nu Carlo van Loon als tweede. Harmsen wordt derde voor Van De Pol (4) en Broer (5). De tussenstand wordt aangevoerd door Schreijer.

CLUBTEAMS

De MAC Veenendaal (Hans Vogels, Erald Lammertink, Gert Berghorst en Ralph Hubers) won beide dagen voor VAMC De Graafschapsrijders 1. De eerste dag was er een aardig verschil van dik 4 minuten, de tweede dag was dat met de ontstekingsminuutjes van Lammertink opeens een stuk closer. De derde plek ging allebei de dagen naar Brabo Team 1.

MERKENTEAMS

Ook bij deze teams was men het redelijk eens over de verdeling van de punten. Beide dagen waren voor Yamaha (Hans Vogels, Erald Lammertink, Ralph Hubers en Dave Elsinga) die weliswaar de hete adem van HM Honda 1 in de nek voelden maar er wel voor bleven. KTM WPM Motors 2 nam wat meer achterstand tot zich maar eiste wel twee keer de derde plaats op.

DE ‘DUIK’ VAN DE DAG

Dit jaar proberen we als het zo uitkomt een foto te vinden die de sfeer van de dag goed weergeeft of waarin iemand een nieuw standje uitvindt. Bij de braakhekke balkjes probeerde menigeen in bijzondere standen het natte hout te passeren. Sommigen kwamen niet eens over de eerste dikke boomstronk. De bijzonderste stijl was voor de Tjech Milan Kubik die het als een Free Ride MX-er probeerde. Dat liep toch niet zo af als hijzelf vooraf bedacht had, of denkt u van wel?

409 De Tjech Milan Kubik kwam met zijn FMX stijl niet ver.

PRACHTIG EVENEMENT

De drie clubs hadden had het prima voor elkaar. Alles klopte, zelfs het weer. De internationale jury meldde na afloop, ‘no remarks’. Dat is hetzelfde als helemaal super, want die mannen hebben al gauw iets te mekkeren. Dus petje af voor de gehele organisatie waarin de clubs en natuurlijk ook de KNMV zich van hun beste zijde hebben laten zien. Enduro promotie waar zelfs Jan van de PGDE van gaat glimmen! Daarom is het ook zo mooi dat het Nederlandse team, al is het in eigen land, weer eens de dagoverwinning in een EK evenement wist binnen te sleuren. Nu nog wat meer junior rijders en het gaat helemaal goed komen.

Het NL landenteam was Frankrijk en Groot Brittannië te snel af.

Volgende week staat Geesteren op het menu. Gelet op het grote aantal deelnemers is de verwachting dat men kilometers moet bijbouwen. Dat zal het aantal lussen op de akkers flink ten goede komen. Speciaal zal er gecontroleerd worden op afsnijden van route en proeven. En u weet, betrapt bij afsnijden betekent gediskwalificeerd. Een gewaarschouwd mens telt voor twee.

Tekst: Alex Peters

Foto’s: VSFoto.nl en MXFoto.nl

© Het gebruik van de hier geplaatste tekst is alleen toegestaan met schriftelijke toestemming van de auteur.

Alex Peters, Uw evt. reacties gaarne naar: Peters@DeNop.isonzeclub.nl