enduro.nl

Ribblessure geen punt voor foutloze Hans Vogels

EERSTE EN LAATSTE VAN HET VOORSEIZOEN

Waar de ONK enduro competitie zich kenmerkt door een kort voorseizoen, een zomerstop en dan een lang naseizoen, was het voorspel deze keer wel erg kort. De wedstrijd van Enter in januari verviel omdat op 28 en 29 nov 2008 de kampioensrit in Enter op de rol staat. Daarnaast moest Borculo in februari van de kalender, omdat het weken voor de enduro erg nat was en de (erg kleine) organisatie daardoor in de problemen kwam om het allemaal rond te brijen. Momenteel is nog niet bekend of Borculo nog in het al zeer drukke najaarschema, met ook de tweedaagse EK wedstrijd in Hengelo/Vorden/Zelhem, is in te passen.

TOCH NOG MODDER

Was het de laatste tijd aardig droog, de nacht voor Holten verscheen een hevig noodweer met veel regen, donderklappen en stormachtige wind. Daarmee werd het eerst nog mooi droge parkoers van de 62e MAC-Voorjaarsrit op slag nat en dus modderig. Op de route was dat niet zo erg. Immers Holten wordt al vele jaren geteisterd door een tekort aan onverhard. De route van 69 km kent vele lange paden en een enkele bossage maar vooral ook behoorlijk wat harde weg. Volgens velen wat saai, maar door allerlei beperking in mogelijkheden moet de club het wel zo doen om de voor een ONK noodzakelijke kilometers bij elkaar te krijgen. Duidelijk zal zijn dat een route voldoende kilometers moet bevatten om te voorkomen dat de laatst gestarte deelnemers weer worden ingelopen door de eersten, de inters. De inters hebben een sterke voorkeur om langzamer rijdende nationale en daglicentierijders niet aan te treffen in de proeven, en dat is begrijpelijk.

Het risico daarop is dit jaar behoorlijk toegenomen door een groei van enduro licentiehouders met ruim 15%. In Holten stonden maar liefst 305 inschrijvers in de boeken en dan verwachtte men nog ruim 50 daglicenties. Dat werd bij het indelen nog even improviseren want het lint van rijders dreigde te lang te worden. Een slalomrace dreigde voor de inters. Zo moest men besluiten om in enkele klassen (bv bij de N2 zijn meer dan 100 licentiehouders….) in plaats van 4 dan maar met 5 rijders in een minuut te starten. Bij een proef als de zuurberg waar men twee keer rond gaat, is dit wel een uitdaging. Gelukkig schrikte het slechte weer 45 rijders zo af dat zij de motor thuislieten. Ook kwamen er maar 30 eendags licentierijders opdagen en kwam er toch nog wat ruimte. Maar dat was meer geluk dan wijsheid. Opvallend was nog dat de club constateerde dat bij vergelijking van de inschrijvers met vorig jaar, er 150 nieuwkomers aan de start stonden. Een opmerkelijk groot aantal en of dat allemaal blijverdjes zijn moet natuurlijk nog blijken.

ZEER ZWARE PROEVEN

De eerste proef de Zuurberg draagt al jaren de eervolle naam ‘verzuurberg’. Het waarom heeft alles te maken met de lengte ervan waardoor bij de meesten de vermoeidheid diep in het lichaam slaat. Weer was het de crossbaan die met diverse uitstapjes ernaast behoorlijk was opgeleukt voor het betere endurowerk. Na een 5 km van deze uitdaging stond de rijder, samen met zijn inmiddels harde onderarmen, voor de keuze, nog maar een rondje -wat officieel de bedoeling is- of finishen en diskwalificatie riskeren. Dat laatst lot viel eigenlijk alleen ten deel aan zij die zich vergisten. Met twee rondjes en soms 5 man in een minuut, was het op het uiterst smalle wisselstuk een drukte van belang. Op een zeker moment kropen er files van zes rijders. Ervan uitgaande dat het bij deze sport om seconden gaat is het zeer onwenselijk dat rijders door anderen worden opgehouden. Dat moet dus echt anders.

Ook moet met zoveel deelnemers nog eens nagedacht worden over twee rondjes achter elkaar op dezelfde proef. Dan zijn er wel erg veel rijder tegelijkertijd in de proef. En als er dan een opstopping ontstaat, staat er zo maar een man of tien. Zo als achter op de proef bij een groot en lastig watergat. Daar was slechts één smalle uitgang. Het was flink druk want velen namen het gratis ter beschikking staande modderbad. Ook Barend Haaijer zat daarbij en was daarna ook een moddermannetje ( zie foto).

Barend Haaijer ging even baden in het watergat en was toen onherkenbaar

Maar het was ook de plaats waar velen handenvol seconden verloren door wachten op anderen die de enige uitgang blokkeerden. Dit werd pas in de derde ronde opgelost door het watergat uit de proef te halen, eigenlijk een ronde te laat. Een snelle inter deed over deze proef zonder filevorming rond de 12 minuten, de mindere goden heel wat meer. Dagrijder Jan de Ruiters kon er geen genoeg van krijgen en deed er zelfs 54 minuten over en kreeg dus veel waar voor zijn geld. Na die ene keer hebben we hem overigens niet meer gezien.

Laat ons niet vergeten dat het wel een hele echte enduroproef was, die weer magnifiek was uitgezet. Het probleem was de onverwacht grote toeloop waar de club toch een beetje door werd verrast. Elk jaar laat Holten zien nog steeds te leren. Zelfs de boomstam in een bocht naar links, waar veel over geklaagd werd vorig jaar, had een uitsparing op een meter van het verste uiteinde. Slimmerikken die eerst twee keer kijken, zagen dat en hadden dus geen enkele moeite met dit obstakel..

De tweede proef was ‘Helhuizen’, mooi ruim opgezet over akkers en diverse bospassages. De zandondergrond had weinig te leiden gehad van de regen en bleef dus goed berijdbaar. De derde proef lag op en rond het kleine oefencrosscircuit de ‘Imhof’. Naast het gleuvenbosje dat er iets beter bijlag als vorig jaar, waren vele kilometers akkers aaneen gesmeed die de rijders helemaal terugvoerden naar het dorp Holten. Een lange ruk van bijna 9 minuten resteerde. De klei achtige ondergrond deed zijn glibberige werk vanaf de tweede ronde geïnspireerd door een lange en intensieve regenbui. Het glijden en glibberen beviel niet iedereen even goed. Velen reden ook te langzaam waar eigenlijk volle bak het beste werkt in dit soort prut. Maar daar moet je minstens conditie voor hebben, en daar was na enkele proeven al een flinke hap uit. Niet raar dat aan de finish van de 288 starters er maar 147 overbleven. Maar omdat bij enduro alles telt slaan die finishers wel een mooie slag voor het kampioenschap.

Iets over het inhalen in een proef. Zeker voor de vele nieuwkomers interessant. Enduro is anders dan crossen waar bij elke rijder die je tegenkomt het gaat om een plaats. Bij enduro gaat het nu eenmaal om de snelste tijd. Iemand die je achteropkomt heeft al een gat dichtgereden van minstens 20 seconden en is dus gewoon sneller. Zodra je iemand hoort aankomen, geef dan de ruimte om hem snel te laten passeren, rem iets af ga bij voorkeur naar rechts. Probeer dan aan te klampen. Zo heb je er meer aan dan iemand die voortdurend in je nek zit te hijgen en soms bij te lang ophouden te grote risico’s neemt. Daardoor kun je beide ten val komen en daar heeft niemand wat aan..

E1: 125 2-takt/250 4-takt INTERS DUTCH OPEN

Nu Mike Kock naar de E2 is overgestapt was er een titelkandidaat minder. Verder was Ralph Hubers nog niet hersteld van zijn in Spanje opgelopen kuitbeenbreuk. Erald Lammertink moest het dus uitvechten met running-mate en regerend kampioen Barend Haaijer. In het één-op-één gevecht hadden ze alleen oog voor elkaar. Beiden gingen regelmatig flink in de fout en verloren daar de ruimte die ze net hadden opgebouwd op de ander. Jirry van Veen keek als derde toe maar was nooit ver uit de buurt. Het is dat Lammertink en Haaijer op tijd weer stopten met fouten maken, anders was van Veen de lachende derde geweest. Nu ging de winst met 11 seconden naar Lammertink omdat Haaijer een laatste blooper in proef 10 uithaalde (Zuurberg) en daarbij een halve minuut liet liggen. Van Veen netjes derde voor Rick Kock die een sterke wedstrijd reed en Marcel Kleinhorsman makkelijk op vijf hield.

2 Op proef 3 kijkt Erald Lammertink goed en neemt de tijd om niet vast te rijden

E2: 250 2-takt/450 4-takt INTERS DUTCH OPEN

Hans Vogels loopt al weer een tijdje rond met twee gebroken ribben. Daarom zou hij maar op 80% kunnen rijden. Wie dat blijft geloven nadat die Vogels rijden in Holten heeft gezien, is rijp voor een opname. Ongenaakbaar en met slechts een enkel klein foutje ploegde Hans zich door de modderbrij. Nu is hij wel een echte modderliefhebber, maar een nog hoger tempo onder deze omstandigheden zien we zelfs hem toch echt niet doen. Het was dan ook niet voor niets dat hij de rest een dikke drie en een halve minuut in het modderige haar wreef. Daar zat de spanning ook niet. De strijd om de tweede plaats was dat juist wel. Amel Advokaat, Mike Kock, Alex van den Broek en Marco Teunissen streden om het hardst voor de eervolle runner-up plaats. Om beurten was een ander de snelste van dit viertal. Bijna na elke proef wisselden de posities. Advokaat leidde lange tijd de dans maar zag door een wat minder geslaagde laatste ronde Mike Kock toch nog langszij komen voor de tweede plaats. Teunissen deed ook nog een poging, maar die strandde op 12 seconden en dus op vier. Van der Broek kon niet meer aanzetten en moest dus tevreden zijn met de vijfde plaats.

161 met een tweede plaats gaf Mike Kock een mooi visitekaartje af in zijn nieuwe klasse

E3: +250 2-takt/+450 4-takt INTERS DUTCH OPEN

Weer behoorlijk hersteld van een slepende schouderblessure zagen we thuisrijder en Multi-kampioen Erik Davids gelukkig weer aan de start. In de eerste wedstrijdhelft kwam hij goed mee met het tempo dat Erwin Plekkenpol op de mat legde. In de tweede wedstrijdhelft zakte Davids wat weg. Wellicht dat de lange blessure en enige trainingsachterstand onder deze zware omstandigheden hun tol opeisten. Voor Plekkenpol leek er geen vuiltje aan de lucht, of toch. Problemen met de brandstof aanvoer, vergeten te tanken op een tijdcontrole!, bezorgden hem 4 minuten straftijd. Dat is niet niks en koren op de molen van zuiderbuur Johan Boonen die met een vrolijk ‘dankjewel’ zo een marge van 34 seconden in de schoot geworpen kreeg voor de winst. Plekkenpol was weliswaar duidelijk de snelste maar aan de finish worden de prijzen verdeeld. Hoe dan ook begint zijn kampioenschap met een mooie tweede plaats helemaal niet verkeerd. Zijn grootste concurrent Mark Wassink zat hier wat bedrukt langs de baan vanwege de recent toch noodzakelijk gebleken operatie van de voorste kruisband. Gelukkig ziet het er goed uit en hopelijk zien we de snelle en sympathieke Mark terug in de tweede seizoenshelft. Nu het hem maar een resultaat koste is er natuurlijk nog hoop om met een sterke tweede seizoenshelft proberen de achterstand goed te maken. Maar Plekkenpol zal daar vast andere ideeen over hebben.

235 met de winst en een zesde plaats in de scratch sloeg Johan Boonen geen modderfiguur

Davids mocht een fraaie derde plaats optekenen met een flink gat naar Peter Bergsma en de voor het eerst een enduro rijdende Gert-Jan Boekhorst. Die moet nog duidelijk wennen aan de enduro mores.

EV40: VETERANEN 40+ INTERS

Deze nieuwe klasse kende vandaag zijn vuurdoop. Dat er wel degelijk potentieel in zit bleek uit het aantal deelnemers van 22. Daarvan kwamen er ook nog 15 aan de finish. De eerste klap is een daalder waard en zo greep de nationale kampioen uit 2006 een zekere Ceessie S mooi de vette winst. Dat was maar net voor de neus van Peter Meilink. Het oponthoud dat Ceessie opliep in de laatste proef kostte veel seconden maar net niet de winst. Uiteraard moet hij ook ruime dank uitspreken aan Arjan van der Veld. Die had het boek eigenlijk al uit en wist zich na de laatste proef verzekerd van de winst. Nu nog even finishen. Dat was de KTM net ietsje teveel gevraagd want die gaf de geest. Onbegrijpelijk dat Arjan het laatste stuk de motor niet terug geduwd heeft (of een andere onopvallende truc probeerde), want zo laat hij wel belangrijke punten liggen. Harry Walhof voelde zich goed thuis onder deze bekende condities en reed de Husaberg op de derde plaats over de finish voor Peet van Saase en Gert Berghorst.

SCRATCH INTERS (Motorgazet bokaal)

De inters scratch klasse werd compleet gedomineerd door de E2 rijders, de eerste vijf kwamen uit die klasse. De natte en lange proeven en een ribblessure waren in ieder geval geen reden voor Hans Vogels om de rest niet op flinke achterstand te zetten. De enige die hem wellicht had kunnen bijhouden was Mark Wassink maar die zat helaas geblesseerd langs de baan.

101 ondanks 2 gebroken ribben ging Hans Vogels als een speer, maar 80%??

Zo kwam de winst bij Vogels terwijl door een sterk eindschot in de laatste ronde Mike Kock de tweede plaats wegsnoepte voor Amel Advokaat. Marco Teunissen bleef daar dichtbij maar net niet ertussen maar pakte wel vier voor Alex van der Broek. Zuiderbuur Johan Boonen vond zich als eerste E3 rijder terug op zes. Op te merken is nog dat Erwin Plekkenpol dichtbij kwam met zijn tijden en zonder zijn 4 benzine minuutjes goed zou zijn voor een zesde plaats.

N1: 125 2-takt/250 4-takt EURO/ NATIONALEN

Met nieuwkomer Rik Broer was het geen goed piepers eten. Die reed het hele spul op een ruime 4,5 minuut en gaf dus niemand enige kans. Edwin Straver won de race voor de tweede plaats voor Niek Dijkman terwijl Andre Bouwmeesters op zijn beurt de vierde plaats wegsnoepte voor de neus van Wieger Riphagen.

388 Rik Broer wist in zijn eerste wedstrijd meteen zijn klasse te winnen

N2: 250 2-takt/450 4-takt EURO/ NATIONALEN

Met meer dan 110 startbewijzen is deze klasse dit jaar wel erg gegroeid. Het kan dan ook niet anders of er zitten enkele sterke rakkers onder. Zo liet een heel duidelijke Bjorn Schreijer er geen twijfel over bestaan, deed net of hij Hans Vogels was en reed het hele spulletje gelijk maar op drie minuten. Mark Smits had op zijn beurt geen moeite de tweede positie veilig te stellen voor Jeroen Arends. Iets meer strijd zat er tussen Herdi Vos en Erwin Wolting. Het was dat Vos de laatste proef in de fout ging anders was de vierde plaats zeker zijn deel geworden. Nu ging die dus naar Vos en mocht hij vijf oprapen. Opvallend was dat van de 72 starters er maar 33 uitreden, duidelijk een teken dat er veel nieuwkomers waren die voor het eerst met een echte enduro werden geconfronteerd (waar er helaas te weinig van zijn tegenwoordig…..).

N3: +250 2-takt/+450 4-takt EURO/ NATIONALEN

Ook in deze klasse liet een nieuwkomer en wel Bernard van de Pol weinig heel van de concurrentie. Het was dat hij twee strafminuten incasseerde, daardoor kon crosser Albert Mellendijk nog tot op enkele seconden naderen maar er niet overheen komen. Derde man Nick Scholten zweefde een kleine drie minuten verderop maar hield wel andere crosser Herwin Hopmans en Hans Pol op vier en vijf.

511 wie dit zo ziet weet meteen waarom Patrick Schellekens maar 7e werd, en nee er lag daar niets wat een snoekduik waard was

NV40: VETERANEN 40+ NATIONALEN

Na een stevige uitdun slag door invoering van een 40+ inters klasse en een echte 50+ klasse, stond er bijna een nieuwe bezetting aan de start. Good Old Jan Wigman had na enkele jaren weer de helm uit de wilg gehaald en toegetreden tot het spiksplinternieuwe OTRC De Nop Booking/Kookhoek/Husky team. Hij was de eerste wedstrijdhelft duidelijk de te kloppen man. Toen kwam echter een busje slechte compressie voorbij en kon zijn splinternieuwe Husky naar de kant. Daarmee kwam de weg en de winst vrij voor Bauke Bootsma die maar liefst 5,5 minuut voorsprong nam op enduro steunpilaar Kees Koolen. Die was dus mooi tweede voor Gerard Mensen die nipt Wim Joustra te snel af was voor drie. Als vijfde tikte Herbert Abbink aan.

669 zo reed Arjen Schrijver zijn spiksplinternieuwe Husky in (de shit)

NV50: VETERANEN 50+ NATIONALEN

Deze ook al spiksplinternieuwe klasse werd gelijk een prooi voor de drager van de officieuze 2007 titel, Jan Lemmens. Hij is helemaal geen modder man maar wist toch tweede man Jacob Homan maar liefst 13 minuten aan de laars te smeren. De derde en vierde plaats waren voor Frans de Haas en Peter Wils. De rest van de 18 starters haalden wel het eind maar niet het officiële.
SCRATCH NATIONALEN (Twin Air bokaal)

In deze blubber was Bjorn Schreijer klassegenoten Mark Smits en Jeroen Arends duidelijk te snel af. Mooi was dat N1 man Rik Broer de vierde plaats optekende voor Bernard van de Pol (N3).

418 Bjorn Schreijer kwam zag en overwon alles bij de nationalen

DAGLICENTIES

Als oud-endurorijder had Barry Westen iets om hoog te houden. Dat deed hij met verve door de enige beker mee te nemen. Ismo te Velde kwam door een blooper van Westen in de laatste proef nog dichtbij, maar kon de sprong niet maken. Derde man mocht Jan Roeterdink zich noemen voor Ronaldo van Amersfoort en oud-crosser Simon Schimmel.

CLUBTEAMS

De MAC Veenendaal had er na vele titels nog niet genoeg van en schreef hetzelfde team in als vorig jaar. Hans Vogels, Erald Lammertink, Gert Berghorst en Ralph Hubers. Helaas was Hubers nog geblesseerd. Dat weerhield het team er niet van om met twee overwinningen MC Toerenteller maar gelijk naar de tweede plaats te verbannen. VAMC De Graafschaprijders kwam daar nog dichtbij maar de deelname van hun twee beste rijders in de E2 leverde toch net te veel minpunten op. Desondanks toch een mooie derde plaats. Van de 16 teams wisten er toch nog negen 3 of meer uitrijders bij elkaar te harken.

MERKENTEAMS

Het HM Honda team trok de lijn door waar het vorig jaar mee eindigde, de winst. Erwin Plekkenpol, Alex van den Broek en Mark Smits (Stefan Harkink was uitgevallen) hadden een ruime marge op de kampioen van 2007 KTM WPM Motors 1. Op hun beurt troefden die het ook niet misselijke Yamaha team af voor de derde plaats.

DE ‘DUIK’ VAN DE DAG

Dit jaar proberen we als het zo uitkomt keer een foto te vinden die de sfeer van de dag goed weergeeft. Deze keer was dat een makkie en troffen we een gewaardeerd organisator in een fijn standje…..

334 Sommige dachten dat deze liefhebber niet meer van modder houdt sinds de laatste kampioensrit, toch bewijst Bob Barten hier onmiskenbaar het tegendeel

VOLGENDE KEER

De MAC had weer een mooie rit, maar het weer werkte niet echt mee. Ondanks dat het een klassiek echte zware enduro was, hoewel dat vroeger dan ook op de route zo was, bleek er overal prima te rijden. Organisatorisch klopte het helemaal hoewel voor volgend jaar wel gewerkt mag gaan worden aan voorkomen van opstoppingen in flessenhalzen op de Zuurberg proef. Het kan niet zo zijn dat rijders tijd oplopen door anderen. Een watergat is prima, maar als het te smal is en men op elkaar moet gaan wachten, doe het dan buiten de proef. De KNMV kan nog eens nadenken over het wanneer de inters 40+ starten, tussen de andere inters zoals nu of standaard als laatste inter klasse achter de doorgaans snellere andere inters. Dat bespaart velen onnodige ergernis bij het inhalen.

Van de tussenstand na een wedstrijd is te melden dat de helft die hier is uitgevallen mooi op achterstand staat en zij die de wilskracht opbrachten door te bijten daarover kunnen gniffelen (nu ze weer bij adem zijn). De volgende tellende enduro is die van Havelte op 4 oktober ervan uitgaande dat de vergunning rond komt. Voor die tijd zeker deelnemen aan de Dikker enduro op 12 april bij de MAC Veldhoven. Een mooi initiatief dat navolging verdient, zie www.macveldhoven.nl

Tekst: Alex Peters

Foto’s: VSFoto en ActieFoto

© Het gebruik van de hier geplaatste tekst is alleen toegestaan met schriftelijke toestemming van de auteur.

Alex Peters, Uw evt. reacties gaarne naar: Peters@DeNop.isonzeclub.nl