enduro.nl

Dikke FezFez geen probleem voor Mark Wassink

EEN ONVERVALSTE WOESTIJNRACE
Het Braboteam organiseerde hun tweede enduro in de omgeving van Bergeijk en omdat dit om de twee jaar gebeurt, hadden ze er flink lang over kunnen nadenken. Dat hebben de deelnemers geweten. Met een grote paraplu hebben ze eerst wekenlang de omgeving drooggehouden zodat er geen druppel regen kon vallen. Dat het een beetje stoffig zou worden hadden de meesten dan ook wel verwacht. Maar wat ze hier aantroffen overtrof de stoutste verwachtingen. Op de mooie en, zeker in het tweede deel, vrijwel volledig onverharde route was er op de talloze maisakkers erg veel los en fijn stoffig zand te vinden.

Met maar liefst 400 deelnemers (nieuw record) werd elke zandkorrel die maar een beetje aan een ander wilde klonteren, binnen de kortste keren los gereden en al snel ontstond een soort poederlaag van 20 a 30cm diep. Op sommige plaatsen ging je zelf tot aan het blok het stof in. Nu is een beetje stof ook in het buitenland niet ongebruikelijk maar daaronder vind je meestal een harde en goed grip biedende ondergrond. Hier was het meer alsof je op een glibberige modderlaag reed, onvoorspelbaar dus. De bestuurbaarheid van de motor was iets bijzonders. Waar de doorgewinterde endurorijder doorgaans met klapzand als in Havelte wel raad weet, zelfs die moest hier even nadenken hoe dit glibberige spul het beste te bedwingen. Omdat het nog het meeste op rijden in de modder leek werd het devies; de gasschuif flink hoog ingesteld en het gewicht geconcentreerd naar achter. Maar dat uren vol kunnen houden, dat vreet wel stevig aan de conditie! Voorzover die beschikbaar is dan.

VEEL FILTERS WISSELEN
De route van 85 km mochten zowel de nationalen als de inters drie keer doen. Daarvoor waren maar liefst zes en een half uur uitgetrokken. Maar als het zo zwaar is, houd je dat dan vol? Heel wat rijders gaven er na twee ronden de brui aan. Als het niet de fysieke conditie was die opspeelde, dan was het wel de motor. Als je achter een ander reed stoof het als een zandstorm in de woestijn. Het zeer fijne poeder maakte dat luchtfilters binnen de kortste keren compleet verstopt raakten. In die situatie doorrijden maakt de kans op stofdoorslag erg groot en daarna motorschade. Voor wisselen ontbrak de meesten een reservefilter, daarom mocht KTM dealer Eddy Lemmens alles wat hij op voorraad had mobiliseren. Een enkeling zat zonder en reed zonder te wisselen stug door. Dat leverde met een te verwachten sterke slijtage, steeds minder power en uiteindelijk een enkele vastloper op. Uiteindelijk beëindigden door fysieke of technische uitputting maar liefst zo’n 125 rijders de race voortijdig.

De eerste ‘Wil Heeren‘ proef was een echte enduroproef. Met bijna 9 km aardig lang, vol afwisseling met zandpaden, flinke diepe en smalle knippenpaden, een enkele maisplak en mooie bospassages. Voor elk wat wils. De tweede ‘DT1/Haes proef ‘ op ‘fijn’ maisland bevatte enkele opleukers zoals de door Johan Boonen verzonnen evenwichtsbalk. Daarop rolden o.a. Jan Lemmens en Erald Lammertink met uitbrekend achterwiel zijwaarts van de balk. Hij was droog en daardoor goed te doen, maar een rustige gashand was echt een vereiste. Op en tegen het Eurocircuit was de derde ‘Lemmens/Gebr. Tilburgs’ proef een juweeltje met dit keer ook rallycross baan asfalt en gravel erbij . Een hele gevarieerd menu met snelle en technische stukken, kruip-sluip-werk, dikke springtafels en … asfalt van het supermotard circuit. Dat vonden de noppen tof, konden ze lekker rond worden. Dat zien ze trouwens graag bij de bandenhandel.

ONK INTERS E1
Het viertal Amel Advokaat, Erald Lammertink, Barend Haaijer en Ralph Hubers vonden elkaar weer snel. Het was steeds een kwestie van enkele seconden wie de neus net voor die van de anderen plaatste. De strijd voor de winst ging uiteindelijk vooral tussen Hubers en Advokaat daar die minder foutjes maakten. Advokaats knie was weer aardig op orde. Wellicht toonde hij zich daardoor de constantere en bouwde gestaag een voorsprong van 24 sec op voor de overwinning. Hubers kwam op twee voor Haaijer die door een schuiver van Lammertink in de achtste proef de derde plaats cadeau kreeg. Carlo van Loon zat daar weer een minuutje achter en won daarbij de vijfde plaats door Rik Broer naar zes te verwijzen. Jirry van Veen draaide wat moeizaam maar kwam gaandeweg de dag steeds beter op gang. Toch kon hij Rik Broer niet echt bedreigen en moest passen op zeven. De plaatsen acht tot en met tien gingen op ongeveer drie minuten naar Rick Enderink, Wieger Riphagen en ondernemer Sjaak Martens.

ONK INTERS E2
Door een ongelukkige val tijdens een motortraining scheurde Hans Vogels medio augustus zijn lever. Nu is dat wel een onderdeel waar je uiterst zuinig op moet zijn. Transplantatie is er nog steeds niet bij. Hoewel de prognose goed is zal deze momenteel met afstand snelste Nederlandse endurorijder, die bovendien in het WK goed meekomt, nog zo’n 2 a 3 maanden langs de kant staan. Rust is troef. Daarmee leek de weg vrij voor Mike Kock. Die vond echter Zweedse enduro- en zandhaas Calle Sjoo op zijn pad die door alle proeven te winnen revanche haalde voor zijn gebroken ketting in Holten. Aanvankelijk bemoeide zich ook WK-rijder Erwin Plekkenpol met de kop daarbij Sjoo volgend als een schaduw. Bij een wat minder gelukte inhaalactie van een achterblijver reed “Kari’ met zijn achterwiel vast in de andere motor. In de haast weer weg te komen rookte hij de koppeling er helemaal uit en was het afgelopen met de geit. Sjoo kreeg zo de winst kado (en dat rijmt niet alleen).
146 De Husaberg van Calle Sjoo bleek zeer competatief, volgend jaar gaat een Nederlander ermee het WK in

De tweede plaats werd zo een prooi voor Kock die vervolgens een flink gat trok met het stoeiende duo Dave Elsinga en Patrick Isfordink. Na twee ronden leek de derde plaatsen vast in handen van Isfordink die duidelijk zijn enduro draai weer heeft gevonden. Toen echter Elsinga er in de laatste ronde nog eens stevig de zweep oplegde, sloeg het verhaal om en pikte hij de derde podiumplaats in. Isfordink ging zo naar vier voor vijfde man Leon van Bakel op zo’n 14 seconden. Erik Davids deed 2 ronden goed mee en leek op een zekere vierde plaats af te stevenen toen hij naar de kant moest met motorisch ongemak en het doek viel.

ONK INTERS E3
Pedro Tragter had de endurofiets weer eens uit de stal gehaald en begon zowaar de strijd met Mark Wassink. Op de proeven twee en drie gaf Tragter goed partij en was zelfs een enkele keer sneller dan Wassink. Het ging lang gelijk op maar op de eerste proef bleef Wassink duidelijk de betere lijnen en tijden neerzetten. Het verschil werd iedere ronde groter waardoor de winst toch nog met een ruime 38 seconden bij Wassink terecht kwam. Derde man en zuiderbuur Thierry Klutz had het nakijken hoewel hij een gerenommeerd en geducht endurorijder is op het harde. Hier had hij duidelijk moeite met de poederige omstandigheden maar liet zich de derde plaats niet ontgaan. Daardoor smeerde hij Gert-Jan Boekhorst 20 seconden aan en verwees hem naar de vierde stek. Bas van Hunnik rondde een mooie dag af op een verdiende vijfde plaats en wist zo een hele rij aanstormende jeugd achter zich te houden.

INTERS VETERANEN 40+ EV40
Winnaar van de eerste wedstrijd in Holten en hier thuisrijder Toine van Dijk zou het naar verwachting met Mark Smits moeten gaan uitknokken. Na 1 proef leek dat waarheid te gaan worden. Daarna gooide Van Dijk een hele zak kolen op het vuur, liet zich niet meer zien in het vizier van Smits en reed een dikke twee minuten marge bij elkaar. Op zijn beurt kwam Michel vd Brand aardig met het tempo van Smits mee maar moest door enkele foutjes toch de tweede plaats laten lopen. Vierde man Peter Bergsma drong onvoldoende aan om Van de Brand van de derde plaats te krijgen en kwam zo op vier met een mooi gaatje van twee minuten naar de voor de vijfde plaats strijdende Gert Berghorst die het aanlegde met de regerend kampioen Cees Siemons (toch maar weer met een startbewijs verschenen). Berghorst toonde zich hiervan de sterkste.

SCRATCH ONK INTERS (Motorgazet bokaal)
Met Vogels geblesseerd aan de kant werd het min of meer appeltje-eitje voor Mark Wassink. Hij won niet alle proeven maar bouwde gestaag een mooie voorsprong bij elkaar en won de scratch. Om de tweede plaats werd de strijd de laatste ronde nipt in het voordeel van E1 winnaar Amel Advokaat beslist zodat de weer eens optredende maar wel bloedsnelle Pedro Tragter genoegen moest nemen met drie. De Zweedse zandhaas Calle Sjoo kwam totaal op een vierde plaats voor E1 rijder Ralph Hubers.

EURO/ NATIONALEN N1
Het kan soms wonderlijk gaan. Zo hebben we rijders die jaren meedoen en dan schoorvoetend een EK meepakken. Dan is de aanpak van Ian Olthof heel anders. Hij is van de zomer begonnen door meteen maar twee EK’s te rijden en hier in Bergeijk zijn 3e enduro ooit te rijden. Dat ging ondanks tegenstribbelen van Roberto Drost zo goed dat hij zijn eerste beste nationale wedstrijd meteen maar op eigen naam kon schrijven. Men zegt eens ‘wat goed is komt snel’, deze meneer bijt in ieder geval echt door en gaat volgende week van start met het clubteam van de motorclub Nijverdal Hellendoorn in de Zesdaagse van Portugal.
388 Pas 3 wedstrijden reed Ian Olthof en met succes, als hij zo snel blijft bijleren komt het helemaal goed

Drost hield de tweede plaats goed vast en uit handen van (ook al) debutant Kelvin Seppenwoolde (zoon van oud-GP Rijder Henk) die met deze derde score meteen zijn eerste podium zeker stelde. Ronald van Amelsfoort won vorige keer maar moest hier passen als vierde waarbij hij wel Robert Botjes op vijf wist te houden. Duidelijk is dat in deze klasse aan jong talent geen gebrek is. Dat geeft hoop voor de toekomst. Van de oudere jeugd kreeg de als zesde eindigende Henk Seppenwoolde (papa van..) maar liefst vier minuten aan de crossbroek van zoonlief.

EURO/ NATIONALEN N2
Ook in deze klasse komen vaak snel nieuwe talenten tot bloei. Had Ismo ten Velde vorige keer het rijk alleen, hier was er flinke tegenwind van Robin Nijkamp, Stefan Middelkamp en Sjoerd Mighelbrink. Lang ging het gelijk op maar de laatste ronde bracht de doorslag. Ten Velde stond er het beste voor en ging onverstoorbaar verder. Kennelijk gingen de anderen op een of andere manier flink in de aanval. Middelkamp en Mighelbrink verloren daarbij wat terrein terwijl Nijkamp juist wel inliep maar net te weinig goedmaakte. Zo won Ten Velde voor de tweede keer op rij, met een kleine marge nipt voor Nijkamp (2 seconden). Middelkamp wist Mighelbrink van het lijf te houden en nagelde de volgorde voor drie en vier vast. Clemens Tassche moest daarop een minuut toeleggen maar hield wel de vijfde plaats in handen.

EURO/ NATIONALEN N3
Als je er toch al een gewonnen hebt, kan er nog wel een bij. Dat moet Nick Scholten waarschijnlijk geïnspireerd hebben om van de negen proeven er acht op zijn naam te schrijven. Zo werd met enig gemak de hoogste podiumplaats de zijne. Robert Dirks snoepte nog wel een proefje af maar kwam toch zo’n 26 seconden tekort. Niet echt spannend dus. Dat was wel de strijd tussen Eddy Heersink en Peter van der Sluis. De heren zaten een kleine twee minuten achter de koplopers maar waren er onderling lange tijd niet uit. Oud-trialist Van de Sluis had de betere kaarten maar ging in de zevende proef even op bodemonderzoek. Dat maakte de weg vrij voor Heersink en zo waren ze eruit voor de derde en vierde positie. Lambert Parren reed naar een eenzame maar verdiende vijfde positie.

NATIONALEN VETERANEN 40+ NV40
In vergelijking met de vorige keer was er stevig huisgehouden in de top vijf. Behalve winnaar Roberto Curre die weer afgetekend iedereen minimaal anderhalve minuut aansmeerde, waren het allemaal andere namen. Dat geeft maar aan dat er veel strijd is en het nog een mooi jaar kan worden. Anne van Ramshorst en Dirk Schuttel maakten van meet af aan aanspraak op de tweede plaats. Schuttel leek bij het ingaan van de laatste ronde de beste papieren te hebben maar grabbelde op proef 1 in de aarde en verloor ruim 20 seconden. Dat kwam in de twee proeven daarna niet meer helemaal goed en zo mocht Van Ramshorst twee bijschrijven en bleef Schuttel steken op drie. Voor de plaatsen vier en vijf was Leo Donker net Michiel van Dooren te snel af.

NATIONALEN VETERANEN 50+ NV50
Thuisrijder, uitzetter en regerend kampioen Jan Lemmens won de 50+ zoals verwacht. Toch zag dat er helemaal niet naar uit nadat hij een flinke gooi deed naar het bekend Brabants koprolklassement. Die koprol eindigde in een dusdanig harde klap dat menigeen dacht, ‘dat komt vandaag niet meer goed’. Maar niet bij Lemmens die weliswaar een zak seconden liet liggen maar op de andere proeven ruim voldoende marge creëerde voor weer een overwinning. Dan was de tweede plaats van militair Jos ‘de cross’ Bourgondien veel meer een verrassing. Jos heeft mede door deelname aan rallies veel bijgeleerd en dat blijft niet zonder resultaat. De voorzitter van MAC Borculo Henk Kromdijk probeerde er nog van alles aan maar moest capituleren als derde. Op gepaste afstand ‘droogde’ Henk Lankhof zijn collega Peter Wils af waardoor die op een voor zijn doen toch nog erg mooie vijfde plaats terecht kwam.

SCRATCH NATIONALEN (Twin Air bokaal)
De eerste vijf van de snelste nationalen reden allen bij de N2. Zo was het wederom Ismo Ten Velde als snelste voor de minstens zo sterk voor de dag komende Robin Nijkamp. Stefan Middelkamp, Sjoerd Mighelbrink en Clemens Tassche tekenden voor drie, vier en vijf.

DAGLICENTIES
Oud-endurorijders domineerden deze klassen. Rob Verstegen wist Stephan Braakhekke te temmen voor de enige bokaal. Maarten Roos reed als derde in het vacuüm dat Wim Lubbers en Boy Olieslagers voor de plaatsen vier en vijf hadden opengelaten.

CLUBTEAMS
Met drie klassewinnaars was de winst loud-and-clear voor VAMC De Graafschapsrijders 1 (Advokaat, Plekkenpol, Wassink en Ten Velde). TCD Hummelo 1 (Curre, Ramshorst, Boekhorst en Bergsma) pakte verrassend de tweede plaats voor MAC Veenendaal (Lammertink, Hubers en Gert Berghorst).

MERKENTEAMS
Het KTM WPM 1 team herhaalde de winst van Holten met ook al drie winnaars in de ploeg (Wassink, Ten Velde en Lemmens en daarnaast lage score Haaijer). Yamaha had net geen winnaar (Lammertink, Hubers en Elsinga) en moest dik vijf miuten incasseren. Voor de tweede stek. KTM Verpalen TEC-design (Advokaat, Kock, Koster) en zat er ook hier weer dichtbij maar moest toch passen op drie.

DE ‘DUIK’ VAN DE DAG
Het was deze keer makkelijk een winnaar te vinden. Hij woont er dichtbij en als je voorgaande hebt gelezen en de tweede foto bekijkt weet je wie het is die hier zo een prachtige en volle salto draait.

850 Salto mortale van de winnaar koprolklassement, weliswaar (gelukkig) geen mortale maar zeker wel pijnlijk

FIJN DIE STOF
Bij het Braboteam zijn ze van geen kleintje vervaard. Dat weten we na deze tweede editie, een pracht organisatie met een evenzo mooie enduro met vele mooie en leuke verrassingen. Het weer heeft men wekenlang weten droog te houden, dat droog houden lukte overigens niet na afloop in de feesttent. De geblesseerde Hans Vogels had de dag bijgewoond en reikte de bekers uit. En niet alleen dat ging met jeukende vingers, maar voor een geslaagd genezingsproces moet hij zich echt even koest houden. Wel is hij bezig met een mooi plan. Wat de FezFez betreft, die heeft menigeen goed bezig gehouden, of zoals ze daar plachten te zeggen ‘in het Brabantse land is alles beter… maar in ieder geval anders’.

De volgende enduro wordt op 17 oktober in Geesteren verreden. Doordat Geesteren samen valt met de zesdaagse in Portugal van 12-17 okt is er voor elke inter aan het eind van het seizoen een schrapresultaat. Het slechtste resultaat vervalt dan. Voor de Zesdaagse gangers is dat dus de nul van Geesteren. Voor de overige rijders kan dat een andere “slechtste” wedstrijd zijn. Daarmee ben je als niet-zesdaagse rijder heel wat beter af maar wordt wel de inter deelname aan Geesteren gestimuleerd. De sterkste boys zijn daar in ieder geval niet bij en dus liggen dikke punten voor het oprapen. Wel een beetje vreemde regeling. Je zal maar WK-gek zijn.

Tekst: Alex Peters

Foto’s: VSFoto en MXFoto

© Het gebruik van de hier geplaatste tekst is alleen toegestaan met schriftelijke toestemming van de auteur.

Alex Peters, Uw evt. reacties gaarne naar: Peters@DeNop.isonzeclub.nl