enduro.nl

Close racing in de enduro van de kansen

Extra kansen voor de ‘thuis’blijvers.
Wat begon als ‘MC de Toerenteller wil weer een enduro’ bracht inmiddels de negende editie van de Noord-Oost Twente enduro naar Geesteren. Vooraf was er heel wat gedoe over het samenvallen van deze datum met die van de zesdaagse in Portugal. Diverse opties werden bekeken maar de organisatie bleek met handen en voeten gebonden aan deze datum mede doordat ook de dag erna de offroadrit gepland stond en een latere datum meer kans op nattigheid gaf. Zeker dat laatste is in deze laaggelegen veenachtige grond een uitdaging zoals in een enkel voorgaand jaar gebleken is. Goede raad was duur maar de KNMV enduro commissie wilde ook deze enduro graag op de agenda en zo bleef dus de datum gehandhaafd. Het gevolg was dat er een schrapresultaat werd geïntroduceerd voor de inters. Op zich krijgen de zesdaagse rijders dan de nul van Geesteren. Voor de overige inters kan dat een andere “slechtste” wedstrijd zijn. Daarmee is de niet-zesdaagse rijder eigenlijk wel heel wat beter af, die heeft een gunstig resultaat hier en trekt een andere slechtste af. Nu zal het voor de allersnelste mannen die steeds de dienst uitmaken, weinig uitmaken. Die geven weinig punten weg. Maar als nu meerderen gelijk op gaan in een klasse en het komt bij de kampioensrit op een enkel puntje aan? Een gewaarschuwd man rijdt voor twee.

De route ging dit jaar eens tegengesteld en was op plaatsen aangepast. Toch weer voornamelijk talloze akkers met hier en daar een bossage. Ze hebben er hier genoeg van, en bovendien niets anders. Dan mag de liefhebber dus de handen dichtknijpen als er dan toch weer een leuk ritje blijkt uit te komen. De ondergrond was op de akkers voldoende droog en niet vet, dat was het wel op een enkele modderstrook. IN het algemeen prima te rijden met veel grip en weinig kans op vast rijden. In de bochten ontstonden flinke wallen en op de vele lange rechte stukken was het flink gassen geblazen. De wissel van remmen en dan weer vol op het gas leverde een rijke schare aan rem- en vertrekknippen op. Mede door ongeveer 25 aangelegde springschansen op zowel route als proeven werd het toch nog behoorlijk vermoeiend. Ondanks 16 inters in de zesdaagse (en nog een paar die daar even gingen kijken) kwamen zo’n 276 starters opdagen (incl 54 daglicenties). De inters gingen de route vier keer te lijf en de nationalen en daglicenties deden dat drie keer.

MANDERVEEN PROEF MET HET LISTIG BOSJE
Drie proeven waren weer bepalend voor de einduitslag. Hoewel er nu een nieuwe locatie was voor de eerste proef, was er aan het karakter weinig veranderd. Net als vorig jaar was deze net als de tweede een echte platte akkerproef. Veel korte bochten met ‘stop and go’ werk en vanaf de derde ronde flinke diepe remknippen. Heel wat rijders wisten niet goed in welke proef ze reden, de eerste of de tweede. Dat zegt veel over die proeven. Proef 3 had het hoogste enduro gehalte. Deze proef bij Manderveen kent vele lange paden en akkers maar ook enkele bossages. Een zo’n bosje daarvan gaat al vele jaren mee. Daar kan weliswaar de breedte genomen worden, er is ruimte genoeg, maar wee degene die niet ongeveer het gebaande pad volgt. Dan is de kans groot op vast rijden tegen allerlei dor- en sprokkelhout. Daardoor volgen velen de zeldzame sporen die echter op sommige plaatsen al door eerdere edities in diepe geulen zijn veranderd, maar wel mooi met gras zijn dichtgegroeid. Vooral nieuwkomers en ‘slapers’ reden zich vast, de ervaren rotten ontweken de valkuilen door nieuwe sporen te rijden en maakten zo wel nette proeftijden. Duidelijk waren de eerste twee proeven meer voor de crossers terwijl de derde een appél deed aan het echte enduro gevoel.

ONK INTERS E1
Met Advokaat en Hubers in Portugal was het een gevecht tussen Erald Lammertink en Barend Haaijer. Om beurten werd een proef gewonnen maar de winst die daarbij door Haaijer werd geboekt was net ietsje groter. Zo groeide langzaam maar zeker een voorsprong die op de meet 17 seconde bedroeg. Lammertink had verder weinig last van het gevecht om de derde plaats tussen Carlo van Loon en Rik Broer. Dat was ook nog wel eens stuivertje wisselen hoewel ook hier Broer het beste de plussen binnen sprokkelde en zo plaats drie bijeen spaarde. Rick Enderink reed eenzaam doch gestaag de vijfde plaats bijeen.

ONK INTERS E2
Met ‘onze’ Zweed Calle Sjoo (erg goed) op weg in Portugal leek de weg helemaal vrij voor Mike Kock. Toch werd het geen kat-in-het-bakje. In de vorige enduro in Bergeijk kwam Erik Davids al sterk voor de dag totdat hij met een defect de strijd moest verlaten. Nu was het tijd voor revanche en dat deed hij door 3 van de 12 proeven te winnen. Kock kon er de overige negen tegenover zetten, bouwde langzaam maar zeker een marge van 19 seconden bijeen en mocht zo de enige beker gaan ophalen. Davids dus twee voor het duo Geert Snellenberg en Marco Teunissen dat het onderling maar niet eens kon worden. Om en om werd de ander afgetroefd waarbij Teunissen toch nog een kleine voorsprong opbouwde. Op de elfde proef ging het echter helemaal fout met hem. Bij een uitgebreide bodemscan werd ca 35 seconden ingeleverd. Snellenberg die eigenlijk de zesdaagse wilde rijden maar zijn clubteam ten gunste van het Trophy team uiteen zag vallen was hier dus wat gelukkiger en mocht de laatste podiumplaats bevolken met Teunissen op vier. Harmen Harmsen kon Snellenberg en Teunissen net niet volgen maar wel mooi de achtervolgers op afstand houden en zo een fraaie vijfde plaats binnenhengelen. In de laatste ronde kwam Barry Westen op proef 1 hard ten val en liep daar een bekkenbreuk op. Gelukkig was ‘flying Doctor’ Roel Horstra snel ter plaatse om deze flinke blessure goed op te vangen. Horstra gaf later aan, dat als rijders lang blijven liggen er echt wel iets aan de hand is. Wie dat nog niet tussen de oren heeft, weet het nu.

Hans Vogels is nog niet volledig hersteld van zijn ernstige blessure (in augustus lever gescheurd bij val). Het herstel verloopt voorspoedig, vanaf de tweede helft van november gaat hij weer starten met motortraining. Dat is echter te laat om nog serieus deel te nemen aan de tweedaagse. Graag had hij een gooi gedaan naar het winnen van zijn 5e voorzittersbeker (snelste scratch in de kampioensrit), maar een volledig herstel heeft hij toch hoger in het vaandel staan. Nog mooier nieuws is dat hij met steun van Booking.Com en een fabrieksfiets van Husaberg een volledig WEC enduro seizoen 2010 gaat doen. Waarschijnlijk voor drie jaar wat genoeg is om te zien hoever deze meer dan bewezen waarde op dat niveau mee kan. Omdat hij zeer warme en positieve herinneringen aan zijn jaren met Yamaha koestert, is dat een pijnlijke overstap. Deze kans kan hij echter niet laten lopen. Zijn huidige job heeft hij inmiddels opgezegd om zich volledig op het bestaan als full-prof op de Booking.Com Husaberg te kunnen voorbereiden. Uiteraard zijn de verwachtingen hoog gespannen, want als er een Nederlander kans maakt om op WEC niveau door te breken is dat zeker Hans. Dat heeft hij in het voorseizoen nadrukkelijk laten zien.

ONK INTERS E3
Waar ook snelle klepper Mark Wassink net een sterke zesdaagse uit de mouw had geschud en dus schitterde door afwezigheid, kon Pedro Tragter de paardjes van zijn Husky (of zijn dat niet hondjes?) rustig de sporen geven. Hoewel Gert-Jan Boekhorst hem nog wel twee proeven wist te ontfutselen waren de andere tien ruim voor Tragter. Zo kon vrij eenvoudig de winst worden bijgeschreven en bleef Boekhorst op twee steken. Daarachter leek Bas van Hunnik te gaan tekenen voor drie totdat hij in de derde ronde uit het veld verdween met een langzaam stervende motor en zo de eer moest laten aan Luuk de Haas. Die had nog wel even strijd geleverd met Jeroen Klein Kromhof maar dat hield KK niet vol. Toch was er nog een mooie vierde plaats voor hem weggelegd. Niels Beck wist de gelijkopgaande strijd met Robbie Hermsen in zijn voordeel te beslissen en legde zo beslag op vijf. Hermsen kwam daarmee op zes voor Gerwin Messink (7). Met een gaatje van een halve minuut ging de achtste naar William Veldhorst die op zijn beurt een minuutje ‘lucht’ had met Bert Hardenberg (9) en Gerwin Tuitert (10).

INTERS VETERANEN 40+ EV40
Met Toine van Dijk in de helper-aanmoedigingsrol en Michel vd Brand als deelnemer in Portugal leek het een open strijdtoneel te gaan worden. Toen ook Mark Smits en Peter Bergsma er niet waren gingen alle ogen naar Gert Berghorst. Die bleef onverschillig onder deze favorietenrol en won ondanks een snoekduik in de tweede proef zoals het voorzien was. Arjan van der Veld kon daar niets aan veranderen maar werd ook niet erg belaagd op zijn tweede plaats. Hij kon het zich zelfs permitteren om in de laatste proef nog even plat te gaan. Peet van Saase kon daarvan niet profiteren en bleef hangen op drie voor Bob Barten die met zijn vierde plaats zijn beste seizoenklassering neerzette. Cor Warmerdam had ook een sterke dag en meldde zich als vijfde.

SCRATCH ONK INTERS (Motorgazet bokaal)
Erald Lammertink (E1) moest in een uiterst spannend gevecht nipt de duimen leggen voor scratch- en E1-winnaar Barend Haaijer. Mike Kock (E2) deed sterk mee en leek de tweede plaats nog voor de neus van Lammertink weg te gaan kapen. Door een schuiver in de laatste proef ging echter de kleine voorsprong teloor en waren de tweede en derde bekend. Daarachter zat Pedro Tragter op de loer maar kon zich net niet genoeg tussen de anderen wrikken om de vierde plaats te ontlopen. De vijfde stek ging naar Erik Davids die prima meekwam en het verschil met de winnaar wist te beperken tot 42 seconden. De kleine afstand tussen de eerst en vijfde geeft wel aan dat het close racing was.

EURO/ NATIONALEN N1
Geheel volgens verwachting zou Roberto Drost het gaan uitvechten met Ronald van Amersfoort. Daar dacht Rene Gerrits anders over en zo mengde die zich in de strijd. Hoe spannend kan het zijn als na bijna iedere proef weer een ander de kop overneemt? Zo ging het dus tot op de laatste proef. In die proef 3 had Gerrits steeds al het beste en dat zou de doorslag kunnen geven. Helaas ging dat niet naar zijn wens waardoor Van Amelsfoort de winst kon grijpen terwijl Gerrits ook nog Drost (2) voor zich moest dulden en dus op drie uitkwam. Het verschil met de winst was vier seconden en dus bepaald gering. Op zich een mooi uitgangspunt om er volgende keer nog net een schepje bij te willen doen. Robert Botjes deed aanvankelijk ook mee maar had enkele uitglijders en verloor zo de aansluiting. Het werd een mooie vierde maar er had meer in gezeten. Op de grond liggen kost nu eenmaal tijd. Fernando Costa kon met het tempo van voornoemden goed mee maar had een landurige uitglijder in de tweede proef die hij niet meer te boven kwam. Aldus moest hij zich tevreden stellen met een vijfde plaats.

EURO/ NATIONALEN N2
Met maar liefst 54 starters was deze klasse samen met de daglicenties de grootste klasse. Deze keer zou deze ook met afstand snelste nationalen klasse, weer in het teken moeten staan van een duel tussen Ismo ten Velde en Robin Nijkamp. Laatstgenoemde had daar zo zijn eigen ideeën over, toonde zich duidelijk de betere crosser en ging in sneltreinvaart naar de hoogste podiumplaats. Ten Velde kwam er niet aan te pas en moest voor het eerst een tweede plaats optekenen. Sjoerd Mighelbrink leek met regelmatige scores op een derde plaats af te stevenen. Een misstap op de zesde proef koste hem echter veel tijd waardoor hij bijna weer in de aandachtssfeer kwam van Rein van Asselt en Hendri Klein Kromhof. Met nog drie sterke proeven werd dat gevaar bezworen en bleef Mighelbrink op drie. De vierde positie was voor Van Asselt die ondanks een slechte eerste proef goed doorging en de scherpe aanvallen van Klein Kromhof (5) wist te pareren.

EURO/ NATIONALEN N3
Hoewel het eentonig lijkt te worden zal Nick Scholten zich er weinig aan gelegen laten liggen. Hij won weer met vlag en wimpel en reed tweede man Peter van der Sluis op een ruime 80 seconden. De echte onenigheid was om plaats drie. Marc Maathuis, Bart Oosting en Eddy Heersink konden het maar niet eens worden. Maathuis toonde zich het meest constant en greep drie voor Oosting (4) en Heersink(5) op geringe afstand.

NATIONALEN VETERANEN 40+ NV40
Met twee keer de volle winst was Roberto Curre de ‘man to beat’. Dat liet Henk Lenferink zich niet twee keer zeggen wetende dat hij op zo’n akker crossbaantje zijn mannetje kan staan. Tot aan de zesde proef had Lenferink het heft volledig in handen. In die proef volgde een bodemonderzoek waarna kennelijk het beste kruid verschoten was. Lenferink viel enigszins terug waardoor Curre weer het heft in handen kon nemen om uiteindelijk met een gat van toch nog 21 seconden te zegevieren. Lenferink bleef nog wel op twee voor de relatief eenzaam op drie koersende Anne van Ramshorst. Daarachter wist John Laurensen de sterk gestarte maar daarna terugzakkende Jan Hoogenberg (5) voor te blijven voor plaatsje vier.

NATIONALEN VETERANEN 50+ NV50
Waar normaal een akkerproef wedstrijd een kolfje naar de hand is van ‘veelvraat’ Jan Lemmens liep het toch anders. Immers het was ‘akkerkoning’ Henk Kromdijk die liet zien het best te kunnen crossen en ondanks wat oplopende tijden naar het eind toe toch winnend kon afsluiten. Lemmens bleef op twee dankzij Jos Bourgondien die de laatste ronde nog wel het gat voor een groot deel dicht reed maar finaal nog net vijf secondjes tekort kwam. De vierde plaats werd drie en een halve minuut daarachter ‘broederlijk’ verdeeld waarbij Henk Lankhof de vierde plaats kon opeisen voor Theo Deterd.

SCRATCH NATIONALEN (Twin Air bokaal)
De eerste vijf van de snelste nationalen reden ook nu weer allen bij de N2. Waar het doorgaans close is tussen Ismo Ten Velde en Robin Nijkamp toonde de laatste zich in deze akkerrace duidelijk de sterkste crosser. Sjoerd Mighelbrink tekende voor drie met Rein van Asselt en Hendri Klein Kromhof op vier en vijf.

DAGLICENTIES
Maar liefst 54 rijders aan de start en dan maar 29 aan de meet? Een groot deel sneuvelden op gebrek aan reglement kennis. Nu is dat wel vaker bij de DL-ers, hier was het extreem. Er waren er die ‘gewoon’ even naar hun auto reden om bij te tanken zonder zich te realiseren dat dit onreglementair van de route afwijken is. Verder waren er heel wat die tankten zonder milieumatje. In dit soort gevallen is de KNMV terecht rigoreus en diskwalificeert. Dirk van der Heiden wist als oud-endurorijder van de hoed en de rand en domineerde de eerste wedstrijdhelft. In de tweede helft zakte hij wat af waardoor de goed op gang komende Rene Satink nabij kwam. Toch leek die nipt achter Van der Heiden te gaan finishen ware het niet dat laatstgenoemde nog een achteraf duur bodemmonster nam. Want dat kostte zoveel tijd dat Satink erover wipte en de enige bokaal ging ophalen. Maikel Roeterdink kwam goed mee met deze twee maar kon zich er finaal niet tussen persen en kwam uit op drie. Laslo Tichi en Oliver Rehm verdeelden de plaatsjes 4 en 5 in deze volgorde.

Opvallend was het nog steeds lopen van de old timer Yamaha TT 350 uit 1991 van endurofotograaf Henri Beverdam. Door collega Hendrikus Vugteveen werd de total restyled Yammie gespot voordat die finishte op een 20e plaats. Daar zaten er dus nog heel wat achter. Het schijnt dat we dit dingetje op de 2-daagse weer aan het werk kunnen zien.

CLUBTEAMS
TCD Hummelo 1 (Curre, Ramshorst, Boekhorst en Bergsma) kon niet profiteren van de zesdaagse afwezigheid van VAMC De Graafschap 1. Dat kwam door een stevige uithaal van de thuisrijders MC De Toerenteller 1 (Kock, Davids en Van Amersfoort) die de eerste prijs kaapte en MC De Toerenteller 3 (Lesscher, Lenferink, Asbreuk en Hoogenberg) die mooi op drie terecht kwam. Precies als de nummering van het team aangeeft. Hummelo dus weer op een nette tweede plaats.

MERKENTEAMS
Met twee winnaars en evenzovele tweede plaatsen was KTM WPM 1 (Wassink, Ten Velde, Lemmens en Haaijer) duidelijk de sterkste. Veel tegenstand was er echter niet daar alleen KTM Luchtmobiele brigade (Majoor Hageman, Sergeant Haagsma en Adjudant Bourgondien) nog in de strijd zat, hoewel van ‘strijd’ met bijna 23 minuten achterstand niet echt sprake was. Maar zo wel mooi de puntjes pakten. De rest had niet betaald of twee of meer DNF’s en kregen dus zero points.

DE ‘DUIK’ VAN DE DAG
Het was zo’n fijn weer en de route bood zo’n goede grip, dat er weinig ‘duiken’ te fotograferen waren. Maar wij laten ons niet zo snel uit het veld slaan, een duik in het archief leverde dit staaltje motorrijden op in Bergeijk waar Janus Zengers laat zien hoe je een ‘handstand spreidsprong met KTM’ kunt maken. Het kan natuurlijk ook anders, maar laten we daar nu net geen foto van hebben…… Wel vond Janus het vast spannend, zijn ogen had hij al dicht of was dat nu juist de oorzaak?

DOMPER ACHTERAF
De aangepast route werd door velen beter bevonden dan in vorige jaren. Wel werd de traditionele boerderij en/of caravan gemist. De desondanks zeer geslaagde dag werd achteraf voorzien van een flinke domper. Een vrijwilliger nam na afloop tijdens het opruimen met zijn motor in tegengestelde richting een springbult. Hierbij kwam hij zo ernstig ten val dat hij een dwarslaesie opliep. Wij wensen betrokkene sterkte en dat geldt allen die hem welgezind zijn.

De volgende enduro wordt aanstaande zaterdag in Vorden verreden. Daar zijn de boys van de zesdaagse er weer bij en kunnen we zien wat die daar op de rotsen en stenen maar ook op de diepe knippen van het zandstrand hebben opgestoken. En mocht je interesse hebben in de tussenstand? De KNMV verwerkt het schrapresultaat direct in de tussenstand zodat er geen vertekend beeld in de tussenstand is. Daarnaast krijgen we zo bij de indeling van de startvolgorde ook echt de snelste mannen voorop.

Tekst: Alex Peters

Foto’s: VSFoto en MXFoto

© Het gebruik van de hier geplaatste tekst is alleen toegestaan met schriftelijke toestemming van de auteur.

Alex Peters, Uw evt. reacties gaarne naar: Peters@DeNop.isonzeclub.nl