enduro.nl

Geen kruid gewassen tegen formidabele Amel Advokaat

ÉÉN REGENBUITJE BRENGT NOG GEEN MODDER
Voor de 46e keer organiseerde de Vordense Auto en Motor Club ‘de Graafschapsrijders’ de ‘Oost-Gelderland rit’. Met droog weer vooraf was het flink zoeken naar een beetje modder. Toch was dat er wel, al lag het meeste naast de route en proeven. De uitzetters hadden dat listig omzeild. De route bracht als altijd weer een hele rits kruip-door-sluip-door werk. Door een nauwgezette speurtocht waren weer enkele frisse te berijden bossages, bos- en gewasranden getraceerd. Zo bleef de route zo onverhard en aantrekkelijk als mogelijk. Op de vaker gebruikte routedelen was het werken op vele knippen en heel veel wortels. Gelukkig droge wortels zodat de echt grote uitglijders uitbleven. Wel was het een vermoeiend geheel, de route voor elk wat wils was 65 km lang. En dat hebben zeker de inters geweten met hun vier rondjes en rijtijd van 7 uur en 20 minuten! De nationalen reden die ronde drie keer. Van de 284 starters hadden er 51 een daglicentie, van dit hele startveld vielen er 39 voortijdig uit. De tijden stonden op het eerste traject traditioneel weer wat krap. Zeker toen het in de ochtend begon te regenen moesten velen alle zeilen bijzetten om op tijd te komen. Het regende echter niet door, zodat een strafpuntenfestijn uitbleef.

PROEVEN GOED VOOR CROSSERS
Met drie proeven was de verwachting toch om op zijn minst ergens iets bekends tegen te komen. Niet was minder waar. Drie compleet nieuwe en onvervalste akkerproeven waren uitgezet. Voordeel was dat niemand winst had door enige voorkennis uit eerdere jaren. Nadeel was dat de grote afwisseling op de route door bosjes en aanverwanten niet was terug te vinden in de proeven. Maar ja, de uitzetters hebben nu eenmaal een flink oppervlak nodig voor een proef van tegen de 6 minuten en niet altijd is dat te combineren met echte enduro zaken in de proef als bv een kruip-sluip paadje. Toch jammer, Vorden gaat daarmee -gedwongen door de omstandigheden- een deel van zijn reputatie verliezen. Het is niet anders in enduroland, we zien dat op meer plaatsen. Het hele positieve en dat moeten we ook willen zien is dat uit de mogelijkheden het uiterste was gehaald. Heel veel afwisseling in bochten, lang, kort en doordraaiers. Lange en korte rechte stukken en ruim opgezet. Bedenk het en het was er. Elke proef had wel een eigenaardigheidje. In proef 1 was dat het stuk grasbaan dat erin zat. Sommigen verwarden dat met ‘graas’baan, want zeker toen het door wat regendruppels wat gladder werd ging heel wat koereurs even ‘grazen’. Liep allemaal goed af evenals de goede grip die door die kleine buitjes op de akkers bijna tot het maximale werd opgevoerd.

Proef twee was aanvankelijk op en rond het crossbaantje van Delden gepland. Sinds daar een ‘aardige’ buurman uit het westen zit, zijn de mogelijkheden wat afgenomen. Met dan ook nog water op de crossbaan was er angst dat alles wat er nog restte kapot gereden zou worden en dan zou zelfs de beperkte mogelijkheid om te crossen voor de rest van het jaar wel eens verdwenen kunnen zijn. Omdat daarmee ook nog tweemaal een straat oversteken kon worden uitgespaard was het pleit beslecht en werd aan een hele oude traditionele vaste waarde en altijd pittig stuk proef in de Oost-Gelderland rit, een eind gemaakt. Het akker alternatief was mooi lang met ook hier een flinke variatie aan bochten en ruim gestoken paden. Naast een klein bosje met één recht paadje was er een mooie doorsteek van een brede sloot over planken en zo werd het toch nog iets moois. Bij de sloot ontbrak de (on)natuurlijke springschans, de echten zouden dan ineens over de sloot kunnen jumpen en zo tijd winnen op degenen die de plankjes precies volgden. Oh ja, het moeten volgens de KNMV wel echte natuurlijke hindernissen zijn natuurlijk. Misschien kan iemand dan de 25 springbulten van vorige week verklaren? Vermeldenswaard was dat Henk Hellegers van HT Rally Raid een Dakar volgtruck had ingericht als koek en zopie tent. De luifel aan de truc was een schot in de roos. De handel werd goed bezocht, zeker als er weer zo’n lekker buitje voorbij daverde was het daar goed schuilen. Dat kunnen ook de motorrijders die support zoeken voor Dakar 2010, Henk heeft er al zes die meedoen en daarnaast nog twee plekjes vrij. Daar vlak bij stond gelegenheidsomroeper en oud-inter rijder DJ Winkelhorst zijn kennis over vele rijders te spuien. Sommige dingen wil je niet weten (vooral thuis niet), maar gelachen werd er wel degelijk. DJ viel in voor Wim Steegink wiens vrouw 65 werd en vandaag haar eerste AOW ging opmaken. Daar wilde Wim niets van missen.

De derde proef was, niet zo verrassend gelet op voorgaande, ook op een akker uitgelegd. Hier wat meer korte bochten en als attractie een flinke kontenwipper bij een akkerwissel. Dat opstapje werd door velen op bijzondere wijze genomen en was daarmee niet alleen voor de rijders een genoegen om te zien. Er vlogen heel wat voetjes door de lucht terwijl het toch echt de bedoeling is die op de voetsteunen te laten ‘plakken’.
Op alle proeven ontstonden snel mooie stevige wallen waar het lekker tegenaan leunen was. Dat maakte dat de crossers hier meer in hun element waren dan de echte enduro mensjes. Dat was ook te zien in de uitslagen. Net als vorige week in Geesteren was het close racing en bleken de snellere mannen behoorlijk aan elkaar gewaagd met erg kleine verschillen en dus veel spanning en telwerk voor de verzorgers. Opvallend was dat de E1 rijders heel wat zwaardere en dus snellere motoren achter zich konden houden. Nog maar eens het bewijs dat, als het hard en droog is, een lichte goed manoeuvreerbare motor een klein voordeeltje heeft.

ONK INTERS E1
Een betere voorbereiding als Portugal kon Amel Advokaat zich niet wensen. Met een sterk optreden in de zesdaagse, zevende in de E1 en snelste Nederlander was zijn zelfvertrouwen er zeker niet op achteruit gegaan. In de eerste proef stak hij nog niet echt uit boven de niet malse concurrentie van Ralph Hubers (10e in Portugal op minder dan een minuut van Advokaat), Erald Lammertink en winnaar van die eerste proef Barend Haaijer. Daarna werd de zweep uit de kast gehaald en werd in een zeer strakke stijl 9 van de 11 resterende proeven binnengeknald. In deze vorm was er weinig in te brengen voor de concurrentie die zich bij de winst van Amel neerlegden. Die moesten dan maar de tweede plaats betwisten.

Dat ging aardig op en neer door het steeds weer bij elkaar wegsnoepen van enkele secondes. De heren reden als op een klit aan elkaar. Kleine foutjes tellen dan hard door. Haaijer won de slag voor twee en verwees Hubers met zeven seconden naar drie. Lammertink daar weer acht seconden achter op vier. Een mooie sportieve strijd en een belofte voor de rest van de competitie. Het pak daarachter werd op 1 minuut 10 aangevoerd door Rik Broer die daarmee een hele fraaie vijfde plaats wist veilig te stellen.

ONK INTERS E2
Ook in deze klasse waren vier mannen volledig aan elkaar gewaagd. Erik Davids stuurde de Yamaha na de start snel naar de leiding. Mike Kock, Erwin Plekkenpol en Marco Teunissen waren op achtervolgen aangewezen maar vonden al snel het vinkentouw. Davids won in de eerste wedstrijdhelft drie proeven. Kock kreeg problemen met de koppeling maar wist halfweg nog drie proeven binnen te sleuren. Teunissen pakte er een in de beginfase evenals Plekkenpol halfweg. In proef 8 kreeg Davids een schuiver te verwerken en zag zijn zorgvuldig opgebouwde voorsprong op slag teloor gaan. Met Davids, Kock en Teunissen op een vloeitje leek de spanning tot een climax te komen. Na proef 9 was het echter gedaan met Kock die de koppeling niet meer goed aan het werk kreeg. Plekkenpol kreeg plotseling de geest, begon toptijden te scoren en won de laatste vier proeven. Zo’n versnelling zat er voor Davids niet meer in en die concentreerde zich op het uit handen van Teunissen blijven. Bij het ingaan van de laatste proef was het verschil tussen de heren maar liefst 0,33 seconde in het voordeel van Davids. Die wist wat te doen, reed een strakke proef, pakte vier seconden op Teunissen en zo een welverdiende tweede plaats. De derde plaats zal misschien voor Teunissen wat teleurstellend zijn. Maar hij had zich wel erg goed geweerd en die dekselse Davids wordt ook iedere week weer een beetje sneller en dus moeilijker te pakken. De winst ging dankzij de al genoemde eindsprint geheel verdiend naar Booking.com rijder Plekkenpol. Deze moet ergens in de derde ronde achter een bosje een hele schep snelheid hebben gevonden. Of was de regen tegen het eind soms zo in zijn voordeel?

Geert Snellenberg, Harmen Harmsen en Dave Elsinga wisselden stuivertje om de vierde plaats. Elsinga leek dat te gaan winnen totdat de wedstrijdleider de originele kentekenplaat wilde zien omdat die niet op de juiste plaats op de motor zat. Dat kostte een strafminuut waardoor hij beide concurrenten voorbij zag komen en met zes genoegen moest nemen. Snellenberg hield Harmsen (in een knap inter debuutjaar) op vijf en ging er zelf vandoor met de vierde stek.

ONK INTERS E3
Pedro Tragter had andere verplichtingen en blonk uit door afwezigheid. Dus moest Mark Wassink het alleen met Gert-Jan Boekhorst uitknokken. Laatstgenoemde ging in de eerste proef in de fout en keek direct tegen 25 seconden achterstand aan. Daarmee leek de druk weg voor Wassink die in een schijnbare relaxmode alle proeven op zijn naam wist te schrijven en eenvoudig de winst kon optekenen. Door zijn schuiver kwam Boekhorst vol in het gezichtsveld van Erik van Klinken en Bas van Hunnik. Laatstgenoemde had lang het beste van dit groepje maar begon de tweede wedstrijdhelft wat in tempo te verliezen. Dat verval was er ook bij Van Klinken terwijl Boekhorst juist mooi vlak bleef en makkelijk de tweede plaats kon opeisen. Van Klinken wist in de allerlaatste proef het minimale voordeel van 0,4 seconden op van Hunnik te boeken waardoor hij derde werd met het onvoorstelbaar kleine verschil van 0,09 seconde na ruim een uur proeven voor Van Hunnik op vier. Of die mannen aan elkaar gewaagd zijn!. Jeroen Klein Kromhof zat daar een ruim minuutje achter, kreeg dat gat niet kleiner maar kon toch een aardige vijfde bijschrijven.

INTERS VETERANEN 40+ EV40
Het weekje lekker uitwaaien in Portugal had ‘de lange’ Toine van Dijk duidelijk goed gedaan. Hij had het nu eens niet over die jonkies die hem er allemaal af willen rijden, maar stak zijn energie in het (flink) open zetten van het gas. Dat ging niet alleen met een grote snelheid gepaard maar ook zichtbaar gemak. Je zou niet denken dat hij de dikke 40+ al was gepasseerd. Niemand die ook maar iets aan zijn tijden kon doen. Het is ook niet echt bemoedigend dat beste-van-de-rest Peter Bergsma gemiddeld achttien seconde per proef aan de endurobroek kreeg gesmeerd. Bergsma zag het onhaalbare er van in en reed met het plezier dat dan nog overschiet naar het best haalbare resultaat van tweede. Voor de derde was het wat spannender maar eigenlijk ook weer niet. Gert Berghorst reed van meet af aan op die plaats en wat de achter hem rollebollende Marc Hanegraaf en Arjan van de Veld ook probeerden, Berghorst bleef buiten bereik op drie. Hanegraaf ging op de achtste proef in de fout en zag Van der Veld langszij komen. Gelukkig deed Van der Veld hetzelfde in de elfde proef zodat die genoegen moest nemen met vijf en Hanegraaf op de vierde plaats uitkwam.

SCRATCH ONK INTERS (Motorgazet bokaal)
Amel Advokaat was na een sterke zesdaagse topgemotiveerd, reed strak en geconcentreerd en won negen van de 12 proeven. Die duidelijke winst kon niemand hem meer afnemen. Daarachter was het een gekrioel van maar liefst drie E1 rijders die op de zeer snelle Vordense akkerproeven elkaar de loef moesten zien af te steken. Barend Haaijer slaagde daar het beste in en sleepte de tweede plaats uit de strijd voor Ralph Hubers. Die wist op zijn beurt de hijgende adem van Erald Lammertink uit de buurt te houden. Van de achtervolgende ‘zware jongens’ had Mark Wassink (E3) nog wat last van een harde klap opgelopen tijdens de zesdaagse waarbij even het licht aan/uit ging. Met concentratie problemen nog vijfde plaats worden bewijst nog maar weer zijn klasse. Met deze uitslag doet Advokaat in de tussenstand een flinke stap vooruit en staat nu 2 puntjes achter lijstaanvoerder Wassink.

EURO/ NATIONALEN N1
Zich overgeven aan Ian Olthof die na de zesdaagse hier zou beginnen aan zijn vijfde endurowedstrijd was niet bepaald het eerste wat in Roberto Botjes opkwam. Die moest revanche halen voor zijn uitglijder van vorige week en ging dan ook vol van kiet. Ronald van Amersfoort zou zich normaal daar ook mee moeten bemoeien maar die kwam niet aan de tijden van Olthof en Botjes. Olthof won zoals hij wilde ondanks een mooi slotoffensief van Botjes (2). De derde plaats ging naar Niek Dijkman die Van Amersfoort naar vier drukte en Roberto Drost naar vijf. Rene Gerrits reed globaal dezelfde snelheid maar had wat meer uitglijders waardoor de zes plaats het hoogst haalbare bleek. Voor de plaatsen 7 t/m 10 hadden Peter Ockes, Henk Boersma, Henk Seppenwoolde en Jaap Panjer het met elkaar aan de stok. De verschillen waren klein maar er werd uiteindelijk toch echt in de volgorde gefinisht.

EURO/ NATIONALEN N2
Niet onverwacht ging het spel van de vorige keren hier gewoon weer verder. Ismo ten Velde en Robin Nijkamp delen de lakens uit, maar kunnen het onderling niet eens worden wie er nu weer aan de beurt is voor de enige beker. Duidelijk de betere crosser en hier in zijn element, was Nijkamp met 11 keer de proefwinst zonder enige twijfel de beste. Ten Velde moest het doen met die ene proef en de tweede positie. Om de derde plaats hadden Rein van Asselt en Sjoerd Migchelbrink het zwaar aan de stok. Van Asselt had een sterkere tweede wedstrijdhelft en stelde zo plaats drie veilig. Migchelbrink moest een mooie vierde plaats inleveren aan de wat langzamere Stefan Middelkamp omdat hij vanwege geluidsoverschrijding een strafminuut kreeg aangesmeerd bij de nameting van zijn wat te luide motor na de finish. Vijf is ook mooi, maar als hij dit jaar nog eens zo’n luide uitlaat heeft loopt hij een gerede kans op een diskwalificatie. TCD Hummelo rijder Oscar Pelgrim lag rond de 12e positie en wilde op de laatste proef nog even spektakel maken. Dat lukte hem op de kontenwipper maar of hij daarmee het resultaat haalde wat teamcaptain Jos Arends daarmee voor ogen had? De harde klap die volgde resulteerde in een arm die volledig uit de kom lag. Dat kon ook Doctor Roel Horstra niet oplossen. Een tocht naar het ziekenhuis bleek noodzakelijk.

EURO/ NATIONALEN N3
De in deze klasse nog onklopbare man, Nick Scholten, had weinig zin in verandering, deed wat moest, gaf twee proeven weg maar tekende netjes voor de vierde winst op rij. Eddy Heersink en Anne Pennings moesten uitmaken wie tweede mocht worden. Het ging om en om, maar dankzij een in deze klasse onwaarschijnlijk snelle tijd op proef 8 ging die plaats naar Heersink. Pennings liet zich de derde niet meer ontgaan evenals dat Peter van der Sluis de vierde positie wist veilig te stellen voor vijfde man Johnny van den Elzen.

NATIONALEN VETERANEN 40+ NV40
Met de vorige training (Geesteren) in akkercrossen nog vers in het geheugen wist Roberto Curre weer waarom hij ook al weer hier wilde winnen. Hoewel hij meteen John Lourensen in zijn spoor kreeg kon die het hem niet erg moeilijk maken. Wel knutselde Lourensen tegen het eind nog even drie proeven op naam. Curre kon het allemaal niet deren of je nu met 40 of 30 seconden wint, het laatste woord voor de komma telt. Lourensen handhaafde een mooie tweede en had daarmee een net gaatje naar Henk Lenferink. Die schreef zo een drie bij voor Hans Bekhuis (4) en Hennie Kanters (5).

NATIONALEN VETERANEN 50+ NV50
In het verleden schijnt Jan Lemmens wel eens gebeden te hebben om meer tegenstand. De laatste weken lijken zijn gebeden verhoord. Het probleem is echter dat die makkers het hem niet alleen heet maken, maar er steeds op uit zijn om de winst op te eisen. Ditmaal was Luchtmobiele Brigade Adjudant Jos ‘de cross’ Bourgondiën hem maar liefst vijf keer te snel af. Lemmens moest zo voor de tweede keer op rij capituleren maar kon niet ontevreden zijn met de mooie puntjes van de tweede plaats. Het kampioenschap is nog lang maar Bourgondien nadert met deze winst tot op 9 punten in de tussenstand. Winnaar van vorige week Henk Kromdijk schitterde door afwezigheid daar hij zijn handen vol had aan het clubhuis van de BMAC Borculo. Onverlaten hadden s’nachts met een hakbijl voor duizenden euro’s schade aangericht. Henk Lankhof won het kat-en-muis spel van Stef Willems (4) voor de derde plaats. Robert van der Tweel schreef met de vijfde plaats zijn beste seizoenresultaat bij.

SCRATCH NATIONALEN (Twin Air bokaal)
Ook in deze enduro waren de snelste nationalen te vinden bij de N2. Duidelijk de snelste toonde zich Robin Nijkamp die tijden neerzetten waarmee hij bij de E2 tegen de top drie zou staan. Hij zou zelfs de tweede proef bij de E2 op zijn naam hebben geschreven. Of het soms hard gaat! Ismo Ten Velde, Rein van Asselt, Stefan Middelkamp en Sjoerd Mighelbrink behalen in deze volgorde de tweede tot en met de vijfde plaats. Het wordt tijd dat iemand van de andere N klassen zich eens tussen deze sterke kleppers weet te murwen. Het klassement wordt ruim aangevoerd door Ten Velde daar Nijkamp de eerste wedstrijd heeft gemist.

DAGLICENTIES
Jeroen Papen vocht het uit met Maikel Roeterdink. Het ging gelijk op maar Roeterdink toonde zich de beste. Papen dus twee. Stefan Harkink was net iets langzamer dan dit koppel maar stelde wel de derde plaats veilig. Van 4 t/m 8 ging het om een paar seconden maar de volgorde werd toch Harry Heijink (4), rijdende EMC voorzitter Antoon Slagers (5), Antoine Sellis (6), Michel Reins en Jeroen Vriezekolk (8). Reins maakte het helemaal mooi door met de motor van zijn vrouw hier aan de start te verschijnen. Het gerucht gaat dat zij van niets weet. Misschien nu?

CLUBTEAMS
Met drie klassewinnaars en een tweede ging de winst zondermeer naar VAMC De Graafschapsrijders 1 (Advokaat, Plekkenpol, Wassink en Ten Velde). TCD Hummelo 1 (Curre, Ramshorst, Boekhorst en Bergsma) kon door het uitvallen van Kock verrassend de tweede plaats wegkapen voor derde team MC De Toerenteller 1 (Kock, Davids, Van Amersfoort en Henry Pol).

MERKENTEAMS
Met een winnaars en drie tweede plaatsen was KTM WPM 1 (Wassink, Ten Velde, Lemmens en Haaijer) weer onverslaanbaar. Yamaha Torenstad (Elting, Gerrits en Van Voorst) bracht maar liefst 9,5 minuut meer op de klok maar ook wel mooi de tweede positie bij dit team. KTM WPM 2 (Enderink, Broer en Polsvoort) kon er niets aan veranderen maar scoorde een beperkte de schade en kwam zo op drie.

DE ‘DUIK’ VAN DE DAG
Het was niet glad en bijzondere obstakels troffen we ook niet aan waar stuntwerk te verwachten was. De richel in proef 3 liet veel ‘voetjes van de vloer’ zien, soms een handstand overslag en bij enkelen leek het wel of op sommige motoren de voetsteunen naast de buddyseat zaten…..

 

ER KAN WEINIG BETER
Als je er al 46 hebt gedaan, weet je wat organiseren is. Wederom bewees de club dat. De route werd door velen gewaardeerd, behalve dan door zij die denken conditie te kunnen opbouwen door een keer in de week een enduro te rijden. Die hadden het vanwege zwaarte en (echte) lengte minder makkelijk, maar vermaakten zich desondnks allerwegen. De proeven zouden wat meer hout kunnen bevatten, wellicht dit jaar nog wat boompjes verzetten? Zo is er zelfs voor de VAMC nog wat te verbeteren.

De volgende enduro wordt aanstaande zaterdag in Hellendoorn verreden. Dat is de tweede die in de herfstvakantie valt (voor de mensen uit zuid). In die heuvelachtige omgeving treffen we weer een van Neerlands mooiste enduroproeven en wel die rond de ‘zandkule’. Daar worden de crossers en echte endurobokken weer van elkaar gescheiden.

Tekst: Alex Peters

Foto’s: VSFoto

© Het gebruik van de hier geplaatste tekst is alleen toegestaan met schriftelijke toestemming van de auteur.

Alex Peters, Uw evt. reacties gaarne naar: Peters@DeNop.isonzeclub.nl