enduro.nl

Mark Wassink slaat zijn slag in de Zelhemse klei

Met de 31e Jan van Beek rit was er voor de Zelhemse Auto en Motor Club (ZAMC) maar één probleem. Hoe krijgen we het nog mooier dan vorig jaar toen de EK Enduro voor een deel op het Zelhems grondgebied werd afgewikkeld? Toen was het al prima, wat nu? Natuurlijk waren de proeven uitdagend genoeg. Maar al die akkers met hier en daar een aardig pad en stukjes bos die met vele bruggetjes aan elkaar zijn verbonden, dat zou wel opwindender kunnen. Gelukkig werkte de weergodenmee door vooraf wat water te sturen. Dat had een onbedoeld neveneffect, want een groot aantal inschrijvers werden afgeschrikt. Velen daarvan meldden zich af bij de club met de meest flauwe smoezen. Lijkt het eens of het echt enduroweer gaat worden, dan laten ze het afweten? Zijn dat echte endurorijders? Of zijn dat de echte off-roadrijders die weliswaar gezorgd hebben voor het grote aantal extra startbewijshouders, maar die nog niet gewend zijn aan een dagje modderen? Hoe dan ook haakten ruim 60 inschrijvers af bij voorzitter Dick Bulten. Zo bleven er nog altijd 210 over waarvan slechts 18 daglicenties. Nu was er na afloop voor off-roadrijders een mogelijkheid nog een rondje te maken, dus dat verklaart wellicht dat aantal daglicenties.

VEEL ‘DAPPEREN’ VAN TE VOREN AFGESCHRIKT
Boze tongen beweren dat het speciaal voor deze gelegenheid ingestelde smoezenboek binnenkort met naam en toenaam op de website van de ZAMC zal gaan verschijnen. Daarnaast zullen de afgemelde rijders die geen afdoende verklaring hebben, gewoon moeten betalen. De club heeft nu eenmaal flinke kosten gemaakt en bij enduro geldt: ‘inschrijven is betalen’. Toch is er een uitweg want voor degenen die een passende verklaring van een arts kunnen overleggen schijnt er een oplossing te zijn. De route van ca 65 km mochten de inters vier en de nationalen en daglicenties drie keer rijden. Zeker voor de inters een hele brok. Hoewel het door een kort regenbuitje in de ochtend hier en daar wat glibberig werd, droogde het snel op en werd het elke ronde droger. Serieus water stond nergens, zelfs niet op het Kappenbulten circuit. De akkers met het bekende vanggewas waren eerst wat snotterig glad maar ook die droogden allengs op en boden goede grip.

GEEN ‘EXTREME’ GEWELD
Drie proeven stonden op het liefhebbersmenu. Op het prachtige landgoed ‘t Zand weer de schitterende proef. Vanaf start/finish eerst een poosje akkers rijden, dan een mooi stuk bospaden tot aan deze proef. Deze bosproef biedt veel variatie met hard en los zand, vele kronkelende paadjes, lange en korte bochten en diverse heuveltjes. Niet voor niets staat het met stip in de top drie van mooiste proeven van Neerlands enduro. Nou dat zouden de deelnemers dan ook weten en…. voelen. Het stukje Saharaklapzand was goed voor wat zweetdruppels. Maar ook in de aanvankelijk mooi vlakke en niet al te brede bospaden kwamen al snel weer heel wat flinke rem- en ketsknippen en ook staken heel wat wortels hun tentakels uit. Allemaal leuk de dingen die een apart gevoel kunnen opwekken. Daar komt dan nog bij dat door de lengte van de proef, het overvloedige bos- en struikgewas en de smalle paden, heel veel bochten op elkaar lijken. Het juist inschatten of er nu een korte of een langlopende bocht aan komt, is bijzonder listig. De ‘leesbaarheid’ van de bochten toont de ware enduromeesters en zie je zo uit de tijdlijsten. Maar ook die, willen wel eens een bocht verkeerd inschatten en mochten evengoed deelnemen aan diverse ‘excursies’ waar vooral de lintenknopers de eerste ronde veel werk aan hadden. Overigens viel er weinig af te snijden voor de lafaards die dat graag doen. Het struikgewas is op de meeste plaatsen zo dicht begroeid dat een uitstapje naast het pad maar een enkele meter duurt. Op deze proef hadden de snelste inters net iets meer dan 7,5 minuten rijtijd nodig, terwijl de wat langzamere nationalen er bijna 10 minuten voor uittrokken.

Weer traditioneel was op en rond het crosscircuit de Kappenbulten en pal na de eerste tijdcontrole de tweede proef uitgerold. Voor de helpers is dat fijn want zo kunnen zij ook een proefje meepikken. Het circuit was ‘verrijkt’ met enkele vlot gestoken redelijk droge akkers en de traditionele zeer hobbelige single trackstukken voorzien van manshoge knippen, een mooie mix. Door de vochtigheid in de dagen vooraf waren met name op de crossbaan enkele natte stukken te vinden. Daar stond ook het behoorlijk talrijke publiek bij de springbulten en -tafels waar het nog het langste modderig en glad bleef. Duidelijk was wel dat crossers die vaker een rondje Halle meepikten een voordeeltje hadden. Niet iedereen durfde de grote springbulten ineens te nemen. De kenners duidelijk wel.

De derde proef lag naast start/finish. Het bleek een lastig kreng. Al snel vormde zich maar één spoor in de harde klei terwijl je duizelig zou kunnen worden van alle korte en snelle opeenvolging van bochten. Voor de echte stuurders een uitkomst, voor zij die ook graag eens aan de gashendel hangen een nachtmerrie. Hoewel van een club die trial hoog in het vaandel heeft te verwachten was dat er een extreem element in de proef zou komen, was dat niet geregeld. Wellicht was er op te slecht weer gerekend en de ideeën in de kast gelaten.

ONK INTERS E1
Na zijn val in de allerlaatste meters vorige week in Hellendoorn ging een mooie tweede plaats van Erald Lammertink de mist in. Daardoor was hij topgemotiveerd er hier het beste van te maken. In het begin ging dat ook heel voortvarend. Na de eerste wedstrijdhelft (6 van de 12 proeven) stond hij fraai op kop. Daarna zette Amel Advokaat de aanval in terwijl Lammertink net begon te consolideren. Daarmee was de toon gezet en was het weer Advokaat die zijn derde achtereenvolgende winst mocht noteren. Lammertink zag aanvankelijk Barend Haaijer dichtbij maar die maakte een schuiver, brak een pink en verloor daarna wat tempo. Lammertink kwam zo eenvoudig op twee daar Ralph Hubers, die ook Haaijer passeerde, de eerste ronde al gelijk twee keer gestrekt ging en op achtervolgen was aangewezen. Dat bleef zo zodat hij de derde plaats kon inpikken. Haaijer tekende voor vier met Rik Broer op vijf juist voor Carlo van Loon. In de tussenstand blijft Advokaat aan de leiding met 147 punten, gevolgd door Haaijer (134) en Lammertink (130 punten). Met nog twee tellende dagen te gaan in de tweedaagse ziet het er goed uit voor Advokaat. Hoewel, een echte misser kan hij zich niet permitteren met deze ‘wolven’ op de loer.

ONK INTERS E2
Kampioensleider Erik Davids begon voortvarend door de eerste drie proeven op zijn naam te schrijven. Daarna was Erwin Plekkenpol warmgedraaid en kwam samen met Mike Kock in zijn kielzog langzij. Kock had daar niet lang plezier van. In proef zeven op ‘t Zand ging het helemaal mis. Een harde crash volgde waarbij zijn ‘brommer’ een heel nieuw model kreeg. Met gezwind sleutelen kreeg hij dat ding toch nog relatief snel weer aan het rijden maar moest toch een dikke zeven strafminuten incasseren. Zo verdween Kock naar de achterhoede ondanks de snelste tijd van de dag op proef 3. Daarmee kwam de weg vrij voor Plekkenpol die nog een gaatje van 40 seconden wist te slaan naar Davids. Die drong niet aan in de wetenschap dat hij maar drie puntjes ging inleveren voor het kampioenschap, en daar ligt een groter belang. Marco Teunissen probeerde het nog, maar kwam slechts een enkele keer in de buurt van Davids en niet erover. Hij bleef hangen op een verdiende derde plaats. Geert Snellenberg versloeg Harmen Harmsen voor een nette vierde plaats. Harmsen dus vijfde. Lijstaanvoerderschap Davids heeft 126 punten met Teunissen op 119 en Plekkenpol op 115. Nu Kock definitief is afgehaakt is de grootste belager Plekkenpol. Die kan alleen maar gaan voor de volle winst van 60 punten en is afhankelijk van wat de anderen doen. Gelet op de 11 punten verschil heeft Davids aan twee derde plaatsen genoeg in de tweedaagse. Het geolied Davids’ team heeft een, al vaker bewezen, klusje te klaren. Teunissen staat tussen hen in met een gaatje van 7 punten naar Davids.

ONK INTERS E3
Lijstaanvoerder Mark Wassink had het door het wegblijven van tegenstanders als Tragter en Klutz redelijk makkelijk. Naaste belager Gert-Jan Boekhorst kwam niet eens in de buurt van de tijden van Wassink en maakte bovendien enkele slippertjes. Dat gaf rust bij Wassink en vaak zie je dan dat de tijdenbeter worden. Raar maar waar. Voor de overwinning was dat niet nodig want die was toch wel voor hem. Boekhorst op bijna twee en een halve minuut als tweede had nog af te rekenen met een zeer sterk rijdende Bjorn Schreijer. Die heeft dit jaar als interdebutant nog niet zoveel gereden maar laat zien met de beste mee te kunnen in deze klasse. Mede door slippers van Boekhorst kon hij tegen het eind nog de tweede plaats overnemen om vervolgens zelf stevig tegen de mat te gaan op de Kappenbulten. Toen was het beslecht en werd zijn eerste tweede plaats bij de inters toch nog een heel fraaie derde. Bas van Hunnik kon van meet af aan niet meekomen in deze slag en het herstel in de tweede fase kwam te laat om de vierde plaats nog te ontlopen. Marco Elting hield daarachter netjes de deur dicht en tekende weer een mooie vijfde plaats op. In de tussenstand blijft Wassink duidelijk aan kop met de volle 150 punten en heeft daarbij een voorsprong van 21 punten op Boekhorst (129) en 41 op Van Hunnik (109 punten). Wassink heeft speelruimte maar zal in de tweedaagse bij de les moeten blijven. Hem kennende zal hij dat mede gelet op het scratch klassement ongetwijfeld doen.

INTERS VETERANEN 40+ EV40
Wederom had Toine van Dijk geen moeite de hele club op meer dan drie minuten te zetten. Met de winst verdeeld was de blik meer gericht op wat daarachter gebeurde. Mark Smits en Peter Bergsma waren het helemaal nog niet eens over hun volgorde. Smitsmaakte het zichzelf moeilijk door in de allereerste beproeving van ‘t Zand langdurig in het zand te bijten en zo’n dertig seconden cadeau te doen. Dat bracht echter voldoende adrenaline om vervolgens flink aan de deur te rammelen bij Bergsma. Die maakte geen uitschieters en zag Smits voorbij komen en de tweede plaats ophalen. Met een derde was Bergsma netjes bediend. Ook de vierde plaats was geen weggevertje. Marc Hanegraaf had Cees Siemons in zijn nek. ‘Haantje’ was op ‘t Zand duidelijk de sterkste, maakte zo het verschil en mocht weer een vierde stek bijpennen. Siemons hield de vijfde plaats netjes vast. Van Dijk leidt de tussenstand met 150 punten en heeft inmiddels een gat van 21 punten naar Bergsma (129) en 48 naar Peet van Saasse. Bij de enduro weet je het nooit maar als de schijn ons niet bedriegt gaat ‘de lange’ weer een volgende kampioensbeker naar Brabant halen.

SCRATCH ONK INTERS (Motorgazet bokaal)
Onder deze bijna ‘echte’ enduro omstandigheden toonde zich Mark Wassink (E3) de snelste. Aanvankelijk zag dat er anders uit daar EraldLammertink (E1) na twee rondenhet heft stevig in handen had. Na een wat minder soepel verlopende derde ronde nam Wassink het bewind over en stond deze niet meer af. Voor Lammertink was de terugval misère nog niet over daar Amel Advokaat (E1) meeliftte in het zog van Wassink en de tweede plaats opeiste. De sterke tweede wedstrijdhelft van Erwin Plekkenpol (E2) kwam te laat maar bracht hem nog wel over Lammertink en op een eervolle derde positie. Lammertink daarmee als vierde over de meet met een gaatje naar Ralph Hubers als vijfde. Met deze winst weet Wassink weer de leiding in de tussenstand terug te pakken van Advokaat met 178 tegen 176 punten. Hubers staat derde met 144 punten maar heeft bij een normaal verloop weinig kans op deze prestigieuze scratchtitel. Voor de twee kopmannen, maar ook hun fans, wordt het nog een spannende eindrace.

EURO/ NATIONALEN N1
Ondanks dat RobertBotjes twee proeven wist te winnen kon hij op de andere proeven onvoldoende in de buurt van de winnaar van de andere zeven proeven blijven, om die de leiding uit handen te nemen. Zo kwam Ian Olthof weer relatief makkelijk aan de dagzege, de paar bodemmonsters die hij name kondenhem niet van deze missie afleiden. Hij was desondanks gewoon en duidelijk de snelste. Botjes kreeg ook nog Niek Dijkman over zich heen die weliswaar geen proef won maar een mooi gelijkmatig potje endurorijden neerzette. Zo kwam hij op twee en verhuisde Botjes naar drie. Ronald van Amersfoort verloor de slag op de echte enduroproef van ‘t Zand en moest zo capituleren voor een vierde stelling. Dat was op zich prima daar hij daarmee ook Rene Gerrits nog op de vijfde plek kon houden. Van Amersfoort voert met 154 punten de stand aan terwijl Olthof is opgerukt naar twee op 34 punten (120). Met nog maximaal 60 punten te verdelen moet Van Amersfoort echt stevig in de problemen komen wil Olthof dat nog goedmaken. Robert Botjes zien we terug op drie met 119. Oud-endurokampioen Henk Seppenwoolde had een off-day waardoor hij in de tussenstand terugzakte van twee naar vijf.

EURO/ NATIONALEN N2
Al weken op rij is Robin Nijkamp de te kloppen man. Al enige tijd was men benieuwd hoe deze crosser zich zou houden onder echte enduro omstandigheden. Na vorige week was er al minder twijfel, vandaag nam hij het laatste beetje twijfel helemaal weg. Met een onachtzaamheidjespeelde hij een proef in handen van Sjoerd Migchelbrink, de rest werd met overtuiging gewonnen. Ismo ten Velde bleef nog het dichtste bij maar moest toch ruim 1 minuut 10 toegeven. Op zich ruim voldoende voor een eervolle tweede plaats. Migchelbrink kwam daar weer achterop door weliswaar een enkele keer sneller te zijn dan Nijkamp en Ten Velde, maar liet op de andere proeven te veel liggen (letterlijk en figuurlijk). Toch mocht zijn derde plaats er zijn. Voor vier zagen we Stefan Middelkamp de aanvallen van Clemens Tassche vakkundig afweren waardoor laatstgenoemde de vijfde plaats in handen kreeg. Voor de tussenstand blijft Ten Velde ruim lijsttrekker met nu 168 tegen 147 punten voor Nijkamp. Het gegeven dat Nijkamp één wedstrijd gemist heeft en dat het 21 puntengat met de drie punten verschil tussen de eerste en tweede plaats in de huidige KNMV puntentelling normaal niet meer is goed te maken, maakt het wat hopeloos. Misschien komt er volgend jaar nu eindelijk eens vijf punten verschil tussen de eerste en tweede plaats! Tassche staat overigens op drie met 127 punten.

EURO/ NATIONALEN N3
Toch een beetje geschrokken door de vorige week bijna geslaagde aanslag op zijn ongeslagen status ging Nick Scholten direct stevig aan het gas. Daar had niemand een antwoord op waardoor er weer een cupje bijkwam bij Scholten. Peter van de Sluis had alle aandacht nodig om samen met Mike Jansen uit te maken wie er als runner-up zou gaan eindigen. Jansen had heel lang de neus voorop maar maakte op de zevende proef (‘t Zand) een stevige ‘sandbite’ en verloor een halve minuut. Dat was voldoende voor vd Sluis om de tweede plek veilig te stellen en Jansen op drie te krijgen. Eddy Heersink kon zich deze keer niet tussen de al genoemden mengen en beperkte zich tot het vastpakken van de vierde stek. Lambert Parren was aan het dubben met John Coumans en Johnny van den Elzen maar wist deze volgorde toch vast te houden voor de plaatsen vijf, zes en zeven.

NATIONALEN VETERANEN 40+ NV40
Om de ongeslagen lijstaanvoerder Roberto Curre eens aan te pakken had klassements runner-up JohnLourensen een prima plan. Hoewel de startproef eindigde in een te laat startende motor en een kadooke van 10 seconden ging het gas tegen de stuit. Dat leek tot succes te gaan leiden daar Curre maar drie keer sneller kon zijn en de andere zes proeven naar Lourensen gingen. Het geluk kwam toch weer op de hand van Curre toen de geluidsmeting op de proef uitwees dat Lourensen voor een nameting in aanmerking kwam. En dat bleek terecht, te luid geluid! Dat feit kost een strafminuut waardoor alsnog de overwinning bij Curre belandde en Lourensen naar de tweede stek verdween. Jammer voor zijn sterke rijden maar ook stom, want zo’n uitlaat moet kloppen natuurlijk! Anne van Ramshorst hield een mooi gaatje naar Hans Bekhuis en Henk Netten waardoor de posities drie, vier en vijf in deze volgorde op papier kwamen. Wopke Hoekstra stelde de zesde plaats zeker voor zevende man Henk Schuizeman. Lijstaanvoerder Curre (180 punten) heeft een gat van 58 punten op Lourensen (122) en 64 naar Netten. Curre moet nog twee keer de motor aantrappen en niet helemaal achterin het veld eindigen om de KNMV-cup naar Arnhem te kunnen halen. Waarvandaan de KNMV hem ook heeft meegebracht, de cup valt dan niet ver van de boom….

NATIONALEN VETERANEN 50+ NV50
Als je titelpretendent bent moet je gasgeven. Dat had Jos Bourgondiën zich goed ingeprent. Hoewel tussen theorie en praktijk nog wel eens verschil wil optreden had deze LuchtMobiele brigade Adjudant het praktijkdeel goed door en pakte met duidelijke verschillen alle proeven! Henk Kromdijk en Jan Lemmens mochten zich richten op de tweede plaats. Lemmens was de snelste maar klokte foutief en liep een strafminuutje op. Kromdijk leek te gaan profiteren maar ging vervolgens zelf in ‘t Zand op de zevende proef. Door een snelle opkrabbel kwam dat nog goed en kwam de tweede positie bij Kromdijk en moest Lemmens naar drie. Henk Lankhof reed eenzaam naar een verdiende vierde plaats voor Robertvan der Tweel. De stand blijft ongewijzigd in handenvan Lemmens met 169 punten maar met 160 punten loert Bourgondien er flink naar. Gaat nog leuk worden die finale. Lankhof staat met 142 op drie.

SCRATCH NATIONALEN (Twin Air bokaal)
Ook nu weer de snelste nationalen bij de N2, tenminste de eerste vier dan. Duidelijk was Robin Nijkamp weer de snelste voor Ismo Ten Velde, Sjoerd Migchelbrink en Stefan Middelkamp. Sinds lang weer iemand uit een andere klasse binnen de eerste vijf met Nick Scholten (N3) op die plaats. Het klassement is voor Ten Velde met 460 tegen 402 punten voor Nijkamp die de eerste wedstrijd heeft gemist.

DAGLICENTIES ???
Antoine Sellies bracht het vorige week tot vier, maar toen was er heel wat meer concurrentie verschenen. Nu was het een makkie voor hem om de winst binnen te hengelen. Om de tweede plaats was iets meer te doen. Dennis Steenbergen wist Peter Vrieze en Rene Mensink naar drie en vier te dirigeren en zelf op twee te eindigen. Vijfde werd Edwin Striekwold de crosser die het eens probeerde op de enduro. En dat ging helemaal niet gek. Volgend jaar een startbewijs Edwin?

CLUBTEAMS
Zoals het de laatste weken gaat was het nu ook weer met de top drie. Met drie klassewinnaars en een tweede was VAMC De Graafschapsrijders 1 (Advokaat, Plekkenpol, Wassink en Ten Velde) weer alles en iedereen te snel af. TCD Hummelo 1 (Curre, Ramshorst, Boekhorst en Bergsma) weer op de tweede plaats doordat Kock een dikke crash had en MC De Toerenteller 1 (Kock, Davids, Van Amersfoort en Henry Pol) uitkwam op drie..

MERKENTEAMS
Met twee winnaars was KTM WPM 1 (Wassink, Ten Velde, Lemmens en Haaijer) ditmaal Yamaha Torenstad (Elting (2*), Gerrits en Van Voorst) te snel af. Die kon op zijn beurt concurrent KTM WPM 2 (Enderink, Broer en Polsvoort) mooi achter zich houden en op drie laten eindigen.

DE ‘DUIK’ VAN DE DAG
Echt spectaculeire crashes lieten zich niet in de camera van Henri Beverdam vastknippen. Toch bood het ruim aanwezige mulle zand heel wat inspiratie voor veel gesnuffel in het zand. Hieronder een kleine verzameling waaruit nog maar eens blijkt dat ook winnaars wel eens efkes gaan liggen. Maar je weet het, je leert het met vallen en opstaan en zij die nooit vallen, verleggen ook niet de grens en zullen niet snel iets leren.

388 Ian Olthof ging wel erg plat door de bochten om de N1 winst binnen te halen

 

 

 

 

641 zo hard kun je gaan en daarna was Christian Davidse zijn motor kwijt

 

 

434 Iwan Haagsma is als Luchtmobiel militair wel een beetje zand gewend, al zou je hier anders denken

 

 

 

 

JAMMER DIE ACHTERBLIJVERS
Het was weer een mooie dag en de ZAMC had zelfs de weergoden op zijn hand. Daardoor was er mooie strijd maar ook een hoop afmelders. Die kwamen echter van een koude markt thuis, enerzijds omdat er erg goed en fijn te rijden was en anderzijds omdat de meesten gewoon het inschrijfgeld zullen moeten voldoen.

De volgende enduro is de tweedaagse van Harfsen/Borculo op 27 en 28 nov. Daar is de afronding van het ONK enduro die in sommige klassen nog een mooie strijd te zien gaat geven. Hopelijk heeft Barend Haaijer (E1) aan drie weken voldoende om de pink weer bruikbaar te kunnen inzetten. Dus wie dit al wil meemaken moet zien er bij te zijn.

Tekst: Alex Peters

Foto’s: VSFoto

© Het gebruik van de hier geplaatste tekst is alleen toegestaan met schriftelijke toestemming van de auteur.

Alex Peters, Uw evt. reacties gaarne naar: Peters@DeNop.isonzeclub.nl