enduro.nl

Hans Vogels wint ook de mooie en spannende enduromix van Holten

Zou het nat zijn?
Velen die de angst nog in de benen hadden van het ijzige maar leerrijke januari avontuur in Enter vroegen zich af hoe het in Holten zou zijn. Het sterk wisselende weer van de laatste tijd maar ook de ervaring van vorig jaar, met een door een regenbui zeer pittig parkoers, gaven daar wel wat voeding aan. Maar een echte endurorijder trekt zich niets van dit soort emoties aan, sterkt zich juist met de gedachte dat anderen het moeilijker hebben dan hijzelf en buigt zo op het oog kleine nadeeltjes om in een flink voordeel.

De animo was weer behoorlijk met maar liefst zo’n 260 inschrijvers waarvan er 232 daadwerkelijk begonnen aan de 64e Voorjaarsrit van de Motor en Autoclub De Holterberg. Met z’n 28 toch nog heel wat angsthazen die kennelijk de langdurige regenbui in de nacht te afschrikwekkend vonden. Helaas voor hen, maar gelukkig voor de anderen, had die regen weinig water gebracht en was de route en proeven behoorlijk droog. Bovendien het weer mooi en zonnig al stond het zonnetje gemeen laag.

Drie zeer afwisselende proeven
De route van 68 km namen de nationalen en daglicenties drie en de inters vier keer. Drie proeven moesten weer voor het klassement zorgen daar Holten de tijden op de route erg ruim had gesteld. Dat bleek met name bij tijdcontrole 1 waar 20 minuten wachttijd geen uitzondering was. Stilstaan bij 2 graden celsius en een stevig windje is zelfs met een lekker prikkend zonnetje echt nog wel frisjes.

De eerste proef de Zuurberg, het motorcross circuit van de MAC, verschijnt traditiegetrouw al vijf minuten na de start op het menu. De meeste weten dat, maar doen er niks mee. De echte slimmeriken doen een goede warming-up vooraf (stukje hardlopen) en zijn dan helemaal klaar om los te branden. Het gros   nog half stijf de proef in, die echter zo technisch is dat de temperatuur snel stijgt. Wel gaan de eerste bochten erg stroef en dat was te zien bij het eerste boomstammetje dat al na de eerste bocht op dook. Er werd wat afgesleurd aan die brommers. Daarnaast waren er heel wat pogingen ‘met achterband boom door zagen’. Niet dat het veel bracht, anders dan een soort van warming-up en veel tijdverlies. Allemaal niet bevorderlijk voor snelle tijden. De proef liep dit keer tegengesteld aan vorig jaar en was weer van het bekende hoge enduro gehalte met veel kruip-sluip werk tussen dicht opeen gepakte bomen, afwisselende bochten, heuveltjes, maar ook flinke springschansen waar men zich wel eens kon verslikken. Veel technisch en kort werk waarin de echte enduristen zich helemaal op hun gemak voelden. Helaas kwam Leon Reniers ongunstig ten val in de tweede ronde en brak zijn been. De ambulance kwam er aan te pas en zo moest de proef een tijdje stil worden gelegd. Reniers is samen met Alwin van Doremalen een van de twee grote trekkers achter de endurosprint Eindhoven. Nu gunnen we hem natuurlijk een voorspoedig herstel maar dat zal er niet zijn voor 20 maart, dus hopelijk vindt men snel een stand-in.

Helhuizen en Vletgaarsmaten
Als tweede proef de bekende proef ‘Helhuizen’ die ten opzichte van vorig jaar flink was uitgebreid met mooie nieuwe stukken. Zoals altijd mooi ruim opgezet over akkers en diverse bospassages waar al snel mooie wallen in de bochten ontstonden. Vlak voor de finish die na een minuut of 5 á 6 opdoemde lag een smal diep spoor van wel een meter diep. Vastrijden was er niet bij maar wel ging een enkeling hier even lekker gestrekt. Degene die daar net achter reed was dan wat minder blij daar hij vanwege de vanghekken geen kant op kon. Een mooie afwisselende proef die hoog in de endurohitlijst stijgt flink met zowel cross- als endurotrekjes. De derde proef was de prolongatie van het industrieterrein Vletgaarsmaten in ontwikkeling. Vorig jaar was deze proef bij zijn debuut al gelijk berucht geworden. Het gebied ligt redelijk laag en dat is te merken aan de grondwaterstand. De dag voor de enduro was het nog netjes droog, de regen in de nacht maakte alles echter doornat waardoor al heel snel stukken behoorlijk spekkig en modderig werden. Een herhaling van het ‘rij-um-lekker-vast’ van vorig jaar leek het te worden. Toch had de uitzetter er goed op geanticipeerd door de wat nattere stukken ruim breed te maken. Zo hoefde niemand last te hebben van een mindere rijder die in dit soort omstandigheden het verkeerde doet, namelijk ‘benen langs de motor en het gas dichtdraaien’. Probleem gegarandeerd! Met vrij lange rechte stukken en lange vloeiende bochten was het wel een ‘plat-erop’ proef met hoge snelheden. Echt iets voor de crossers, veel endurofun zat er niet in met uitzondering dan van de respectabele lengte. Na de tweede ronde werd een lus eruit gehaald daar er te veel ‘gastdichtdraaiers’ vastreden. De sompigheid was een mooie natuurlijke rem voor te hoge snelheden. Ondanks dat de proef redelijk te doen was gingen er heel wat motorfietjes kapot op deze proef. Een krappe (lekker scherp) afstelling bij 2 graden celsius en dan te lange vol gas stukken is vragen om vastlopers en alleen maar een leuke combinatie voor de motorhandelaar. Ach, het is een keer iets anders zo’n proef die je herinnert aan vroeger aan Enter waar ze toen patent op dit soort proeven hadden. Die zijn daar al jaren mee gestopt. De Vletgaarsmaten was in principe voor twee jaar, maar wellicht dat het in de huidige economie niet zo’n vaart loopt met dit terrein en de rijders in 2011 nog eens mogen genieten van deze heerlijke blubberrace proef. Of misschien is het dan een stuk droger en moet er een kleiner achtertandwiel op de motor.

ONK INTERS E1
Wederom een open strijd tussen de drie matadoren Amel Advokaat, Ralph Hubers en EraldLammertink. Laatstgenoemde nam de eerste ronde de leiding maar wist Hubers en Advokaat op 2 en 4 seconden. De tweede ronde raakte Hubers na de 180 graden bocht in proef 2 een boom en ging onderuit. Omdat de motor niet gelijk weer aansloeg gingen er ruim 25 seconden verloren. Lammertink rekte het gaatje naar Advokaat op naar 10 seconden en hield dat ook de derde ronde vast ondanks wat stuivertje wisselen om wie de proef mocht winnen. Hubers probeerde nog wel maar maakte nog een fout en kwam zo op ruim 30 seconde, een achterstand die hij niet meer zou gaan wegwerken. Advokaat zette de laatste ronde alles op alles terwijl Lammertink consolideerde maar wel het gevaar zag. In de laatste proef kon hij stoomboot Amel niet meer keren. Advokaat zette op die proef de snelste inter tijd en won mede daardoor toch nog de klasse met Lammertink en Hubers op twee en drie. Vierde man Rik Broer kwam bij tijd en wijle goed mee maar maakte ook enkele uitglijders die hem uiteindelijk op ruim drie minuten zette maar wel op een mooie vierde plaats. De vijfde was voor Jirry van Veen die eigenlijk een heel constante wedstrijd reed zonder bijzondere uitschieters.

Amel Advokaat meldde na afloop erg blij te zijn met de winst want het was de hele dag erg spannend en met zijn drietjes gelijk op gegaan. Dat hij er nog zo’n snelle laatste ronde uit haalde in de 7 uur lange rit was volgens hem te danken aan zijn momenteel goede conditie. Wellicht gaat die nog beter worden als hij binnenkort een Mexicaanse zesdaagse rijder in diens land gaat opzoeken. Die jongen heeft hij ontmoet in het bed naast zich in het ziekenhuis bij de zesdaagse van 2008 (Griekenland). Die gaat hem nu de weg wijzen naar prima hotels en mooie stukken van de route in de omgeving waar dit jaar de ISDE zal worden verreden.

ONK INTERS E2
Niemand twijfelde eraan dat Hans Vogels hier weer de toon zou gaan zetten op de Husaberg-Super-B fabrieksmachine. Al wekenlang traint hij weliswaar op het harde ter voorbereiding op een mooi WEC seizoen. Dus dan zou Holten wel weer een hernieuwde kennismaking worden met Nederlandse modder en zand, en dus omschakelen. Inderdaad had Hans in de eerste proef wat aanpassingsmoeilijkheden maar realiseerde zich dat snel, zette de schakelaar van de Husaberg op ‘easy’ en ging vervolgens als de bekende speer. Toch ging dat niet vlekkeloos want er was ook nog een ander die proeven wist te winnen. Weliswaar profiterend van kleine foutjes van Vogels, maar die maken ze allemaal wel eens en een proef van Vogels winnen, dan ben je van goeden huize. Die eer viel te beurt aan de als vanouds snelle Erwin Plekkenpol. Nu hij wat langer onder de druk van het WEC team uit is, het leven als een monnik heeft opgegeven (hij is wat onsjes aangekomen …) en daarnaast weer op de vertrouwde KTM rondsjeest zit het opeens ook tussen de oren weer helemaal ok. Plekkenpol reed als vanouds, won zelfs twee proeven maar verloor steeds een beetje op de andere 10 proeven om uiteindelijk op 43 seconden van Vogels te blijven steken. Helaas kwam er door een iets te luidruchtige uitlaat een geluidsminuutje bij. Maar de tweede plaats bleef veilig wat zijn prestatie nog maar eens onderstreept. Als hij deze lijn kan vasthouden wordt het nog leuk in de tweede seizoenshelft.

De verrassing van Enter was ook hier goed bij de pinken. Robin Nijkamp zette weer mooie tijden ondanks een defecte vijfde versnelling. Hij kon de twee kopmannen niet aan maar was ongrijpbaar snel voor een drietal achter hem. In dit niemandsland was zijn derde plaats dik verdiend. Het drietal was Erik Davids, Harmen Harmsen en Dave Elsinga. Het ging om de vierde plaats maar de vechtlust was er niet minder om. Thuisrijder Davids had een snelle eerste ronde, zelfs sneller dan Nijkamp, maar verloor op de vijfde proef veel tijd. Elsinga kwam juist op gang en werkte zich naar de vierde plaats voor Davids en Harmsen die aardig in de buurt wist te blijven. Helaas liep ook Elsinga tegen een geluidsminuutje aan en werd hij teruggezet naar zesde. De twee anderen kregen zo een stekkie cadeau.

ONK INTERS E3
In de wetenschap dat je Mike Kock geen kans moet geven vertrok Mark Wassink gezwind en voerde van meet af het veld aan. Slechts een proef moest hij met een minimaal verschil aan Kock laten en zo was de winnaar al snel duidelijk. Ook de tweede leek vroeg bekend ware het niet dat Kock in de tweede ronde zijn Waterloo vond in de modder van proef 3 en moest uitvallen. Zo kwam de weg vrij voor de met Beta fabriekssteun rijdende Gertjan Boekhorst. Die zat weliswaar onder de pijnstillers vanwege rugproblemen wat wel degelijk invloed had op zijn tijden. Toch wist hij de tweede plaats vast te houden met dank aan Bas van Hunnik die voor de derde keer uitviel met een kapotte brandstofpomp en onderhand de buik vol heeft van zijn bike. Daarvan profiteerde Belgische collega Kevin Gauniaux die er toch net niet aan kon komen maar toch de derde plaats veilig stelde. Eigenlijk was die klassering voor Bjorn Schreijer bestemd maar ook die incasseerde een geluidsminuut en schoof daarmee door naar vier. Een mooie vijfde plaats ging naar de duidelijk op zeker rijdende Henk Knuiman die daarvoor wel Erik van Klinken van zich moest afhouden. Van Klinken had nog een sterke laatste ronde waar hij heel wat van zijn achterstand afpeuterde. Het eerder te groot gegroeide gat ging niet meer dicht. Wel was het voldoende om Bernard van de Pol op zeven te houden. De achtste plaats ging naar Marco Elting die Eric Hogenkamp en Jeroen Klein Kromhof in die volgorde met enige afstand de eerste tien zag volmaken.

INTERS VETERANEN 40+ EV40
Winnaar van Enter Rob Verstegen ging in dezelfde lijn door, moest slechts een keer iemand voor zich dulden en won. Die gemiste proefwinst ging naar thuisrijder Allan Davids die notabene proef drie in de achtertuin van Double D Design (bedrijf van Erik en Allan) had laten aanleggen. Zijn bewering dat hij de hele week de tuinslang aan had gehad zou wel eens waar kunnen zijn. Het was opvallend nat in die uithoek van de proef! De minder oplettenden reden vast, maar eigenlijk was dat helemaal eigen schuld daar het er wel 30 meter breed was en grip genoeg. Dus erover klagen bij de gebroeders Davids is bij voorbaat tot mislukken gedoemd (of misschien toch een beetje korting…). Allan had het de hele dag aan de stok met Michel van de Brand maar wist juist in proef 3 steeds weer een scherpere tijd weg te zetten en zo de tweede plaats in te palmen. Hij was wel blij maar relativeerde het met de bewering dat broer Erik er vandaag wel minstens vijf minuten minder voor nodig had. De derde plaats kwam zo bij Van de Brand die clubgenoot Marc Hanegraaf een dikke 2,5 minuut aan de broek smeerde voor vier. Op vijf eindigde oud-wegracer Jurgen van de Goorbergh die goed mee kwam met Hanegraaf maar op de modderige proef teveel liet liggen.

SCRATCH ONK INTERS (Motorgazet bokaal)
Nu Hans Vogels (E2) al een tijdje helemaal hersteld is en bovendien in racetrim valt niet met hem te spotten. Dit ‘geheim’ was in Enter al duidelijk aangetoond. Ook in Holten bleek er nauwelijks kruid tegen hem gewassen. Onverwachte tegenstand kwam van een als herboren optredende Erwin Plekkenpol (E2), maar ook die kon Vogels niet vangen en moest door een geluidsminuutje zelfs de tweede plaats afgeven aan Mark Wassink (E3) die Vogels op ruim een minuut volgde. Voor de derde plaats ging het tussen de E1 rijders Amel Advokaat, Erald Lammertink en Ralph Hubers. Hubers ging in de vijfde proef in de fout, daarna nog een keer en verloor daarmee de aansluiting. Lammertink had lang prima uitzicht op de derde plaats maar een supersterke finale ronde van Advokaat boog de 10 seconde voorsprong om in 12 achterstand. Advokaat kwam zo op drie voor Lammertink die daarmee nog net, met dank aan de strafminuut van Plekkenpol, de vierde plaats kon inlijven. Plekkenpol kwam daardoor niet op twee maar op vijf, maar was eigenlijk de hele dag erg sterk en won zelf twee proeven.

EURO/ NATIONALEN N1
Met een duidelijk visitekaartje had MX2 cup crosser Sven Leestemaker reeds zijn stempel op Enter gedrukt. Dat plan lag ook hier voor, want na twee proeven had hij al een voorsprong van een minuut bijeen gesprokkeld. De modderproef werd hem echter fataal en uiteindelijk moest hij uitvallen met een defecte motor. Duidelijk is dat hij de sterkste is in dit pak, helaas zal er met de huidige puntentelling een wonder moeten gebeuren in deze kleine klasse, voordat hij dit jaar kampioen wordt. Feit is dat er in deze klasse zeer onregelmatig wordt gereden, daarom zijn Leestemakers kansen nog zeker geen ‘zero’. Door de uitval kwam de weg vrij voor Niek Dijkman die echter ook al snel de pijp aan Maarten gaf. Rene Gerrits zag het gat, sprong erin en won met een opening van vijf minuutjes naar Jaap Panjer (2), Rik de Vries (3), Pim Luth (4) en Martijn Reuterink op vijf.

EURO/ NATIONALEN N2
Derkjan Kram en Mark Tielemans maakten er een aardige strijd van. Beiden waren sneller dan de rest maar maakten fouten waardoor ook de constant rijdende Erwin Wolting zich met de kop kwam bemoeien. Kram redde zich door een foutloze en snelle laatste ronde waar Tielemans nog een keer flink in de fout ging in de laatste proef. Zo won Kram voor Tielemans en Wolting. Joost Davids had het de hele dag aan de stok met Rob Homan voor de vierde plaats. Davids had het steeds zwaar op de (familie D)-proef 3 maar hield finaal nog genoeg ruimte over om Homan naar de vijfde plaats te verbannen.

EURO/ NATIONALEN N3
In deze klasse zijn een man of zes in staat tot hoge toppen (mooie snelle tijden) met diepe dalen (flinke schuivers). Het geeft een dynamiek waarin het bijzonder lastig te bepalen is wie finaal de wedstrijd gaat winnen. Aanvankelijk leider Cees Siemons had na lang aandringen de KNMV zo gek gekregen om toch weer bij de nationalen te mogen starten. Maar niet bij de NV40, dat lag er dan te dik bovenop. Hij ging goed tot in proef drie, daar kwam de klad er in en in de tweede ronde werd proef 3 zijn Waterloo. Zo mochten Anne Pennings, Tristan Schuring, Bert Hardenberg en MikeJansen ieder een of meerdere proeven het snelst af leggen. Robert Dirks lukte dat niet maar hij bleef dicht in de buurt en dus binnen de top vijf. Pennings maakte de minste fouten, danwel verloor het minste bij een schuiver, maar maakte ook mooie tijden bij de proeven die hij won. Toch ging hij de laatste proef in met een achterstand van 2 seconden op Schuring. Beiden kwamen niet zonder fouten rond maar Pennings deed dat net ietsje sneller zodat hij met 2 seconden voorsprong alsnog de winst naar zich toetrok. Schuring had al meerdere schuivers gemaakt naar wist eigenlijk niet hoe hij in de wedstrijd lag, en was uiteindelijk toch positief verrast met deze welverdiende tweede plaats. Hardenberg tekende voor drie en hield zo Dirks op vier. Jansen lag lang op koers voor de derde plaats maar ging in de allerlaatste proef flink in de fout, verloor 3,5 minuut en viel terug naar vijf.

NATIONALEN VETERANEN 40+ NV40
Ook in deze klasse werd wisselvallig gereden. Jeroen Vriezekolk nam na een ronde de leiding, maar ging toen over de kop op de Zuurberg. Vriezekolk is een van snelleren in deze klasse maar moest met een lichte hersenschudding opgeven (‘Wat is er gebeurt?’). De kans op de titel is zo wel naar de vaantjes. Johan Pieper kreeg de leiding maar stond die, nog in dezelfde proef, gelijk weer af aan Laurens Verhees. Zo ging het nog een paar keer op en neer maar de winst bleef bij Verhees voor Pieper. Wim Hendriks en Henk Schuizeman vochten het uit voor de derde plaats waarbij Hendriks aan het beste eindje van het touw zat. Hendriks werd zo vier voor Herbert Abbink.

NATIONALEN VETERANEN 50+ NV50
Regerend kampioen Jan Lemmens rijdt weer vrolijk rond want zijn geconstateerde hoge bloeddruk blijkt eenvoudig met pillen te behandelen. Jammer genoeg miste hij zo wel de eerste wedstrijd en daarmee de kans op het kampioenschap. De les is ongetwijfeld ‘Voortaan niet te lang wachten met afspreken van de sportkeuring, je weet maar nooit wat die uitvinden!’. Nu liet oud-GP crosser en zesdaagse rijder Henk Seppenwoolde zich daar weinig aan gelegen liggen. Want al na een rondje had hij de leiding stevig in handen en bouwde langzaam een gaatje op van een 40 seconden naar tweede man Hans Bekhuis. Vooral de wijze waarop Seppie de modderproef drie wist te bedwingen verraadde zijn grote ervaring. Bekhuis struggelde met Lemmens en ontfutselde hem in de laatste ronde de tweede plaats. Lemmens hield drie vast voor Theo van Lierop en Henk Kromdijk. Bij de uitvallers dit keer ook deurzetter Eef Jansen. Hij parkeerde op een kruip-sluip stuk zijn stuur vast tussen twee bomen. Door de plotselinge stop kwam hij onverwacht hard met de grond in aanraking.

SCRATCH NATIONALEN (Twin Air bokaal)
Derkjan Kram (N2) was het meest constant maar zag twee N3-ers in zijn kielzog op een halve minuut. Dat waren Anne Pennings en Tristan Schuring in die volgorde. Als vierde en vijfde weer twee N2-ers namelijk Tielemans en Wolting..

DE ‘DUIK’ VAN DE DAG
Er was zeker in de modeerbak genoeg trek en duwwwerk te zien, maar daar hebben we er al zoveel van. Daarom maar weer eens een ouderwetse bodemknuffel, notabene van de gepokt en gemazelde Anjo vd brink.

Prijsuitreiking zonder winnaars
Na 64 keer weten de Holtenaren wat te doen. Het fijne zonnige weer en de redelijk droge omstandigheden gaven naast een spannend wedstrijd helaas enkele blessures te zien. Maar rijtechnisch en organisatorisch was het weer een groot succes. Jammer was dat er toch nog een sufferd door de rode lichten van de spooroverweg reed (er was toch ruim tijd op de route??) en dus moest worden gediskwalificeerd. Daarnaast schitterden de winnaars van de nationalen klassen N1, N2 en N3 door afwezigheid bij de prijsuitreiking. Het getuigt van weinig sportmanship om niet de gewonnen beker te komen afhalen. Het is niet voor de rijder, maar ook voor de organisatie een mooie afronding van een intensieve dag.

Officials in actie. Op de enduro liepen de KNMV officials in nieuwe kleding. De reacties waren niet al te positief. ‘Vroeger kon je gelijk zien als er een official rondliep’. ‘Met dit groen lijken het wel medewerkers van defensie, zelfs de NL vlag op de mouw ontbreekt niet’. Ook werden vergelijkingen met boswachters gemaakt. Of zoals een niet nader te noemen KNMV official het verwoordde: ‘ze zijn niet sexy, maar gelukkig wel lekker koud met dit weer’. Zo zie je maar, elke verandering is nog geen verbetering.

Geluid. De officials hadden het verder erg druk met het nameten van motoren die op de proeven wat te luid klonken. Er werden heel wat geluidsminuutjes uitgedeeld voor overschrijding van de norm. Het feit is dat als dezelfde rijder dat nog eens uithaalt dit jaar, er een diskwalificatie ligt te wachten. Een gewaarschuwd mens, dempt zijn uitlaat. Geluid is nu eenmaal Vijand numero Uno van onze mooie motorsport. Wie dat niet weet…. Luister eens naar de fluisterstille motor van Hans Vogels en dan weet je dat de rechterhand bepalend is en niet het aantal Decibels. Degene die zegt dat ze de motor niet horen zonder zo’n blerpijp zijn niet meer van deze tijd en moeten een gehoorapparaat of een MP3 speler met motorgeluid aanschaffen. Overigens worden het moeilijke tijden voor blerbakken, de FIM gaat een andere geluidsmeting invoeren en die gaat heel effectief om met herriemakers.

Het volgende (niet tellende maar wel zeker interessante) enduro evenement is de Endurosprint Eindhoven op 20 maart. De inschrijving is inmiddels vol en voor serieuze endurorijders ligt er een mooi maar selectief parkoers te wachten met een hoog percentage aan mooie proeven.

Over de tweedaagse 2010, nog geen nieuws. Nog steeds is er geen organisator gevonden. Mac Veldhoven denkt erover na nu de Tweede Kamer heeft besloten dat defensie op enkele militaire oefenterreinen wat ruimte moet geven voor de motorsport. Onder dezelfde noemer zou het Havelte kunnen worden. Misschien gaat het enduro team van de Luchtmobiele Brigade er zich wel mee bemoeien. Wie het weet mag het zeggen.

Tekst: Alex Peters

Foto’s: VSFoto en Sportsfoto

© Het gebruik van de hier geplaatste tekst is alleen toegestaan met schriftelijke toestemming van de auteur.

Alex Peters, Uw evt. reacties gaarne naar: Peters@DeNop.isonzeclub.nl