Wedstrijdverslag ONK Enduro Holten 7 maart 2009
Twee buitelingen houden Hans Vogels niet van de winst
Machtig mooi getimede regen
Twee dagen flinke regen gingen de 63e Voorjaarsrit van de Motor en Autoclub De Holterberg vooraf. Dat bracht heel wat nattigheid. Vijftien inschrijvers vonden misschien wel daarin reden zich af te melden. Maar liefst 282 starters deden dat niet alhoewel sommige enduro debutanten onder hen misschien niet echt wisten wat ze te wachten zou staan. De dag zelf bracht een mooi en lekker laagstaand verblindend zonnetje en behaaglijke temperaturen. Dat was niet voldoende om de zeker op proef drie ruimschoots aanwezige modder tot drogen te brengen. Daar lag dan ook de echte uitdaging deze dag.
Elke proef maximaal één keer
De route van 67 km namen de nationalen drie en de inters vier keer. In het rondje zaten drie proeven waar het onderscheid gemaakt moest worden. De route op zich was qua tijd goed haalbaar. De eerste proef wederom op de Zuurberg, het motorcross circuit van de MAC. Dat was weer van een hoog enduro gehalte met maar een enkele natte plek. De proef was flink omgegooid omdat de KNMV het rijden van twee ronden achterelkaar op dezelfde proef niet langer toestond. Was het omdat de rijders niet tot twee kunnen tellen?? Straks meer hierover. De rijrichting was nu tegengesteld aan voorgaande jaren wat het verrassingseffect duidelijk vergrootte. Het slingeren tussen de dicht opeen gepakte bomen ging bijna iedereen goed af. Toch volgde nog een enkele flinke boomknuffel die uiteindelijk pijnlijk maar wel goed afliep. Vlak voor de finish lagen ongeveer 8 boomstammetjes, 4 links, 4 rechts, waar je overheen kon rijden of tussendoor kon slalommen. Niks bijzonders alhoewel bijvoorbeeld Erik Eggens er wel stuntwerk verrichte. Die sprong over twee bomen tegelijk maar die overmoed leverde op de erna komende stam te veel onbalans op om die fatsoenlijk te nemen. Met alle hens aan dek, drie meter lint in het achterwiel en hevige schrik van Erik viel de schade nog best mee. Al met al een prachtige selectieve proef waar de snelsten zo’n 7 minuutjes rondjakkerden.
Het al jaren traditionele tweede aaneensluitende rondje op dezelfde proef was er dit jaar dus af. Dat kwam deels door roddel onder rijders waaruit bleek dat iemand die viel, beter even moest wachten totdat degene die net voor hem was gestart na een ronde voorbij kwam. Dan erachteraan en finishen. Met zo’n redelijke en acceptabele tijd was het waarschijnlijk een misser van de rondetellers en kon je dus een val maskeren. Zeker een succes als er veel modder was als vorig jaar en dus onleesbare nummers. Jammer, maar die cheat mogelijkheid zinde de KNMV terecht niet. Die wil nu eenmaal betrouwbare uitslagen. Wie trouwens niet? Zo kwam er een eind aan het Holtens tweede rondje en helaas ook de traditie van de Ver-Zuurberg. Want binnen 7 minuten kun je lang niet genoeg verzuren als bij het dubbele van 14 minuten, dus weg mooie proef bijnaam. Wel had hierdoor de MAC nog beter zijn best gedaan om alles op alles te zetten om er met enkele mooie extra proefstukjes een zeer geslaagde fantastisch geheel van te maken.
Helhuizen en Vletgaarsmaten
Als tweede proef de bekende proef ‘Helhuizen’ mooi ruim opgezet over akkers en diverse bospassages met mooie wallen in de bochten. Het was er redelijk droog en de snelsten stormden er in 4 minuten doorheen. Omdat in de omgeving van de al jaren traditioneel derde proef, oefencrosscircuit de ‘Imhof’, de huizenbouw gestart was werd de provinciale weg overgestoken naar een industrieterrein Vletgaarsmaten in aanbouw voor proef drie. Daar mocht op gemeentegrond naar hartelust een proef verzonnen worden waar Bennie en Henk Muller (geen zusjes) gretig gebruik van maakten. Het werd een echt lang en breed ding (7 minuten) met een mooie variatie aan bochten en (on)natuurlijke hindernissen.
Verrassend leuk voor een akker met heuveltjes en duikers waarom heen geslalomd moest worden. Het merendeel was netjes droog maar de enkele natte stukken waren flink pittig en werden door te langzaam rijden en dus uitmalen steeds zwaarder. Degene die nog steeds niet weten dat in zo’n modderbad het gas er vol op moet, met voor de grip en voorwiellift het gewicht vol op het achterwiel (hangen of staan), kregen hier lik op stuk. Vastzitten en eindeloos sleuren aan de motor was hun enigszins zelf ‘verdiende’ loon. Dat werd soms wat druk waardoor de rijders elkaars tijden begonnen te beïnvloeden en werd de organisatie te gortig. In de derde doorkomst werden dan ook de natste stukken uit de proef genomen. Dat verhinderde niet dat de heren nationalen heel wat lint eruit reden waardoor het een soort van doolhof werd. Omdat het niet lukte dat lint tijdig te repareren bij de slechte begaanbaarheid besloot de wedstrijdleiding terecht deze derde doorkomst voor de nationalen te neutraliseren. Veel zullen er niet om getreurd hebben.
Tijdwinst?
Overigens misten velen een beetje tijdwinst door de afkorting door een ondiepe sloot bij de eerste duiker. Daar kon (legaal) eenvoudig doorheen gereden worden en tijdwinst geboekt ten opzichte van de lus die er omheen liep. Degene die goed keken konden hier zo’n 8 seconden winst pakken. Ook de (ook weer acht) boomstammen passage zat goed in elkaar. Ruim was de afstand tussen de bomen, je kon er overheen maar ook heel goed omheen slalommen. Het koppelen van het traject voor de slalommers blokkeerde nogal eens dat van de doorgewinterde endurorijder die de boomstammetjes namen op de manier waarop dat bedoeld was, eroverheen.
Voor dat combineren misschien nog eens nadenken, of nog net ietsje breder maken als op de Zuurberg het geval was. Bovenal bleek de buitenafzetting hier stevig. Aan een zijde zelfs met prikkeldraad met de mogelijkheid er schrikdraad van te maken. Op de een of andere vreemde manier viel er niemand in dit prikkeldraad. Ook bleek er geen enkele aandrang daar even de route te verkorten. In de vierde ronde werd het natte achterste gebied van de proef afgekoppeld en bleef er nog maar een stukje van ca 3 minuten over. Erwin Plekkenpol vond het jammer, hij had graag het modderstuk nog eens gereden. Helaas, deze keer een iets kortere training voor de WK enduro.
ONK INTERS E1
Met de komst van Amel Advokaat werd het regerend trio Erald Lammertink, Barend Haaijer en Ralph Hubers ‘gezellig’ uitgebreid tot vier. Dat bleek al snel uit de tijden op de klokken. De heren waren genadeloos aan elkaar overgeleverd, zweepten elkaar op en de spanning steeg tot grote hoogte. Al deze vier slaagden er in een of meer proeven op hun naam te schrijven. Aanvankelijk leek de winst naar Hubers te gaan. Helaas reed ook Ralph door een klein onoplettenheidje in een heel diep gat en verloor maar liefst 4 minuten alvorens daar weer uit te komen. Zo’n gat en bij deze kleine onderlinge verschillen maakt zelfs superman dan niet meer goed. Zo kwam uiteindelijk de winst bij de meest constante Lammertink. Dat ondanks een sterk slotoffensief van Advokaat die in de laatste proef nog 5 seconden teruggreep maar ook net dat conto miste voor de winst. Barend Haaijer kon niet aanklampen bij deze twee door wat carburateurprobleempjes waarbij op een gegeven moment meer benzine (of was het toch water??) in de filterbak stond als erbuiten (nou ja….figuurlijk dan). Jirry van Veen profiteerde ook van de pech van Hubers en greep een mooie vierde plaats voor Hubers.
5 Feitelijk dagsnelste in zijn klasse Ralph Hubers verloor vier minuten in proef 3 en daarmee ook alle kans op de winst
ONK INTERS E2
Niet geheel onverwacht toonde regerend kampioen Hans Vogels zijn overmacht. Maar dat ging niet zonder slag of stoot. Hans maakte twee flinke tuimelingen, een koprol op de Zuurberg en een vervelende high speed speedwayschuiver op het stukje asfalt van de industrieproef. Volgens papa Vogels om het spannend te maken (met een knipoog). Dat waren ook de proeven die snelste runner-up Mike Kock wist te winnen. Op de andere verloor hij te veel om de winst bij Vogels weg te halen. Zo moest Kock ruim een minuut toestaan.
Daarmee waren zijn zorgen nog niet voorbij want de naar deze klasse overgestapte Erwin Plekkenpol kwam hem in de nek hijgen. Dat werd nog spannender toen Kock in de vierde ronde op de Zuurberg even plat ging en 15 sec toelegde op Plekkenpol. Kock herpakte zich en zo was de volgorde voor twee en drie uiteindelijk close maar wel in het voordeel van Kock. Erik Eggens zat kort op dit tweetal maar maakte een aantal spannende fouten. De al vermelde dubbelsprong op de balkjes koste weinig tijd maar het trek-en-duwwerk in de blub van proef drie koste wel anderhalve minuut. Zo was de aansluiting weg en werd het nog oppassen voor achteropkomers Marco Teunissen en Dave Elsinga. Die kwamen echter ook een keer op proef drie niet vlekkeloos rond en lieten zo de vierde plaats aan Eggens.
Teunissen lag eigenlijk de hele dag in de slag met Elsinga maar had net een iets beter eindshot en schreef vijf bij waar Elsinga zes deed. Harmen Harmsen reed in zijn eerste wedstrijd in het debuutjaar bij de inters een strakke wedstrijd en wist zelfs de naar Gebben Yamaha overgestapte Erik Davids (als sponsor kun je moeilijk anders) achter zich te houden op de achtste plaats. Patrick Isfordink zat weer op de wedstrijdfiets en kwam wat traag op gang. Later kwam hij beter in het ritme en reed steeds betere tijden. Uiteindelijk was een negende plaats in dit sterke veld en voor Leon van Bakel helemaal zo gek nog niet.
Deze klasse kreeg geen proeftijd bij de tweede doorkomst op proef 3. Dit volgde uit het omrijden van de tijdogen bij de finish doordat de ketting van Zweed Calle Sjoo vlak voor de finish afbrak. Die sloeg vast, maakte de motor onbestuurbaar en vond de oogjes. Een mooie file was het gevolg en ook een mooie les voor een nog betere beveiliging van de essentiële ogen. Een stalen hek eromheen is geen luxe.
101 Zelfs twee flinke schuivers van Hans Vogels konden niet voorkomen dat hij weer glansrijk won
ONK INTERS E3
Nu Erwin Plekkenpol naar de E2 was overgestapt leek er voor Mark Wassink nauwelijks enig probleem. Dat werd ook al snel duidelijk, niemand kon tippen aan zijn snelle tijden. De grootste tegenstand werd eigenlijk verwacht van Gert-Jan Boekhorst maar die werd toch nog verrassend overtroefd door de dit jaar gepromoveerde (oud-crosser) Carlo van Loon. Die leert snel en reed een sterke en bovenal heel constante wedstrijd. Daar had Boekhorst geen antwoord op waardoor Van Loon eenvoudig de tweede plaats kon opeisen. Weliswaar op ruim drie minuten van Wassink maar wel een kleine twee voor Boekhorst. De vierde was inzet van een spannend gevecht tussen de verrassend sterke Marco Elting en de na jaren weer op de enduro fiets geklommen Bas van Hunnik. Laatstgenoemde moest nog een beetje wennen maar zette al wel mooie tijden neer. Elting benutte zijn EK ervaring volop en kon zo de vierde plaats opeisen ondanks de warme adem van Van Hunnik in zijn nek.
202 Mark Wassink was duidelijk een maatje te groot voor zijn klasgenoten, ook op de boomstammetjes liep het gesmeerd
INTERS VETERANEN 40+ EV40
De kampioen van vorig jaar Cees Siemons had geen zin in een (inter)rondje extra en had de KNMV zelfs gevraagd om teruggezet te worden. Maar een inter kampioen terugzetten naar de nationalen was toch niet hetgeen waar de KNMV brood in zag. Zo besloot Siemons tot een bestaan bij de daglicenties. Overigens waren er voldoende nieuwe kapers op de kust. Wat dacht u van namen als Toine van Dijk, Peter Bergsma en Gerard Jimmink als nieuwe startbewijshouders onder de totaal 37! Wat nog maar eens aangeeft dat de KNMV het bij het rechte eind had deze klasse in te stellen. Wist u overigens dat 40% van alle enduro startbewijzen in handen zijn van 40-plussers!
Geheel verwacht kwam weer de zuivere klasse van Van Dijk tot uitdrukking. Niet voor niets is hij al 4 keer inter enduro kampioen, 6 keer winnaar van de tweedaagse en heeft hij zes gouden plakken bij de Zesdaagse. Niet vreemd dat hij de anderen niet eens een blik op de hoogste podiumplaats bood. Winnaar bekend. De tweede plaats werd ook een formaliteit daar Bergsma een ruime vier minuten achter Van Dijk fraai de tweede plaats opeiste voor derde man op enige afstand Michel van de Brand (overgestapt vanuit de E3).
Good-old Gerard Jimmink, wie kent hem niet van de vele inter titels en hoge Dakar klasseringen, was al enige tijd buiten beeld maar was toch weer opgestapt. Hij had ‘flink’ getraind, niet voor niets kwam zijn motor precies de avond voor deze enduro voor het eerst zijn schuur binnenrollen! Die had dus, zeg maar, wat aanpassingsproblemen en dat lieten zijn tijden ook wel zien. Aanvankelijk waren het tiende en hogere plaatsen maar die werden naarmate de dag vorderde steeds lager en uiteindelijk goed genoeg voor een fraaie vierde plaats. Overigens moeten we het nog eens hebben over zijn motivatie. Om nu te gaan enduro rijden om aan zijn zoon te bewijzen dat papa het nog steeds kan!! Dat leek uw reporter toch wat te doorzichtig. Gerard wil het gewoon graag doen. Met nog een beetje trainen deze zomer om de potentieel geweldige rijkunsten weer te operationaliseren hebben we er vanaf oktober zeker weer een podiumkandidaat bij.
333 Ook in de modder liet Toine v Dijk zien dat hij nog steeds snel is
SCRATCH ONK INTERS (Motorgazet bokaal)
Met Vogels en Wassink als de tot op heden bewezen snelste Nederlandse rijders was het niet onverwacht dat het tussen hen zou gaan. Beiden wonnen proeven maar toch reed langzaam maar zeker Vogels een leuk voorsprongetje bijeen. Vogels maakte vervolgens twee flinke schuivers waardoor Wassink dichtbij kon komen. Een sterk slotoffensief van Vogels bracht hem de winst en Wassink een mooie tweede op 10 seconden. Het zal dit jaar, blessures daargelaten, toch vooral deze tweestrijd zijn die bepaald wie dit jaar de scratch gaat opeisen. De derde plaats werd een prooi voor Mike Kock die Erwin Plekkenpol wist voor te blijven. De lichtste klasse was met de vijfde plaats van Erald Lammertink prima vertegenwoordigd.
106 De eerste wedstrijd van Erwin Plekkenpol op de 450 op eigen bodem bracht een nette vierde plaats in de scratch
EURO/ NATIONALEN N1
Volslagen Nieuwkomer Ronald van Amelsfoort trok zich weinig aan van zijn gebrek aan ervaring en reed meteen maar de winst binnen. Met maar liefst dik drie minuten kwam Rene Gerrits er niet aan maar die wist op zijn beurt wel mooi oud-gediende Gerrit Panjer op drie te houden. Ook Henk Seppenwoolde (de voormalig GP MX rijder en endurocrack) deed het in zijn eerste wedstrijd sinds jaren meteen maar goed zo dicht bij huis en tekende voor vier. De gelijknamige zoon Henk is bijna zover en zal in de tweede seizoenhelft zijn opwachting gaan maken. Het rijbewijs schiet in ieder geval al flink op. Christian Elting moest op good-old Henk flink toeleggen maar stelde wel de vijfde stek veilig.
350 Wat goed is komt snel, Ronald van Amersfoort won in ieder geval gelijk zijn eerste beste wedstrijd
EURO/ NATIONALEN N2
In deze klasse waar meestal nieuwe talentjes zich ontwikkelen, en vaak een jaar later tot volle bloei komen bij de inters, was het nieuwkomer Ismo ten Velde die het hele veld van 54 starters zijn wil oplegde en met gemak de winst veilig stelde. Zijn oefenen in 2008 bij de daglicenties en de tips van papa Jan ten Velde (met een mooi enduro trackrecord) werden hier meteen maar uitbetaald. Derk Jan Kram had begin 2008 al enkele wedstrijden aardig verdienstelijk gereden en zich verder niet meer laten zien. Nu duidelijk wel want een tweede plaats in deze zwaar competitieve klasse mag gezien worden. Een beetje was het met dank aan Clemens Tassche die enkele malen sneller was maar ook wat vaker de grond ging knuffelen. Dan toch derde, niet slecht! Een volgende telg van het roemrijke Klein Kromhof geslacht en wel Hendri zette hier zijn eerste endurostappen met een vierde plaats. Als die lijn wordt doorgetrokken zoals we dat van, de helaas geblesseerde, Jeroen KK gewend zijn, kunnen de koplopers hun borst natmaken. De vijfde plaats ging naar Oscar Pelgrim.
461 Op de diepe modder van proef 3 demonstreert Ismo ten Velde dat je diepe sporen met snelheid neemt en als dat nog niet lekker gaat, je moet zig-zaggen om extra grip te genereren
EURO/ NATIONALEN N3
Ook in deze klasse weer een nieuweling die vanuit het niets het hele veld op een berg wist te vegen. Een kunstje dat Nick Scholten zodanig lukte dat een kluwen strijdenden maar liefst drie minuten moesten toegeven. Want inderdaad waren er meerdere liefhebbers voor de tweede podiumplek. Anne Pennings, Marc Maathuis en Mike Jansen hadden het met elkaar aan de stok. Maathuis had lang de beste papieren maar verspeelde die op de beruchte proef drie. Zo kon Jansen geheel verdiend de tweede plaats opeisen voor Pennings (3) en Maathuis op vier. De vijfde plaats ging naar Bart Oosting die regerend inter Trial kanpioen en endurodebutant Peter van de Sluis op zes wist te houden. Dat was dankzij een wat kleverige passage in … proef drie waarbij er anderhalve minuut geheel gratis bij Peter’s conto kwam en het uitzicht op een mooie derde plaats verloren ging.
571 Je kunt hem bijna niet zien maar hierom had Ruud Bellemakers niet zo’n hele snelle dag
NATIONALEN VETERANEN 40+ NV40
Nu er voor het eerst door promotie naar de inters schoonmaak was gehouden in de top van deze grootste klasse, was het uitkijken naar wie dit jaar de scepter zou gaan overnemen. Van meet af aan toonde Roberto Curre uit Arnhem zich afgetekend de meerdere. Henk Schuizeman zette nog wel een best beentje voor maar moest toch bijna twee minuten incasseren. Daarachter was er meer spanning omdat maar liefst vier man aanspraak maakten op de laatste podiumplaats. Henk Lenferink, Wopke Hoekstra, Jan Hoogenberg en John Lourensen zaten voortdurend kort bij elkaar waardoor de volgorde na elke proef net weer ietsje anders lag. Ondanks een scherpe slotproef moest Hoekstra (4) de derde plaats aan Lenferink laten. Ook Lourensen probeerde dat in de laatste ronde voor de vijfde plaats bij Hoogenberg, maar dat feest ging niet door. Hoogenberg dus vijfde, Lourensen zes.
NATIONALEN VETERANEN 50+ NV50
Na de dominantie van Jan Lemmens in 2008 was het uitkijken welke vijftiger zich zou melden om hem het leven zuur te maken. Lemmens wilde eigenlijk niets anders want zonder enige tegenstand vond hij het ook maar zozo. De net oud genoeg zijnde Jan Wigman knoopte nog maar weer eens een jaartje aan zijn enduro bestaan en bleek aardig in de buurt van Lemmens te kunnen komen. Op het eind maar een minuutje te kort. Als Wigman zich nog iets weet op te rekken wordt het wellicht nog leuk dit jaar (voor beide Jannen). Op twee minuten was het Henk Lankhof die duidelijk de best-of-the-rest neerzette en zo vierde man Jos (van de Cross) Bourgondien kon voorblijven. Op gepaste afstand sleepte Theo Deterd de vijfde plaats binnen.
SCRATCH NATIONALEN (Twin Air bokaal)
In zijn eerste echte enduro met licentie was er niemand die Ismo ten Velde wist te bedreigen. Ook Nick Scholten moest eraan. Die vond Ronald van Amersfoort op de lichte machine op een fraaie derde plaats terug voor Derk Jan Kram en Clemens Tassche.
DAGLICENTIES
Het bleef lang spannend tussen kampioen-zonder-licentie Cees Siemons, Oliver Rehm en Jeroen Vriezekolk. Om beurten werden de proeven verdeeld met veelvraat Cees voorop. Die leek op het eind dan ook de winst binnen te kloppen totdat het helemaal misging in de allerlaatste proef 2. Daarbij verloor hij een minuut waarvoor Rehm hem hartelijk dankte want zo kon hij de winst veilig te stellen met drie seconden voorsprong. Eerder was Vriezekolk al in de ‘echte proef’ 3 ruim 40 seconden kwijtgeraakt samen met de aansluiting en moest hij zich troosten met een toch nog prima derde stek. Op zeer respectabele afstand was de vierde en vijfde positie voor resp. Gerard Nijssen en Gerrit Hoetink.
ANTOON Echt modderig was het maar op een paar plaatsen. Maar dan wel echt. Voorzitter Enter Antoon Slagers wou eerst meerijden, bedacht zich maar stak wel een helpend handje uit bij daglicentierijder Roy Jurriens (die overigens gewoon werd gekwalificeerd ondanks aanvaarden van hulp van derden)
CLUBTEAMS
Met twee man klassewinnaar en een korte tweede was een mooie winst weggelegd voor op VAMC De Graafschapsrijders 1 (Advokaat, Plekkenpol, Wassink en Ten Velde). Tweede MAC Veenendaal (Vogels, Lammertink, Hubers en Gert Berghorst) had ook twee overwinningen maar de pech van de vier minuutjes van Hubers. Dat koste hen de kop temeer daar Berghorst vroegtijdig het strijdtoneel verliet. MC De Toerenteller 1 won de strijd om de derde podiumplek. Met in totaal maar liefst 16 teams bleek een groot animo voor het clubklassement waarbij MC Toerenteller met vier teams wel de kroon spant.
MERKENTEAMS
Het KTM WPM 1 team dacht, ‘laten we die eerste slag maar gelijk slaan’. Met Haaijer, Wassink, Ten Velde en Lemmens en dus drie nulscores was de winst niet te vermijden. Yamaha zat er met Vogels, Lammertink, Hubers en Elsinga dicht op maar moest met de modderactie van Hubers en een mindere dag van Elsinga zich toch echt overgeven. Toch was tweede zo gek nog niet voor derde geklasseerde team KTM Verpalen TEC-design. Ook hier maar liefst 13 teams ingeschreven waarvan drie uitgereden teams het klassement niet haalden omdat de (hiervoor soepele) betalingsregeling niet op tijd was voldaan. Jammer, zo blijven er onbedoeld puntjes liggen.
DE ‘DUIK’ VAN DE DAG
Met zoveel modder op proef 3 en twee mooie licht ‘extreme’ testen waren er voldoende spots om een paar mooie platen te schieten. Zij die in de buurt waren van de fotograaf en hun kunsten vertoonden vergaarden zo eeuwige roem.
550 Op de extreme van proef drie zagen we deze ballet achtige van Bas Rek. Daarvoor had hij charmante maar toch wel ongecontroleerde bewegingen gemaakt op en met de motor. Dit eindstandje was dan ook een soort van goedmakertje…..
551 Op dezelfde extreme was ook Jan Boersma goed bezig met een soort van duet voor twee. Hoewel hij probeerde met de voetjes aan de vloer de klap af te wenden was ook voor hem een bodemonderzoek helaas niet te vermijden.
FIJN ZO’N NIEUWE PROEF
De club had weer een prima organisatie van een prachtig evenement wat natuurlijk met Bennie en Henk Muller aan het roer (en vele anderen) al jaren een klinkend geheel is. Niet iedereen was blij met de nieuwe (derde) proef. Maar de club en de echte liefhebbers in ieder geval wel. Een mooi stuk (gemeente) grond dat met de nu bekende natte plekken nog vele jaren mee kan en volgend jaar wel iets anders gelegd zal worden. Toch mag er best wat nattigheid in, enduro is een sport voor bikkels en niet voor mietjes. En zo weten de gelegenheidsrijders ook weer eens dat het niet altijd lukt met twee vingertjes in de neus.
Het was een uiterst kort voorseizoen nu ook Borculo het najaar heeft opgezocht, Enter vanwege de kampioensrit 2008 zijn portie voor dit jaar al heeft opgebruikt en de endurosprint Eindhoven helaas moest worden afgelast. De volgende NK enduro volgt over dik een half jaar op 3 oktober in Bergeijk. De eerste editie van die wedstrijd hebben we twee jaar geleden gezien en dat was een schitterende route met dito proeven. Daar zal de echte enduroliefhebber zich zeker laten zien.
Hopelijk weten we binnenkort ook welke club de tweedaagse gaat organiseren. Daar is namelijk nog geen vrijwilliger opgestaan. De KNMV speurt naarstig verder en heeft ‘willige’ organisatoren in beeld. Of de bijbehorende clubs er brood in zien is nog niet helder. Kortom, wie heeft er nog een mooie omgeving voor een mooie tweedaagse 2009 in de aanbieding? Mail Mario met je idee op sport@knmv.nl of anders wordt het dit jaar een 1-daagse! Dat laat de enduro community vast niet over zijn kant gaan. Don’t wait, but go for it!
En dan…
Een initiatief van twee enthousiaste enduromannen. Jos van de cross en Teun Marissen gaan op avontuur!!!
Deze mannen gaan de Rusland Noordkaap zomerreis 2009 bedwingen, een rit die start op 17 augustus en finisht op 8 september. De rit heeft een afstand van bijna 10.000 km. en gaat van Berlijn naar Warschau, Sint Petersburg, tussendoor een rally op Cola (schier eiland) en dan naar Moermansk en de Noordkaap. Via Finland en Helsinki gaat het terug met de boot naar Travemunde. De rit wordt voor het eerst op motor gereden. Dat is nog niet eerder gedaan, dus een hele uitdaging!!! Ze gaan rijden op BMW’ s GS 1150 adventure. Voor meer info kun je kijken op de site’s www.4×4AdventureTravel.nl of http://www.mxteam-marissen.nl/
Tekst: Alex Peters
Foto’s: VSFoto en MXFoto en Kees Siroo
© Het gebruik van de hier geplaatste tekst is alleen toegestaan met schriftelijke toestemming van de auteur.
Alex Peters, Uw evt. reacties gaarne naar: Peters@DeNop.isonzeclub.nl
